KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Tropiciele

Grupa V 5-6-latki „Tropiciele”
mgr Aleksandra Owczarek - nauczyciel
mgr Iwona Iwanicka – nauczyciel

mgr Kinga Chachuła - nauczyciel


Kinga Trzaskowska - Gawęda – woźna 


Drodzy Rodzice!!!

Zapraszamy na konsultacje z nauczycielkami w środy , w godzinach 16.00 - 16.30  (po wcześniejszym zgłoszeniu nauczycielkom)


30.06.20 r. – „Wakacyjne zabawy”

  1. „Szczur” – zabawa z elementem skoku (wg K. Wlaźnik).

    Potrzebne będą:
    - skakanka;
    Dziecko ustawia się na obwodzie koła, a rodzic znajduje się wewnątrz. Rodzic obraca się dookoła własnej osi, wprowadzając w ruch skakankę. Dziecko musi podskoczyć w momencie, gdy „szczur” zbliża się do ich nóg – nie może go dotknąć.

    Zabawa ruchowa z elementem równowagi- wyścig z kubkami z wodą.

    Potrzebne będą:

- taca;
- woda;
- kubek plastikowy;
- stoper;

Rodzic wyznacza linię startu i mety. Dziecko stawia kubek z wodą na tacy. Na sygnał rodzica pokonuje jak najszybciej wyznaczoną trasę tak, by nie wylać wody. W tym czasie rodzic mierzy czas. Później następuje zmiana.

2. Kolorowe woreczki.

Potrzebne będą:
- 5 plastikowych woreczków z zamknięciem strunowym;
- farby w kolorach podstawowych: żółtym, niebieskim, czerwonym;

Każdy może zostać czarodziejem, a przy okazji przekonać się, jak powstają barwy. Do każdego woreczka wlejcie po odrobinie farby w dwóch kolorach w taki sposób, żeby kleksy znajdowały się w przeciwległych rogach, i szczelnie zamykamy. Dziecko ugniatając woreczek miesza barwy i na jego oczach dzieją się prawdziwe czary-mary. Zabawa pokazuje związki przyczynowo-skutkowe, a przy okazji pozwala ćwiczyć mięśnie dłoni i koordynację ręka – oko.

3. Zabawa taneczna „Trzymamy baloniki”

Potrzebne będą:
- 1 balon;
- nagranie muzyki tanecznej;

Rodzic włącza muzykę. Umieszcza balon między swoją głowa a głową dziecka. Ostrożnie i powoli tańczą tak, aby nie upuścić balonika. Rodzic i dziecko nie mogą porozumiewać się ze sobą.

4. Ziarenkowa mandala- ćwiczenie relaksacyjne połączone z pracą plastyczną.

Potrzebne będą:
- nagranie z muzyką relaksacyjną;
- kontur mandali;
- klej;
- ziarna różnych zbóż;

- do pracy można wykorzystać także: groch, fasolę, słonecznik;


Mandala to rysunek na planie koła, technika plastyczna stosowana w pracy zarówno z dziećmi, jak i dorosłymi. Mandala wywodzi się z tradycji hinduskiej. Słowo mandala oznacza: cały świat, święty krąg, centrum lub koło życia. Rodzic włącza nagranie muzyki relaksacyjnej. Dziecko smaruje klejem fragmenty mandali, które się powtarzają i przykleja na nich ziarna tego samego rodzaju. Po skończeniu, dziecko prezentuje swoją pracę.

Realizacja podstawy programowej: I 5, I 9, II 3, III 1, III 2, III 5, III 7, IV 1, IV 2, IV 6, IV 12


29.06.20 r. – „Wakacje z bajkami”

1.Ćwiczenia w czytaniu pod hasłem „Kłopoty z baśniami”

Zły czarnoksiężnik pozamieniał tytuły bajek. Przeczytaj zamienione tytuły i podaj ich prawidłowe nazwy.

- Cudowny Kapturek

- Janek i Gosia

- Gapciuszek

- Kot w bucie

- O rybaku i rudej rybce

  1. Rekwizyty- na podstawie wybranego z worka przedmiotu dzieci odgadują tytuł bajki.

łupina orzecha- Calineczka

zapałki- Dziewczynka z zapałkami

rybka- O rybaku i złotej rybce

osiołek- Kubuś Puchatek

pantofelek- Kopciuszek

lustro- Królewna Śnieżka

  1. Namaluj farbami ilustracje do ulubionej bajki.

„Krasnoludki”- zabawa naśladowcza przy piosence „Hej, ho, hej, ho do pracy by się szło”

Dzieci naśladują czynności:

- zamiatają

- niosą ciężki worek

- wbijają gwoździe

- myją okna

- mieszają zupę w garnku

  1. „Polowanie na litery”- zabawa ruchowa

W różnych miejscach na sali ukryte są litery. Dziecko w określonym czasie musi „upolować” literki”, nazwać je i ułożyć wyrazy

ZAMEK

KOT

RYBA

SMOK

KRÓL

WILK

Podział wyrazów na sylaby i głoski.

Piosenka z angielskiego-”Seven steps”

https://www.youtube.com/watch?v=Kz-EQSfFXOg

Film edukacyjny- „Kubusiowe opowieści o przyjaźni”

https://www.youtube.com/watch?v=12noA328-Zw

Realizacja podstawy programowej: I.4, I.5, I.6, I.7, I.8, I.9, II.2, II.3, II.4, II.9, II.10, III.2, III.8, IV.1, IV.2,IV.3, IV..4, IV.5,IV.6, IV.7, IV.8, IV.9, IV.11,IV.12,IV.13,IV.14, IV.15,IV.16, IV.18, IV.19, IV.21.


26.06.20 r. – „Wakacje”

  1. Zabawy na niepogodę.

    „Po wąskiej dróżce” – zabawa z elementami równowagi.
    Potrzebne będą:
    - skakanka;

    Rodzic układa na podłodze skakankę tworząc linię, po której dziecko stara się przejść.

    „Lusterka” – zabawa naśladowcza w parach. Dziecko i rodzic dobierają się w parę i stają naprzeciwko siebie. Jedno z nich wykonuje pewne ruchy, np. macha ręką, podskakuje, robi
    przysiady, a drugie stara się te ruchy naśladować, tak jakby to było jego odbicie w lustrze.
    Po wykonanym zadaniu dziecko i rodzic zamieniają się rolami.

    Kącik dobrej książki” – wprowadzenie zwyczaju słuchania/czytania książek w odcinkach.
    Rodzic zaprasza dziecko na dywan, gdzie leżą różne książki. Dziecko przegląda je i wybierają jedną, którą przeczyta rodzic. Następnie rysuje na kartce to, co najbardziej mu się podobało.

    2. Lato wreszcie! – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

    Lato wreszcie! Urszula Kozłowska


Już walizki w bagażniku, torba, plecak, pięć koszyków…
Czy na pewno wszystko mamy?!
Bo za chwilę wyjeżdżamy!
Tata już przy kierownicy, denerwuje się i krzyczy.
Szkoda przecież każdej chwili! –
Jedźmy w końcu, moi mili!
Lato, lato, lato wreszcie.
Nie będziemy siedzieć w mieście!
Wszyscy więc wsiadają prędko:
Dziadek Władek z wielką wędką,
Babcia z kotem, pies nasz, Ciapek,
Mama (niosąc stos kanapek),
Moja siostra z parasolką i braciszek z deskorolką
potem ja z piłkami dwiema…
lecz już dla mnie miejsca nie ma!
Lato, lato, lato wreszcie,
Czy będziemy siedzieć w mieście?
Tata mówi: – Nie ma strachu,
jeszcze miejsce jest na dachu.
Więc mi trochę zrzedła minka: –
Ja na dachu? Ja… dziewczynka?
Tata tylko kręci głową: –
Cóż za pomysł, daję słowo?!
Oj! Córeczko moja mała,
coś ty sobie ubzdurała?
Lato, lato, lato wreszcie,
Nie będziemy siedzieć w mieście!
Już na dachu stos bagaży,
a ja uśmiech mam na twarzy.
Siedzę sobie obok mamy,
no i wreszcie wyjeżdżamy!
Słońce nam wskazuje drogę –
już doczekać się nie mogę!
Wiem, że w dali na nas czeka
Las szumiący, łąka, rzeka…
Lato, lato, lato wreszcie,
Nie będziemy siedzieć w mieście!

Po lekturze wiersza R. rozmawia z dzieckiem na temat jego treści:
O czym jest wiersz? Dokąd wyjeżdżają bohaterowie wiersza? Co ze sobą zabierają? Jakie masz plany na wakacje? Jak będziesz spędzać czas na wakacjach?

3. „Moja wyspa” – praca techniczna.

Potrzebne będą:

- piasek;
-kamyki;
- patyczki;

- kawałki kory;
- plastelina;
- talerzyk papierowy;

- rolka po papierze toaletowym;
- plastikowe zakrętki;
- folia;
- muszelki;
- bibuła w kolorze zielonym;

R. przygotowuje materiał plastyczny i przyrodniczy: piasek, kamyki, patyczki, kawałki kory, plastelinę. Daje dziecku także rolki po papierze toaletowym, plastikowe zakrętki, drobne koraliki. Dziecko przygotowuje swoją wyspę na talerzyku jednorazowym, wypełnia go warstwą plasteliny z piaskiem, którą zagospodarowuje według własnego pomysłu. Wyspę układa na oceanie zrobionym na pogniecionej przezroczystej folii, pod którą wkłada muszle, kamyki i cienkie paski zielonej krepiny. Na koniec dziecko opowiada o swojej wyspie – co się na niej znajduje, jak można spędzić na niej czas, z kim chciałbyś/ chciałabyś się tam znaleźć.

4. Orzeźwiający letni koktajl.
Przygotowanie pysznego, zdrowego koktajlu dla domowników.

Arbuzowe orzeźwienie
Potrzebne będą:
-ćwiartka arbuza bez pestek;
- 3 banany;
-sok z 1 limonki;
- miód lub brązowy cukier do smaku
-kostki lodu;

Rodzic kroi arbuza na małe części, dodaje kawałki banana, wyciśnięty sok z limonki, cukier lub miód. Składniki należy zblendować na gładką konsystencję, można dodać kostki lodu w ilości wg własnego uznania.

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, I 6, II 1, II 4, III 1, III 5, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 5, IV, IV 8


25.06.20 r. – „Wakacje”

  1. „Mój przyjaciel” – rozmowa na temat przyjaciół, próba określania, kto to jest przyjaciel.

    R. zadaje pytania naprowadzające: Kogo nazywamy przyjacielem? Czym przyjaciel różni się od kolegi? Jak powinien się zachowywać przyjaciel? Co to znaczy, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie? Czy masz przyjaciela? Następnie dziecko siada na dywanie i kończy zdanie: Mój przyjaciel jest… – stara się dodać jak najwięcej określeń.

    Posłuchajcie:
    Zostań moim przyjacielem
    https://www.youtube.com/watch?v=K7i5YGNN4v8
    Przyjaciela mam
    https://www.youtube.com/watch?v=mGsicfW_yG8
    Najlepszy przyjaciel- audiobook
    https://www.youtube.com/watch?v=v2i-9rh-d2c

    2. „Dekalog przyjaźni”

    Dziecko stoi i powtarza słowa rodzica:

    Obiecuję:
    - Zaakceptować przyjaciela nawet z jego wadami.
    -Pomagać, kiedy ma kłopoty.
    -Pożyczać mu chętnie swoje rzeczy.
    -Nie być zazdrosnym o jego sukcesy.
    -Nie być złośliwym wobec niego.
    -Nie okłamywać przyjaciela.

    3. Wysłuchanie wiersza A. Frączek „Mój przyjaciel”

    „ Mój przyjaciel”

    Mój przyjaciel daję słowo,
    Jest osobą wyjątkową!

    Umie robić zamki z piasku,
    Po podwórku biega w kasku
    I dla innych się naraża
    jak policjant albo strażak.

    Czasem bywa też piratem,
    Co na statku ma armatę,
    Raz rycerską nosi zbroję,
    Innym razem jest kowbojem.

    Kiedy się spotkamy w parku,
    To podzieli się koparką
    I pożyczy mi łopatkę
    Lub wiaderko w żółtą kratkę.

    Bardzo lubi mleczne krówki
    I czerwone ciężarówki,
    Piłkę nożną kopie w błocie,
    Z kotem ściga się po płocie.

    A w kieszonce od spódniczki
    Trzyma procę i kamyczki.
    Mój przyjaciel daję słowo
    Jest dziewczynką wyjątkową!

    Po wysłuchaniu wiersza dziecko odpowiada na pytania dotyczące jego treści, a także na temat przyjaciół i przyjaźni:

    - w jakie zabawy mogą się bawić przyjaciele?
    - jakie zachowania świadczą o przyjaźni?
    - co to znaczy być przyjacielem?

    Przyjaciel to osoba, która cię nie zawiedzie, nie wyśmieje, lubicie razem przebywać ze sobą, panuje między wami zaufanie, życzliwość i szczerość.

    4. Drzewko szczęścia- praca plastyczna.

    Potrzebne będą:

- szablon drzewa (narysowany lub wydrukowany);
- serduszka wycięte z kolorowego papieru;

- mazak;
- klej;

Rodzic czyta list od tajemniczego przyjaciela. Posłuchaj uważnie!

Mój drogi/ moja droga!
Dowiedziałeś/ łaś się dzisiaj, że warto mieć przyjaciela. Taka osoba pomoże nam w trudnej chwili, wysłucha i pocieszy gdy smutno. Podzieli się z nami tym co ma, i pamięta o naszych urodzinach. Ty też możesz odwdzięczyć się przyjacielowi robiąc coś specjalnie dla niego. Będzie to prezent – Drzewko przyjaźni.

Rodzic daje dziecku szablon drzewa i serduszka wycięte z kolorowego papieru. Jego zadaniem jest wypisać na serduszkach (z pomocą rodzica) imiona kolegów i koleżanek z grupy przedszkolnej. Następnie dziecko przykleja wszystkie serduszka na szablonie drzewka. Po umieszczeniu wszystkich serduszek, powstaje Drzewko przyjaźni, które będzie Wam przypominać o utrzymywaniu dobrych relacji między rówieśnikami w grupie.

Realizacja podstawy programowej: I 7, I 8, I 9, II 1, II 2, II 7, II 9, III 1, III 2, III 6, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 8, IV 19


24.06.20 r. – „Wakacje”

  1. „Mali ratownicy” – zabawa muzyczna połączona z nauką zasad.
    Potrzebne będą:
    - rolka papierowa;

    Dziecko dostaje „megafon” (z rolki po papierze toaletowym). R. odtwarza dowolny utwór instrumentalny, a dziecko tańczy z rolką według własnego pomysłu. Na przerwę w muzyce Rodzic recytuje fragment po fragmencie wybraną zasadę dotyczącą bezpieczeństwa podczas wakacji, a dziecko powtarza ją przez megafon – jak ratownicy na plaży.

    Przykłady zasad:

    - Kąp się tylko pod opieką osób dorosłych;
    - Pływaj tylko w miejscach strzeżonych czyli tam gdzie jest ratownik WOPR. ...

-Przestrzegaj regulamin kąpieliska na którym przebywasz. ...

-Nie pływaj w wodzie o temperaturze poniżej 14 stopni (optymalna temperatura 22-25 stopni),

- Nie pływaj w czasie burzy, mgły, gdy wieje porywisty wiatr;
- Nie skacz rozgrzany do wody. Przed wejściem do wody ochlap nią klatkę piersiową, szyję, nogi - unikniesz wstrząsu termicznego, którego nasz organizm bardzo nie lubi;
- Nie pływaj również bezpośrednio po posiłku - zimna woda może doprowadzić do bolesnego skurczu żołądka, co może ponieść za sobą bardzo poważne konsekwencje;

Podstawowe zasady bezpiecznego korzystania z kąpielisk wodnych- filmik
https://www.youtube.com/watch?v=DXTpbGo4zJ8
Bezpieczne wakacje
https://www.youtube.com/watch?v=iy2B0WTxTO8
Bezpiecznie nad wodą
https://www.youtube.com/watch?v=d9fANRlYZwY

„Panie Rekinie, czy możemy przepłynąć przez morze?” – zabawa ruchowa.
Potrzebne będą;
- taśma papierowa;

R. wyznacza linami dwa brzegi morza. Rodzic stoi w morzu i jest rekinem. Dziecko znajduje się na jednym brzegu i pyta: Panie rekinie, czy mogę przepłynąć przez morze? Rekin odpowiada: Tak, jeśli masz coś w kolorze… i wymienia kolor. Jeśli dziecko ma coś w tym kolorze, może spokojnie przejść na drugi brzeg. W taki sposób, by nie złapał ich rekin. Złapane dziecko zostaje nowym rekinem.

2. „Wyruszamy w podróż” – rozmowa kierowana na temat planowania podróży.
Potrzebne będą:

- duży karton;
- mazak;
- przewodniki turystyczne;
- wydrukowane informacje o atrakcjach turystycznych danego regionu;

Rodzic pyta dziecko: O czym należy pamiętać, gdy wyrusza się w podróż?
Dziecko wymienia rzeczy, które są niezbędne, np. na wycieczce w górach, na wakacjach nad morzem, na wycieczce w lesie, nad wodą, na łące. Rodzic zapisuje je na dużym kartonie. Następnie omawia środki transportu, którymi można udać się w podróż. R. pokazuje dziecku różne przewodniki turystyczne. Zwraca uwagą na atrakcje turystyczne danego regionu, miejsca, które warto zobaczyć.

3.Wakacyjne rady – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

R. mówi: Żeby wakacje były przyjemne i bezpieczne, musisz zachowywać się w odpowiedni sposób. Posłuchaj wiersza z wakacyjnymi radami i postaraj się je zapamiętać.

„Wakacyjne rady” Wiera Badalska

Głowa nie jest od parady,
służyć ci musi dalej.
Dbaj więc o nią i osłaniaj,
kiedy słońce pali.
Płynie w rzece woda chłodna,
bystra, czysta, tylko przy dorosłych z kąpieli korzystaj.
Jagody nieznane, gdy zobaczysz w borze:
Nie zrywaj! Nie zjadaj! –
bo zatruć się możesz.
Urządzamy grzybobranie,
jaka rada stąd wynika:
Gdy jakiegoś grzyba nie znasz,
nie wkładaj go do koszyka.
Biegać boso jest przyjemnie,
ale ważna rada: –
idąc na wycieczkę pieszą dobre buty wkładaj!

Po lekturze wiersza R. rozmawia z dzieckiem na temat jego treści. Prosi o wymienienie i omówienie wszystkich rad, które się w nim znalazły.

4. „Przestrzegaj zasad” – rozmowa na temat bezpiecznego zachowania podczas wakacji.
Potrzebne będą:
- kartki ksero;
- czerwony mazak;

Przypomnienie numerów alarmowych: 112, 999, 998, 997. Rodzic zapisuje numery alarmowe czerwonym mazakiem na kartkach. Podnosi kartkę z numerem alarmowym a dziecko mówi do jakich służb ratunkowych należy. Rodzic przypomina zasady dotyczące bezpiecznego zachowania podczas wakacji.

Posłuchajcie i zapamiętajcie:
Numer alarmowy- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=R3Qp8KfJSHw
Pali się!
https://www.youtube.com/watch?v=yv0YdFZHmgM
Karetka pogotowia- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=vJFykFWgWsw
Halo, panie policjancie- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=2sk-r_j0vGc

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, II 1, II 3, II 8, III 1, III 2, III 4, III 6, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 5, IV 7, IV 19

Religia

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Kain-i-Abel_znajdź-różnice.pdf


23.06.20 r. – „Wakacje”

Życzenia dla taty
https://www.youtube.com/watch?v=kXT48OLPucU
Piosenka dla taty
https://www.youtube.com/watch?v=-VDZDUQYWDc
Portret taty- ilustrowane opowiadanie dla dzieci
https://www.youtube.com/watch?v=XlOSb6mlbCM

 

1.„Rekin i krab” – zabawa ruchowa orientacyjna.
Potrzebne będą:
- 2 skakanki;

R. układa na podłodze linię ze skakanek. Umawia się z dzieckiem, że z jednej strony linii jest morze, z drugiej – piasek. Na hasło R.: krab! dziecko musi uciec z piasku przed krabem – przeskoczyć na morze. Na hasło R. rekin! dziecko ucieka z morza na piasek. R. podaje hasła coraz szybciej, może je przeplatać innymi hasłami dla zmylenia.

„Zapamiętaj ten wzór” – R. układa ze sznurka na dywanie wzór fali. Dziecko chodzi wzdłuż sznurka drobnymi kroczkami. Następnie rodzic usuwa sznurek, a dziecko idzie według zapamiętanego wzoru.

„Świeci słońce, pada deszcz” – na hasło: Świeci słońce dziecko chodzi po pokoju na palcach z wyciągniętą do słońca buzią. Na hasło: Pada deszcz – biegnie schronić się przed deszczem. Staje pod ścianą, przylegając do niej całym ciałem, przyjmując postawę skorygowaną.

Budujemy ciszę- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=tb5TAMjnNvM

2. „Nad morzem” – praca z mapą Polski.
Potrzebne będą:
- mapa Polski;
- zdjęcia morskiego krajobrazu;

Rodzic pokazuje dziecku obszar Morza Bałtyckiego. Zachęca dziecko do podawania nazw państw, które mają dostęp do morza, odczytuje nazwy polskich rzek, które do niego uchodzą. Następnie R. pokazuje zdjęcia przedstawiające krajobraz morski: mewy, fale i wiatr. Zadaniem dziecka jest rozpoznawanie i wyodrębnienie głoski w nagłosie i wygłosie.

Na plaży- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=k-AOW_76luU
Bezpieczne wakacje nad morzem- filmik edukacyjny
https://www.youtube.com/watch?v=N4X0RhlMf7Y
Słone morze- bajka
https://www.youtube.com/watch?v=XJcGpAOvhIU

3. „Tacki z piaskiem” – zabawa grafomotoryczna z wykorzystaniem tacki z piaskiem do rysowania.

Potrzebne będą:

- taca;
- piasek;

- kartka;
- klej;
- kredki;
- ołówek;

Dziecko wykonuje rysunek na tacy z piaskiem według własnego pomysłu – palcem, patykiem, drugą stroną kredki. Następnie odwzorowuje gotowy obrazek na papierze. Może także posmarować wybrane elementy obrazka klejem i posypać je piaskiem.

4.„Plażowe zagadki”- zagadki dotykowe.
Potrzebne będą:

- żółty materiał;
- różne przedmioty: muszelka, łopatka, miś, maska do nurkowania, klocki, kapelusz itd.

Rodzic wskazuje dziecku żółty materiał (piasek) ułożony na dywanie i zwraca uwagę na przedmioty, które są pod nim schowane. Wyjaśnia, na czym będzie polegała zabawa: Wiatr wiejący na plaży przykrył piaskiem różne przedmioty. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie za pomocą dotyku, co ukryło się pod piaskiem. Następnie dziecko dzieli jego nazwę na sylaby i głoski, przelicza je, podaje pierwszą, kolejną i ostatnią głoskę, podaje słowo, które się rymuje z daną nazwą, układa zdanie z daną nazwą.

Realizacja podstawy programowej: I 5, I 6, II 2, II 4, II 9, III 1, III 2, III 6, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 5, IV 7, IV 8, IV 9

Język angielski

Witajcie wakacje!

  1. Obejrzyjcie prezentację piosenki po polsku i angielsku:

"Dziadek fajną farmę miał" + "Old McDonald" | Polsko-angielska piosenka dla dzieci | Jazzowanki

https://www.youtube.com/watch?v=fsEFQNKhvjo

Po polskiej wersji jest wersja angielska. Wszystko zrozumiecie! Postarajcie się, wysłuchać jej kilka razy i spróbować śpiewać razem .

  1. Jeśli jesteście ciekawi polskiej wersji piosenki z krótkim filmikiem- możecie obejrzeć tą samą piosenkę

Dziadek fajną farmę miał - piosenki dla dzieci Old McDonald po polsku BZYK.tv

https://www.youtube.com/watch?v=fUX5kYzzi5Q


22.06.20 r. – „Wakacje”

1. „Zamki z piasku” – zabawa konstrukcyjna.
Potrzebne będą:
- klocki z gąbki;
- klocki plastikowe;
- pomoce gimnastyczne np. koło hula hop;

Dziecko buduje zamki z klocków z gąbki/ plastiku i różnych pomocy gimnastycznych. Rodzic podpowiada jak zbudować taki zamek.

„Pszczółki do ula” – zabawa orientacyjno- porządkowa.
Potrzebne będą:

- szarfa/ chustka;

Rodzic rozkłada na dywanie szarfę (dom dla pszczółki). Dziecko naśladuje pszczołę.
Na komendę R.: „Pszczółka na łące” biega po pokoju a na komendę: „Pszczółka do ula” chowa się do domku zrobionego z szarfy.

„Powódź i samolot” – zabawa naśladowcza.
Potrzebne będą:
- krzesło;
Dziecko ruchem naśladuje powódź – wchodzi ostrożnie na krzesło i kuca, potem naśladuje samolot – leży tyłem na podłodze, ręce w bok. R. bardzo szybko zmienia komendy, jeśli dziecko się pomyli odpada z gry.

2. „Góry to…” – zabawa w skojarzenia.
Potrzebne będą;
- mapa fizyczna Polski;

R. przyczepia plansze z mapą fizyczną Polski. Dziecko mówi , z czym kojarzą mu się góry.
Rodzic zadaje pytania:
-Czy byłeś/ byłaś kiedyś w górach?
-Jak się nazywają góry w Polsce?
-Jak wyglądają góry?
-Czym się od siebie różnią?
-Co można robić w górach?
-Jakie zwierzęta i rośliny można spotkać w górach?
-Jak powinniśmy się zachowywać na szlaku turystycznym?

R. pomaga dziecku zlokalizować na mapie Góry Świętokrzyskie, Karpaty, Sudety, prezentuje pejzaż górski.

Zobaczcie koniecznie:
Górska wędrówka z Zosią i Kubą- film edukacyjny dla dzieci cz. 1
https://www.youtube.com/watch?v=AWw44eNr7vc&list=PL_aUz4SajHCILG0Yv57qoBefi7b7Rk9qL&index=1
Górska wędrówka z Zosią i Kubą- Jak się ubrać, cz. 2
https://www.youtube.com/watch?v=A7G3ETe1-eY&list=PL_aUz4SajHCILG0Yv57qoBefi7b7Rk9qL&index=2


3. Góry, nasze góry – słuchanie wiersza, wytłumaczenie pojęć: hale, baca.

„Góry, nasze góry” Janina Porazińska

Góry, nasze góry. Hale, nasze hale.
Kto was zna tak dobrze, jako my, górale.
Góry, nasze góry. Wy, wysokie szczyty.
Kto was przewędrował? Góral rodowity.

Po lekturze wiersza R. zadaje dziecku pytania:
-Kto to jest góral?
-Gdzie według wiersza góral wypasa owce?,
-Co to są hale?
- Jak nazywa się góral, który zajmuje się wypasem owiec na halach?

R. prezentuje napisy: hale, baca, owce, Tatry, dziecko próbuje je odczytać.

„W górach” – zapoznanie dziecka z nazwą najwyższych polskich gór i ich szczytami. R. pokazuje dziecku na mapie Polski pasmo Tatr. Prezentuje napis Tatry, który dziecko odczytuje. Następnie dziecko starają się odczytać nazwy rzek, które mają swoje źródła w Tatrach, oraz nazwy miejscowości z tego regionu. R. wspólnie z dzieckiem omawia góralskie tradycje: stroje ludowe, gwarę i potrawy.
Strój góralski- dla pań
https://www.youtube.com/watch?v=iOfdnLjCet0
Strój góralski- dla panów
https://www.youtube.com/watch?v=p8pOzyUavjg
Taniec zbójnicki
https://www.youtube.com/watch?v=F_BDLYAfg7w
Hale górskie
https://www.youtube.com/watch?v=mxW7qCz-kZc
W góry- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=yUgabymOAKM

4. „Na górskim szlaku” – R. tworzy tor przeszkód imitujący górski szlak.
Potrzebne będą:
- male poduszki;
- obręcze (koła hula-hop);
- taśma papierowa;
- skakanka;

Rodzic układa tor przeszkód dla dziecka. Podczas jego pokonywania mogą pojawić się przeszkody, np. przejście po kamieniach (małe poduszki), skok przez kałuże (obręcze), przejście przez kładkę nad strumykiem (taśma papierowa), wąska ścieżka (długi sznurek / skakanka). Dziecko stara się bezpiecznie przejść po wyznaczonym szlaku.

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, II 4, III 1, III 2, III 7, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 3, IV 6, IV 9, IV 19;

Język angielski

Dziś poznacie nazwy środków transportu. Uważnie posłuchajcie i powtarzajcie nazwy podane przy każdej ilustracji:

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/6b9620ea45c5faff0c4af8ca63cbf31d_/index.html

plane- samolot

bus- autobus

car – samochód

train- pociąg

coach- wagon

bike- rower

on foot- pieszo

Religia

Witam. Zadanie na dziś

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Powołanie-Abrahama_kolorowanka.pdf


19.06.20 r. – „Lato”

  1. Zabawy ruchowe z muzyką.

    Jarzynowa gimnastyka
    https://www.youtube.com/watch?v=JcokMOj1uwg
    Równowaga
    https://www.youtube.com/watch?v=ozI7YcVASgo
    Hop do góry
    https://www.youtube.com/watch?v=pQjB7kgnQpI

    R. zaprasza dziecko do słuchania utworu i interpretowania ruchem jego treści. Rodzic może proponować pewne gesty, odpowiadające słowom piosenki, może również zachęcić dziecko do swobodnej interpretacji.

    2. Letni witraż- praca plastyczna.
    Potrzebne będą:
    - wydrukowany wzór np. kwiat;
    - gładka bibuła;
    - kolorowy papier/karton;
    - klej;
    - nożyczki;

    Witraże można przygotowywać na dwa sposoby:

    Dziecko wycina wybrany wzór po konturach oraz pozbywa się - również nożyczkami - szarych pól, aby w witrażu pojawiły się otworki. Następnie nakleja wycinankę na kolorowy arkusz.

    Rodzic drukuje dwa identyczne arkusze. Warto zszyć arkusze po bokach za pomocą zszywacza, ułatwi to wycinanie. Dziecko wycina po konturach wzór - tak, by otrzymać dwie takie same wycinanki. Pozbywa się z nich szarych pól. Z różnokolorowej bibuły wycina kawałki, którymi zaklei otwory w jednym z wyciętych modeli. Na koniec skleja ze sobą oba wycięte modele tak, aby bibuła znalazła się pomiędzy nimi. Gotowe!

    Piosenka wakacyjna
    https://www.youtube.com/watch?v=ue82bNmhv6g

Kocham lato

https://www.youtube.com/watch?v=AMHERjgWdgI

3. Domowe eksperymenty

Tęcza z cukierków.
Potrzebne będą:

- biały talerz,
-opakowanie kolorowych cukierków w polewie;
-odrobina wody.

Dziecko wykłada cukierki na talerzu tak, by tworzyły koło. Polewa wodą, czeka chwilę i… gotowe!

Dmuchanie balonu
Potrzebne będą:
- lejek;
-balony,
-butelki,
-ocet winny;
-soda oczyszczona.

Rodzic wsypuje odrobinę sody do balonika (za pomocą lejka lub uciętej butelki). Do pustych butelek wlewa ocet winny i odrobinę barwnika. Nakłada balon na butelkę, dziecko obserwuje, jak się napełnia.

Sensoryczne migoczące gniotki.
Potrzebne będą:
-butelka;
-woda,
-bezbarwny klej w płynie;
- balon;
- brokat lub inne świecidełka.

Rodzic wypełnia butelkę wodą do połowy. Dodaje trochę kleju i miesza. Następnie dziecko wsypuje brokat. R. na butelkę ostrożnie zakłada balon i przelewa ciecz. Wiąże i wasz gniotek jest gotowy.

Domowe eksperymenty
https://www.youtube.com/watch?v=NyOhE-uYAvQ

4. Nauka wyliczanek.
Raz i dwa
https://www.youtube.com/watch?v=JEfnCPKVsRQ
Kosi, kosi łapci
https://www.youtube.com/watch?v=IV1bQxyzgTg
Ene due
https://www.youtube.com/watch?v=2IX2qI81L0s

Rodzic włącza nagranie, a dziecko stara się powtórzyć teksty wyliczanek.

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, I 7, II 1, II 2, II 4, III 1, III 4, III 5, III 9, IV 1, IV 2, IV 7, IV 8, IV 13;


18.06.20 r. – „Lato”

  1. Zabawy na świeżym powietrzu.

    Potrzebne będą:
    - sznurek/ taśma długości 2-3 metrów;
    - kolorowa kreda;

    „Spacer po nitce”

Weźcie sznurek, jakąś taśmę długości 2 – 3 metrów. Rodzic lub starsze dziecko układa tę „nić”
na drodze. Pozostałe osoby w kolejności przechodzą po nitce (najlepiej na bosaka) tak ustawiając stopy, by z niej nie spaść. Po zakończonym spacerze spróbujcie z dziećmi porozmawiać, co było
w tym fajnego, co im się podobało, a może to one zaproponują, żeby coś zmienić.

„Ekscytujący spacer”
To taki prosty, zwyczajny spacer z którego możecie uczynić niesamowitą przygodę.
Wąchanie kwiatów, szukanie ciekawych kamieni, dotykanie różnej struktury liści, traw, czy rozpoznawanie owadów. Wejście w zboże, jeśli jesteście na wsi lub na pole między kwiaty rzepaku. Dla dorosłych może wydawać się to banalne a dzieci to uwielbiają. Podczas letniego deszczu można brodzić po kałużach, a po deszczu iść poszukać ślimaków.


„Rysunki kredą”
Wystarczy kreda, najlepiej w różnych kolorach. Możecie zorganizować konkurs rysunkowy, zachęcić do tworzenia wspólnego rysunku lub zwyczajnie pozwolić dziecku na rysowanie co tylko zechce. Możecie bawić się także w odgadywanie sensu niedokończonych rysunków, rozpoznawanie cyfr lub liter.

  1. Pogoda – wysłuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści.

    „Pogoda” Bożena Forma

    Adaś ciągle spogląda w okno. Dzisiaj z grupą przedszkolaków jedzie na wycieczkę. Ale co z tą pogodą? Czy wycieczka się uda? Mają jechać bryczką i grać w piłkę. – Mamusiu, nie widać słońca. po niebie płyną ciemne chmury – chłopiec ze smutkiem spogląda w okno.  – Może zabiorę grubszą kurtkę, a może wyciągnę z plecaka krótkie spodnie, pewnie ich nie założę – coraz bardziej denerwuje się Adaś. – Nie martw się, popatrz, termometr wskazuje wysoką temperaturę – tłumaczy mama.  – Jest ciepło, chociaż trochę parno. Włączymy telewizor i zaraz dowiemy się, jaka będzie pogoda – na ekranie pojawiła się mapa Polski. – Mieszkamy tutaj, gdzie widać słońce zza chmur – tłumaczy Adasiowi mama. – Wprawdzie widać czasami padający deszcz, jednak to tylko przelotne opady. Adaś wpatruje się w mapę pogody. – Trochę podobna do naszego kalendarza pogody. Codziennie wspólnie z panią zaznaczamy na nim pogodę, jaką zaobserwowaliśmy w drodze do przedszkola. Wybieramy chmurki, krople deszczu, ugięte na wietrze drzewa. Zegar wybija ósmą godzinę. – Na nas już czas – mama z Adasiem idą do przedszkola. – Będzie wspaniale, zobaczysz. Przebierz się w krótkie spodenki, jest coraz cieplej.  Pogoda dopisała. Chociaż było pochmurno, nie spadła ani jedna kropla deszczu. Były spacer nad jezioro, przejazd bryczką i oczywiście gra w piłkę. Dzieci wróciły bardzo zadowolone, chociaż trochę zmęczone.

    Po przeczytaniu opowiadania R. zadaje dziecku pytania:
    Gdzie wybierał się Adaś?
    Dlaczego chłopiec był zmartwiony?
    Jaką pogodę wskazywała prognoza w telewizji?
    Jaka pogoda była na wycieczce?

    3. Prognoza pogody” – tworzenie mapy pogody.
    Potrzebne będą:
    - mapa Polski;
    -symbole zjawisk pogodowych;
    - kartka;
    - kredki;

    R. prezentuje mapę Polski, przyczepia na niej symbole zjawisk pogodowych. Można je narysować na małych karteczkach lub wydrukować. Wspólnie z dzieckiem odczytuje z mapy prognozę pogody. Nazywa i wskazuje kierunki na mapie: północ, południe, wschód, zachód. Następnie zapowiada pogodę na następne trzy dni, a dziecko samodzielnie tworzy na jej podstawie mapę pogody.

    Posłuchajcie:
    Pogoda- piosenka
    https://www.youtube.com/watch?v=7G7SqRUrz6Q
    O pogodzie- filmik
    https://www.youtube.com/watch?v=staX3SFwKz8
    Prognoza pogody
    https://www.youtube.com/watch?v=gWHDEdDrnlU

    4. Pogodowe zagadki.

    Potrzebne będą:
    -Pogodowe zagadki
    https://www.youtube.com/watch?v=Brw0UwYHIYg
    - karton;
    - kredki;

    Rodzic włącza nagranie z zagadkami pogodowymi. Dziecko uważnie słucha i stara się na nie odpowiedzieć . Wybiera sobie jedno zjawisko i próbuje je narysować. Po skończeniu pracy opowiada o niej.

    Realizacja podstawy programowej: I 4, I 6, II 2, II 11, III 1, III7, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 5, IV 7, IV 8, IV 16, IV 18, IV 19;

17.06.20 r. – „Lato”

  1. „Samochody” – zabawa bieżna.

    Potrzebne będą:
    - talerzyki papierowe;


Rodzic daje dziecku talerzyk papierowy (kierownica). Dziecko, udając kierowcę, biega bez potrąceń po wyznaczonej powierzchni. Na komendę: Stop! – zatrzymuje się, Do tyłu! – cofa się trzy kroki, Parkujemy! – ustawia się w wyznaczonym miejscu.

„Zabawy z piłką” – zabawa ruchowa z elementami rzutu i celowania.

Potrzebne będą:
- piłka;

Dziecko dowolnie bawi się piłką, rzuca do rodzica, turla, podbija w górę. Doskonali chwytanie piłki rzucanej z powietrza oraz turlanej po powierzchni. Dziecko rzuca do rodzica, rodzeństwa, starając się trafić do „koszyczka” ze splecionych ramion lub turla do „bramki” między nogami.

2. Wysłuchanie piosenki o „Tęczy”

Potrzebne będą:
Tęcza, cza, cza- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=LmBK0xFkhH4
- kolorowa bibuła/ kolorowe wstążki;

Tęcza cza, cza, cza sł. Anna Bernat, muz. Aleksander Pałac

Koleżanko, kolego popatrz czasem na niebo.
Czasem zdarzyć się może, cud, zjawisko w kolorze.
Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta.
Wiąże niebo z ziemią, o, jaki kolorowy splot.
Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta.
Przez tę tęczę cały świat kolorowy uśmiech ma.
Narysuję tę tęczę  i na zawsze ci wręczę.
By ci było tęczowo, tęczę noś kolorową.
Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…
Śpiewaj z nami o tęczy, Kiedy nuda cię dręczy.
W domu, w szkole, po burzy Tęcza minę rozchmurzy.
Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Tęcza- jak powstaje
https://www.youtube.com/watch?v=qigLVHVd5j0

Po zakończeniu piosenki i obejrzeniu krótkiego filmiku Jak powstaje tęcza? dziecko układa na podłodze tęczę z kolorowych pasków bibuły lub wstążek, zgodnie z kolejnością występowania kolorów. Aby pomóc dziecku w tym zadaniu, rodzic może pokazać zdjęcie tęczy. R. podsumowuje zabawę, prosząc dziecko o wymienienie kolejno nazw kolorów, które tworzą tęczę.

3. Zabawy badawcze.

Potrzebne będą:
- miseczka z wodą;
-małe lusterko;
- latarka;

„Tęcza w wodzie”
Dziecko nalewa wody do miski i wkłada do środka lusterko tak, by opierało się o ściankę. Kieruje snop światła latarki na część tafli znajdującej się pod wodą. Na kartce trzymanej za latarką obserwują tęczę.

Potrzebne będą:
- szklanka z woda;
- kartka;

„Jak sprowadzić tęczę?
Dziecko kładzie na stole kartkę papieru, w odległości około 10 cm nad papierem trzymają szklankę z wodą. Po chwili na stole powinna pojawić się tęcza. R. pyta dziecko: Jak myślisz skąd się wzięła tęcza? Dziecko próbuje wnioskować, po czym R. wyjaśnia, że wiązka światła białego odbija się od lustra. Gdy wychodzi z wody, załamuje się. Tęcza powstaje na skutek załamania i odbicia światła słonecznego w kroplach wody. Widzimy ją w postaci barwnego łuku na tle chmur deszczowych lub po deszczu. Powstaje także we mgle wodnej przy wodospadach i fontannach. Znika, kiedy wszystkie krople wody opadną lub wyparują.

4.„Zapamiętaj kolory” – zabawa językowa.
R. prosi dziecko o przypomnienie nazw kolorów, które tworzą tęczę w odpowiedniej kolejności. Dziecko określa głoskę w nagłosie tych nazw. R. zachęca dziecko do tego, by tworzyło zdania, które ułatwią zapamiętanie kolejności kolorów tęczy (pierwsze głoski kolejnych słów odpowiadają pierwszym głoskom nazw kolorów tęczy)

Wierszyk, który pomoże Wam zapamiętać kolory tęczy w kolejności.

Czemu (czerwony)
Patrzysz (pomarańczowy)
Żabko (żółty)
Zielona (zielony)
Na (niebieski)
Głodnego (granatowy)
Filemona? (fioletowy)


Rodzina Treflików- Tęcza- bajka dla dzieci
https://www.youtube.com/watch?v=tKw2-En1tTw

Realizacja podstawy programowej: I 5, I 7, II 1, II 2, III 1, III 2, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 7, IV 8, IV 12, IV 18, IV 19;


16.06.20 r. – „Lato”

1.Poranna gimnastyka z muzyką.
Do zabawy zaproście pozostałych domowników.
Tańce połamańce
https://www.youtube.com/watch?v=sYvaSnRUmpc
Prawa, lewa
https://www.youtube.com/watch?v=mO03jLcA2XM
Chocolate- układ taneczny
https://www.youtube.com/watch?v=lFWysdCgVNg&list=RDlFWysdCgVNg&start_radio=1&t=0
Zumba kids
https://www.youtube.com/watch?v=FP0wgVhUC9w&list=RDlFWysdCgVNg&index=6

2.„Kapie, pada, leje” – szukanie wyrazów mówiących o tym, co robi deszcz: kapie, pada, leje, mży, kropi, siąpi.
Potrzebne będą:

- kartka;
- patyczek/ drewniana łyżka;

Kojarzenie dźwięków: – uderzenia palcami w kartkę – kapie, kropi, – przesuwanie palcami po kartce – siąpi, mży, – uderzanie palcami w podłogę – pada, – mocne uderzanie patyczkiem w podłogę – leje.
Ilustrowanie rodzaju deszczu ciałem: – mżawka – pocieranie dłońmi o uda, – silniejszy deszcz – klepanie dłońmi w uda, – ulewa – tupanie nogami.

3. „Skąd się bierze burza?” – eksperyment.
R. proponuje dziecku przeprowadzenie doświadczenia, do którego będą potrzebne:
-szklanka;
- blaszane denko (pokrywka puszki),
-balonik;
-kawałek wełnianej tkaniny;

R. przygotowuje instrukcję obrazkowo-wyrazową, na podstawie której dziecko wykonuje eksperyment. R. prosi, by dziecko zapisywało lub rysowało wyniki eksperymentu.

Instrukcja obrazkowa:
1. Na suchej szklance umieszczamy blaszane denko,
2. Nadmuchujemy balonik,
3. Pocieramy energicznie balonik wełnianą szmatką i kładziemy go na denku,
4. Zbliżamy palec do brzegu blachy.

Po zakończeniu eksperymentu i zapisaniu wniosków R. pyta dziecko:

Co zauważyłeś/łaś? (przepływ prądu)
Jak to wytłumaczyć? (W wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne – prąd, i przeskoczyła iskra, którą można porównać do małej błyskawicy).
Rodzic wyjaśnia dziecku zaobserwowaną sytuację i zjawisko fizyczne, które nastąpiło.

4. Wysłuchanie wiersza „Burza” i rozmowa na temat utworu.

Rodzic czyta wiersz a następnie rozmawia z dzieckiem na temat wysłuchanego utworu.

„Burza”

Szła przez pola, Pani burza,
-Co tak panią dzisiaj wkurza ?
-Skąd u Pani tyle złości ?
-Musi Pani mieć przykrości ?

Burza błyska, grzmi i wieje,
Straszy wszystkich – świat zaleję,
Powywracam, wszystkie drzewa,
Kto się boi – niechaj zwiewa,

Niebo całe pociemniało,
Z wichrem wszystko oszalało,
Drzewa nisko się kłaniają,
Panią burzę przepraszają,

-Niechże Pani już przestanie!!
Robić wszystkim wielkie lanie,
Burza mruczy marszczy czoło,
Oj nie będzie dziś wesoło,

Niech się kryje kto gdzie może,
Bo tu będzie zaraz morze,
Leje, wyje, gromy ciska,
Siódme poty z chmur wyciska,

Aż się wreszcie tak zmęczyła,
Że się stała całkiem miła,
Cicho mruczy zawstydzona,
To jest burza ? – to nie ona,

Cicho wiszą chmury z nieba,
Będzie słońce – nam zaśpiewa,
Rozweseli Panią burzę,
Burza ze słońcem w jednym chórze ?

Z tego śpiewu tęcza wisi,
Ależ Pani nam kaprysi !!
Ale koniec – szkoda czasu,
Słońce świeci – chodź do lasu.

„Burza” – przypomnienie i utrwalenie poznanych wiadomości o burzy.
R. pyta dziecko: – Jak należy zachować się podczas burzy, gdy jesteśmy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć: telewizor, komputer, radio, nie rozmawiać przez telefon, ponieważ uderzenie pioruna w urządzenie elektryczne lub telekomunikacyjne może spowodować porażenie)
Co należy zrobić, gdy burza zaskoczy nas poza domem? (schronić się w bezpiecznym miejscu, w budynku, w jaskini, w aucie itp.)
Co chroni budynki przed uderzeniem pioruna? (piorunochron)
Czego należy unikać podczas burzy? (nie wolno chować się pod drzewami, nie wolno stać w wodzie itp.)

Burza- filmik dla dzieci

https://www.youtube.com/watch?v=bx1FKDwzUeM

Burza- piosenka

https://www.youtube.com/watch?v=b3PnRDP3TWM

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, II 1, II 2, III 7, III 8, IV 1, IV 2, IV 5, IV 7, IV 8, IV 18;

Język angielski

  1. Dziś posłuchacie piosenki z nazwami liter w angielskim alfabecie

https://www.youtube.com/watch?v=AKkxIzFF_2k

  1. Jeśli chcecie dowiedzieć się, jak alfabet jest związany ze zwierzętami – obejrzyjcie kolejną prezentację. Oprócz liter, poznacie tez nazwy niektórych zwierząt po angielsku.

https://www.youtube.com/watch?v=_Wp0vZnR_FM

Narysujcie na kartonie to zwierzątko, którego nazwę najlepiej zapamiętaliście.


15.06.20 r. – „Lato”

1. „Poranny trening śpiewu ptaków” – ćwiczenia narządów artykulacyjnych.
Dziecko i rodzic siedzą na dywanie. Dziecko wciela się w rolę ptaków, które ćwiczą głos przed porannym śpiewem. Rodzic za pomocą określonych gestów pokazuje dziecku, jakie ma wydobywać dźwięki: – wysoko uniesiona ręka – dziecko wysoko piszczy: Pi, pi, pi…; – zataczanie koła palcem wskazującym – dziecko naśladuje odgłos: Trr… na różnych wysokościach; – rytmiczne poruszanie palcem wskazującym – dziecko rytmicznie wypowiada: Czy, czy, czy…; – falisty ruch ręką – dziecko mówi: Fi ju, fi ju, fi ju… na różnych wysokościach. Po zakończonej zabawie Rodzic zaznacza wyjście z roli ptaków.

2.Zabawa „Mówiąca piłka"

Potrzebne będą:
-piłka;
-taśma samoprzylepna;
- marker;

Na piłkę rodzic nakleja paski taśmy. Na każdym pasku pisze markerem inną zasadę rzucania i łapania piłki: „Rzuć kucając”,  „Rzuć siedząc”, „Rzuć po uprzednim podskoku w górę” – możecie wymyślać różne kombinacje. Do zabawy zaproście mamę, tatę, rodzeństwo.

Dziecko stoi w kole. Gdy pierwszy gracz łapie piłkę musi patrzeć na słowa pod lub najbliżej prawej dłoni. Musi rzucić piłkę tak, jaki to zostało opisane na taśmie – drugi gracz ma zaś spróbować złapać ją w ten sam sposób. Następnie patrzy na słowa pod swoją prawą ręką… i gra toczy się dalej.

  1. Po łące biega lato – słuchanie piosenki i rozmowa na temat jego treści.
    R. zaprasza dziecko do rozmowy: Jaką mamy porę roku? Jakie zmiany zauważyłeś/łaś w przyrodzie? Czy wiesz, jakie zmiany zachodzą latem w parku, lesie i na polu? Posłuchaj uważnie piosenki i zastanów się, w jakim miejscu – zgodnie z piosenką – można spotkać lato.

    Potrzebne będą:

- nagranie piosenki Po łące biega lato

Po łące biega lato- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=MaKPsYlzQkY

Po łące biega lato
Uwija się jak bąk.
„Dzień dobry” mówi kwiatom
i pieści każdy pąk.

Ref.:
Kto chce się z latem spotkać,
Niech idzie z nami tam.
Rumianek i stokrotka
Pokażą drogę nam.

Pomaga lato pszczołom,
Na kwiatach też się zna.
Uśmiecha się wesoło
I w berka z wiatrem gra!

Ref.:
Kto chce się z latem spotkać…

Gdy lato jest zmęczone,
W szałasie sobie śpi
I we śnie gra w zielone,
Bo łąka mu się śni.

Ref.:
Kto chce się z latem spotkać…

Po wysłuchaniu piosenki R. prosi dziecko o opowiedzenie, gdzie można spotkać lato. Następnie rodzic zaprasza dziecko, aby powtarzało tekst piosenki wers po wersie i ilustrowało ruchem jego treść. R. podsuwa propozycje tych gestów.

4. Przetwory owocowe- praca plastyczna.
Potrzebne będą:
- farby;
- kawałki owoców: połowa jabłka, truskawki, śliwki;
- kontur słoika;

Rodzic rysuje na kartonie kontur słoika. Dziecko starannie go wycina. Następnie zamacza owoc w farbie i wykonuje stempelki na wcześniej przygotowanym słoiku. W ten sposób powstaje piękny słoik z przetworami.

Realizacja podstawy programowej: I 5, I 6, II 1, II 2, II 9, III 1, III 5, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 7, IV 8, IV 19;

Język angielski

  1. Dziś przypomnimy sobie liczenie do 10. Obejrzyjcie prezentację i postarajcie się powtarzać  i liczyć podczas oglądania

 https://www.youtube.com/watch?v=G3zaC5onBvM

Warto zapamiętać:

How many? – Ile?

  1. Jeśli już przypomnicie sobie liczby 0d 1-10, obejrzyjcie kolejną prezentację i liczcie razem z kurą i kurczakami

https://www.youtube.com/watch?v=DR-cfDsHCGA

Możecie rozejrzeć się po waszym pokoju i policzyć swoje ulubione misie, autka, lalki.


12.06.20 r. – „Zwierzęta duże i małe”

1.„Pies przyjacielem człowieka”.
Potrzebne będą:

- album z rasami psów;
- zdjęcia psów;
- podpisy do zdjęć;

Rodzic pokazuje albumy ze zdjęciami psów różnych ras, podaje nazwy ras (owczarki, labradory, teriery, husky, mopsy, rottweilery, amstaffy, yorki). Dziecko rozpoznaje wśród zdjęć wymienione rasy. Następnie układa z rodzicem podpisy do ilustracji (zdjęć) przedstawiających psy (czytanie globalne): kundel, bokser, labrador, mops, jamnik itd. r. przedstawia też zdjęcia psów nierasowych
i zachęca dziecko do zgadywania, do jakiej rasy są podobne . R. pyta dziecko, czy prawdziwe jest powiedzenie: Pies przyjacielem człowieka. Jeśli tak, to w jakich sytuacjach przejawia się ta przyjaźń? Dziecko podaje przykłady. Następnie zastanawia się, w jaki sposób należy dbać o psa.

Ciekawostki o psach dla dzieci
https://www.youtube.com/watch?v=NBhkPMPY81E

2.„Zagrajmy w łapki” – ćwiczenie wzmacniające mięśnie grzbietu.

Dziecko i rodzic leżą przodem, twarzami do siebie. Dziecko kładzie dłonie grzbietami na podłodze, to ono będzie zbijało. Rodzic swoimi dłońmi przykrywa dłonie dziecka, jego zadanie będzie polegało na uciekaniu przed zbiciem. Uniknięcie zbicia jest możliwe przez cofnięcie rąk, z jednoczesnym ugięciem ich w łokciach. Podczas ćwiczenia należy pamiętać o uniesieniu klatki piersiowej i niedotykaniu łokciami do podłoża. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy, zamieniając się rolami.

„Masażyki” – zabawa relaksacyjna.
Dziecko i rodzic dobierają się w parę. Jedno siada za drugim, później nastąpi zmiana. Rodzic mówi wierszyk i pokazuje ruchy, dziecko powtarzają słowa i ruchy. Trzeba zaznaczyć, że masażyk należy wykonywać bardzo delikatnie.

Maluję kółeczka, (dzieci jednym palcem rysują na plecach koła)
w środku kropeczka, (pukają palcem w środek pleców tyle razy, ile sylab w wersie)
promyki słoneczne, (rysują promienie obiema rękami, zaczynając od środka pleców)
zygzaki bajeczne, (rysują zygzaki obiema rękami po całych plecach)
a wszystko uklepię, (klepią po plecach delikatnie całymi dłońmi)
poszczypię, (delikatnie szczypią obiema rękami w kilku miejscach na plecach)
podrapię, (delikatnie drapią obiema rękami w kilku miejscach na plecach),
(„przebiegają” po plecach palcami obu rąk z dołu do góry)
aż dreszczyk Cię złapie. (szczypią delikatnie w szyję)

3.„Bądźmy bezpieczni” – tworzenie z dzieckiem kodeksu właściwego zachowania się wobec nieznanych zwierząt.
Potrzebne będą;
- duży arkusz papieru;
- flamastry/kredki;

Dziecko siada na dywanie , na środku R. kładzie duży arkusz papieru i flamastry. R. prowadzi rozmowę, podczas której dziecko ustala zasady, jakich należy przestrzegać wobec nieznanych zwierząt.

Rodzic zadaje pytania pomocnicze:
Czy wszystkie psy są przyjazne?
Czy można pogłaskać nieznanego psa?
Czy należy uciekać przed psem, który nas goni?
Czy można odwracać się tyłem do dużego psa?
Czy można patrzeć psu prosto w oczy?
Jaką pozycję przyjąć w razie ataku psa?
W jakich sytuacjach psy bywają groźne, agresywne?

Dziecko ustala wspólnie z R., czego nie wolno robić, kiedy spotka się na swojej drodze obcego psa (podchodzić zbyt blisko, zaczepiać, zabierać czegoś, uciekać), dziecko rysuje lub zapisuje daną zasadę na arkuszu papieru. Rodzic mówi: Pies, gdy zamierza zaatakować, wysyła następujące sygnały: jeży sierść, „kładzie” uszy, stoi na sztywnych łapach, ma uniesiony ogon, ma odsłonięte, dobrze widoczne zęby, warczy.
Jeśli pies zaatakuje, należy:
Zachować spokój.
Wezwać pomoc (jeśli to możliwe i ktoś dorosły jest w pobliżu).
Nie uciekać (pies ma wrodzony instynkt drapieżcy i podejmie pogoń).
Nie szarpać się (zwierzę zaciśnie szczęki jeszcze mocniej).
Nie patrzeć mu w oczy (zwierzę poczuje się drażnione i prowokowane).
Przyjąć pozycję „żółwia”.
Rodzic prezentuje pozycję „żółwia”. Dziecko powtarza ćwiczenie kilkakrotnie: – spleść dłonie do wewnątrz, – schować kciuki do środka, – założyć ręce na kark i osłonić nimi również uszy, – przykucnąć, – przyciągnąć głowę do kolan, – rozstawić stopy na zewnątrz.


Dziecko i pies. Co musisz wiedzieć.
https://www.youtube.com/watch?v=4UJI9OQcHKQ
Zasady bezpieczeństwa podczas zabawy z psem- filmik dla dzieci
https://www.youtube.com/watch?v=zgHcI_pe8CU

4. „Moje zwierzątko” – przestrzenna praca plastyczna.
R. rozkłada na stoliku materiały potrzebne do wykonania pracy plastycznej: rajstopy/ skarpetka, gumki recepturki, wypełniacz do maskotek lub watę, mazaki, papier kolorowy, klej, nożyczki, wstążki, druciki kreatywne. Dziecko wspólnie z rodzicem zastanawiają się, jak z zebranych przedmiotów zrobić psa, kota lub inne zwierzątko. Po zebraniu pomysłów dziecko przystępuje do pracy, korzystając ze wszystkich zgromadzonych materiałów.


Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, II 1, II 3, II 10, III 1, III 2, III 6, III 8, III 9, IV 1, IV 4, IV 8, IV 19;


10.09.20 r. – „Zwierzęta duże i małe”

  1. „Tylko raz” – wysłuchanie wiersza Mieczysławy Buczkówny i rozmowa na temat jego treści.

    „Tylko raz” Mieczysława Buczkówna

    Chcą żyć jak i ty żyjesz,
    Wszystkie na świecie zwierzęta
    – I mrówki, i żaby, i żmije,
    I pszczoła wiecznie zajęta.
    I paź królowej – motyl
    Niech fruwa tęczowozłoty,
    I ślimak środkiem dróżki
    Niech pełznie, wystawia różki…
    Przypatrz się z bliska dżdżownicy,
    Biedronce, jak kropki liczy,
    Jaskółce, jak gniazdko kleci,
    Jak pająk rozsnuwa sieci.
    Niech skacze pasikonik,
    Niech świerszczyk w trawie dzwoni…
    Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.
    Jak i ty – żyją tylko raz.

    Po przeczytaniu wiersza R. prowadzi rozmowę:
    -O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu?
    -Gdzie można je spotkać?
    -Co jest ich wspólnym marzeniem?

    R. porządkując odpowiedzi dziecka podkreśla, że niezależnie od gatunku, każdy ma prawo do życia i każdy jest potrzebny, dlatego należy mu się szacunek.

    2. „Ruszamy do zoo” – Rodzic proponuje dziecku magiczną podróż do świata zwierząt.

    Potrzebne będą:
    - obrazki zwierząt (wąż, słoń, żaba, kot, ptak, żyrafa);

    Informuje , że w pokoju są ukryte tabliczki z obrazkami zwierząt. Dziecko ustawia się w pociąg. Na hasło rodzica rusza i śpiewa piosenkę Jedzie pociąg z daleka. Gdy pociąg dotrze do celu – jednej z tabliczek – dziecko patrzy na obrazek zwierzęcia i je naśladuje. Pociąg rusza dalej. Zadaniem dziecka jest rozpoznanie wszystkich zwierząt.

    3. „Pobudka niedźwiedzia”- tor przeszkód.
    Potrzebne będą:
    - koło hula-hop/ skakanka;
    - krzesło;
    - rolki papierowe;

    R. wyjaśnia, że zbliża się lato i niektóre niedźwiedzie wybudziły się już z zimowego snu. Rodzic rozkłada na ziemi małe obręcze, krzesło i rolki papierowe tworząc z nich przeszkody. Dziecko- niedźwiedź przechodzi przez przeszkody. Stara się poruszać jak ociężały, zaspany niedźwiedź.


    Leśna wycieczka
    https://www.youtube.com/watch?v=Yr2bFApujgI
    Wędrówki skrzata Borówki- Las mieszany
    https://www.youtube.com/watch?v=54Rv8Dlm5m4

    4. Improwizacja ruchowa do piosenki „ Las”

    Potrzebne będą:
    - nagranie z muzyką;
    „Las”- piosenka
    https://www.youtube.com/watch?v=XgSgOPHSGH4

    Rodzic włącza nagranie. Dziecko najpierw słucha piosenki a następnie wymyśla improwizację ruchową do niej.

    Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, II 2, III 2, III 6, III 8, IV 1, IV 2, IV 5, IV 7, IV 19;

09.06.20 r. – „Zwierzęta duże i małe”

  1. Poranna gimnastyka przy muzyce.

    Potrzebne będą:
    - nagrania z muzyką;
    Hyc, kuc, klap
    https://www.youtube.com/watch?v=WeRYx4rZRSc
    Taniec zygzak
    https://www.youtube.com/watch?v=xm93WFJ7bNs
    Idziemy do ZOO
    https://www.youtube.com/watch?v=LUBD1EOM5Is

    Rodzic włącza muzykę a dziecko stara się powtórzyć proponowane ruchy.

    2.„Mapa świata” – rozmowa kierowana.

    Potrzebne będą:
    - mapa świata;
    - fotografie dzikich zwierząt;

    R. prezentuje dziecku mapę świata, wskazuje kontynenty i podaje ich nazwy. Prezentuje fotografie zwierząt zamieszkujących różne kontynenty. Wspólnie z dzieckiem odszukuje na mapie Afrykę. Prezentuje fotografie zwierząt afrykańskich. Zwraca uwagę na ich wygląd, sposób poruszania się, budowę. Następnie opowiada im o najbardziej niebezpiecznych zwierzętach, które nazwano „Wielką Piątką Afryki” (Big Five): lwa, słonia afrykańskiego, nosorożca czarnego, lamparta, bawoła afrykańskiego. Zwraca uwagę na przystosowanie się zwierząt do środowiska, w którym żyją.
    Lew – łapy zakończone ostrymi pazurami, silne szczęki doskonałe do powalania i zabijania nawet bardzo dużych zwierząt, groźnie wyglądająca grzywa, która zwiększa przewagę samca broniącego terytorium stada, stanowi naturalną ochronę głowy i szyi podczas walki.
    Słoń afrykański– duże uszy wykorzystywane do chłodzenia, długa trąba zakończona dwoma palczastymi wyrostkami służąca do oddychania, wąchania, picia, kąpieli, zbierania pożywienia i zrywania gałęzi z wyższych partii drzew, ciosy służące do obrony, miękka i delikatna spodnia strona stóp, dzięki czemu słoń może poruszać się bezszelestnie. Po kąpieli słonie obsypują wilgotną skórę piaskiem, a powstała w ten sposób warstwa kurzu i błota pomaga im chronić się przed słońcem i owadami.
    Nosorożec czarny – żywi się zróżnicowanym pokarmem roślinnym, ma szerokie i płaskie zęby trzonowe służące mu do rozcierania liści. Róg wykorzystuje do obrony. Gruba skóra stanowi ochronny pancerz a tarzanie się w błocie pomaga utrzymać niską temperaturę ciała i chroni przed pasożytami. Nosorożec biega bardzo szybko.
    Lampart – dzięki ubarwieniu jest prawie niewidoczny wśród traw lub liści drzew. Ma szerokie łapy z ostrymi pazurami. Cechują go niebywała zwinność i siła – lamparty potrafią się wspinać, wciągnąć na drzewa ofiary trzy razy cięższe od siebie. Lampart potrafi świetnie pływać i wykonywać siedmiometrowe skoki.
    Bawół afrykański jest roślinożercą o ogromnej wadze (zwykle od 500 do 900 kg). Osadzone na dużej głowie potężne, ostre rogi służą do obrony i ataku. Bawoły mają silne kończyny, które są zakończone dwoma palcami pokrytymi racicami).

    R. zadaje pytanie: Dlaczego zwierzęta z Wielkiej Piątki Afryki uważa się za najniebezpieczniejsze zwierzęta świata? Dziecko zgłasza swoje pomysły i wymienia poglądy. (Te zwierzęta są znane z waleczności, zwłaszcza gdy bronią młodych lub zostaną zranione) .
    Wielka 5 Afryki
    https://www.youtube.com/watch?v=rhXd4K_XmRQ
    Afryka- przygoda życia. Lwy, słonie...
    https://www.youtube.com/watch?v=-lm80PTQU8I
    Zoo – piosenka
    https://www.youtube.com/watch?v=RLZfNJEW9y0

    3. Zoo – zabawa typu masażyki do fragmentu wiersza Bolesława Kołodziejskiego.

    Dziecko i rodzic dobierają się w parę: dziecko leży na brzuchu, rodzic wykonuje masaż jego pleców. Potem następuje zmiana ról.

    „Zoo” Bolesław Kołodziejski.

    Tu w zoo zawsze jest wesoło, (masujemy plecy otwartymi dłońmi)
    tutaj małpki skaczą wkoło, (wykonujemy ruchy naśladujące skoki po okręgu)
    tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskamy płaskimi dłońmi)
    biegną zebry niczym konie, (lekko stukamy pięściami)
    żółwie wolno ścieżką człapią, (powoli, lekko przykładamy płaskie dłonie)
    w wodzie złote rybki chlapią. (…) (muskamy raz jedną, raz drugą ręką)

    4. Plan ZOO- zabawa konstrukcyjna.

    Potrzebne będą:
    - figurki dzikich zwierząt;
    - klocki;
    - flamaster;
    - małe karteczki;
    - kolorowy papier;
    - plastelina;
    - wykałaczki;
    - plastikowe nakrętki;

    Dziecko buduje z klocków swoje wymyślone Zoo. Aranżuje jego przestrzeń. Z pomocą rodzica tworzy na małych karteczkach podpisy do wybiegów dla poszczególnych zwierząt. Przykleja je do wykałaczki, następnie wypełnia nakrętkę plasteliną i wbija w nią wykałaczkę z karteczką. Jeśli nie posiadacie figurek zwierząt można je ulepić z plasteliny lub wyciąć z papieru kolorowego.

    Strażnicy miasta- poznajmy zwierzęta w ZOO
    https://www.youtube.com/watch?v=FQqBXuAK3OY

    Realizacja podstawy programowej: I 4, I 6, II 1, II 4, II 10, III 6, III 7, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 4, IV 7, IV 8, IV 9, IV 11, IV 19;

Język angielski

Dziś nadal będziemy mówić o mieszkańcach łąki. Posłuchajcie zagadek i zapamiętajcie jak najwięcej nazw . Obejrzyjcie prezentację:

https://www.youtube.com/watch?v=LIsNWZUA8X4

Przy każdej nazwie możecie sprawdzić  prawidłową wymowę ze słownika:

ślimak- snail                             https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=snail

gąsienica- caterpillar                https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=caterpillar

bocian- stork                             https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=stork

  pszczoła- bee                          https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=bee

motyl- butterfly                        https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=butterfly

 biedronka – ladybird               https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=ladybird

kret- mole                                  https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=mole

konik polny- gtasshopper       https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=grasshopper

Jeśli wybierzecie się na spacer, obserwujcie otoczenie dokładnie. Może zauważycie jakiegoś mieszkańca łąki?


08.06.20 r. – „Zwierzęta duże i małe”

1. „Kaczki na wodzie” – ćwiczenia tułowia.
Dziecko wykonuje przysiady, podnosi wyimaginowany kamień i naśladuje puszczenie „kaczki” na wodzie – rzuty prawą i lewą ręką.

„Zanurzamy się” – zabawa skoczna.
Dziecko wykonuje kilka sprężystych podskoków obunóż w miejscu i przysiad podparty – zanurza się w wodzie.

„Niedźwiedź zasypia” – ćwiczenia uspokajające.
Dziecko w siadzie skulnym, z głową zbliżoną do kolan robi wydech. Następnie w siadzie prostym, ze wzniesionymi ramionami robi wdech.

2. Jakie słyszysz zwierzę?” – zabawa dźwiękowa.

Potrzebne będą:

-nagranie z odgłosami zwierząt;
https://www.youtube.com/watch?v=hNSYN4ZHMOU

R. odtwarza nagranie odgłosów wydawanych przez różne zwierzęta. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie, jakie zwierzę właśnie słyszały.

3. Rysowanie zwierzęcia zgodnie z instrukcją obrazkową.

Potrzebne będą:
- kartka;
- ołówek;

Rodzic włącza filmik Rysowanie lwa- krok po kroku. Dziecko po obejrzeniu stara się narysować lwa według wskazówek.

Rysowanie lwa- krok po kroku
https://www.youtube.com/watch?v=SWSAslVavCU

4.  Zabawa pantomimiczna ,,Zwiedzamy dżunglę”.

Rodzic czyta tekst a dziecko uważnie słucha i powtarza ruchy.

Dotarliśmy do Afryki, wysiadamy z tratw i idziemy na ląd po wodzie (wysokie unoszenie kolan) a potem po gorącym piasku (lekkie podskoki). Rozglądamy się uważnie na boki , szukamy tubylców. Czas ruszać w drogę, przedzieramy się przez dżunglę (ruchy rękoma na boki). Chodźmy bardzo cicho by nikogo nie spłoszyć, albo by nas nie usłyszał lew (idziemy na palcach). Ciiiii ! (dajemy palec na buzię). Słychać jakiś szelest. Uciekajmy na drzewo (naśladujemy wspinanie się na drzewo). O! Jaka miła małpka- chcesz to się pobawimy. Pomałpujmy tak jak ona (dziecko naśladuje ruchy rodzica) np. drapie się po plecach, skacze na jednej nodze, itp.).Dość zabawy chyba jesteśmy już bezpieczni, możemy schodzić z drzewa.(naśladujemy schodzenie z drzewa).Ruszamy dalej w drogę. Przed nami rzeka, musimy ją przeskoczyć (duży skok do przodu), a teraz skaczemy po kamieniach (małe podskoki).Uwaga! Krokodyl (naśladujemy kłapanie paszczy krokodyla), a tam płynie hipopotam(naśladujemy rękoma pływanie w wodzie). Już niedługo dotrzemy do wioski, musimy tylko przejść obok śpiącego węża (dziecko kładzie się na podłodze i sycząc porusza się po niej).Nareszcie jesteśmy w wiosce. Witamy się z tubylcami (dziecko macha ręką) .
Na powitanie zaśpiewajmy hymn (dziecko powtarza za rodzicem)
O, ale le
O, beri ,tiki, tonga
,masa, masa, masa
O, balua, balue.

Posłuchajcie piosenek:
Koala- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=duTXY3591Ms
Papużki
https://www.youtube.com/watch?v=yw0zl1pncuA

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, II 1, II 3, III 1, III 6, III 8, IV 1, IV 2, IV 7, IV 8, IV 14, IV 19;

Język angielski

Dziś poznamy zwierzątka zamieszkujące łąkę.

Wysłuchajcie piosenki ‘Five little speckled frogs’ – ,,Pięć małych cętkowanych  żabek”

https://supersimple.com/song/five-little-speckled-frogs/

Każda zwrotka opowiada o tym samym, zmienia się tylko liczba żabek siedzących na drewnianej kłodzie. Po kolei wskakiwały do wody, aż wszystkie się tam znalazły.

Five little speckled frogs,
sat on a speckled log.
Eating some most delicious bugs.
Yum Yum.
One jumped into the pool,
where it was nice and cool.
Now there are four green speckled frogs.
Glub Glub……….

 

Pięć małych, cętkowanych żabek

Siedziało na cętkowanej drewnianej kłodzie.

Jedząc sobie przepyszne robaczki.

Pycha, pycha

Jedna wskoczyła do stawu,

Gdzie było miło i chłodno.

Teraz są cztery cętkowane zielone żabki

Bul, bul. …….

Możesz poprosić o wydrukowanie kolorowanki z żabkami

https://supersimple.com/downloads/five-little-speckled-frogs-color.pdf

albo narysować je samodzielnie.

Religia

Dzień dobry. Zadanie na dziś

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Uzdrowienie-chromego_zaznacz-obrazki.pdf


05.06.20 r. – „Święto dzieci”

  1. Moja fantazja – wysłuchanie nagrania piosenki i omówienie jej treści.

    Potrzebne będą:
    - nagranie „Moja fantazja”
    https://www.youtube.com/watch?v=wRGwusndw0I

    Ref.: Bo fantazja, fantazja,
    bo fantazja jest od tego,
    aby bawić się, aby bawić się,
    aby bawić się na całego.

    To szkiełko wszystko potrafi,
    na każde pytanie odpowie.
    Wystarczy wziąć je do ręki
    i wszystko będzie różowe.
    Wystarczy wziąć je do ręki,
    dosypać ziarnko fantazji
    i już za chwilę można
    dolecieć aż do gwiazdy.

    Ref.: Bo fantazja, fantazja...

    To szkiełko nigdy nie płacze,
    Zawsze jest w dobrym humorze.
    To szkiełko wszystko rozumie,
    Każdemu chętnie pomoże.

    Wystarczy wziąć je do ręki,
    Ziarnko fantazji dosypać
    i już za chwilę można z panem Kleksem w świat pomykać.
    Ref.: Bo fantazja, fantazja...

    Po wysłuchaniu piosenki R. zadaje dziecku pytania:
    Jakie było szkiełko z piosenki?
    Co sprawiło, że można było dolecieć aż do gwiazd?
    Jak inaczej możemy nazwać fantazję?
    R. odtwarza jeszcze raz nagranie piosenki, a dziecko stara się zaśpiewać refren.
    R. przeprowadza z dzieckiem rozmowę na temat marzeń. Zadaje pytania:
    Co to są marzenia? Czy wy macie jakieś marzenia? Czy wszystkie marzenia się spełniają?
    Czy marzenia są potrzebne? R. zwraca uwagę, że wszyscy mamy marzenia, ale nie wszystkie mogą się spełnić.

    2. Zabawy dzieci z różnych stron świata.
    Rozmowa z dzieckiem na temat ich ulubionych zajęć, zabaw oraz zabaw dzieci innych narodowości. R. opowiada o zabawach, które znane są również w Polsce, ale pod innymi nazwami. Prosi dziecko, aby spróbowało odgadnąć ich nazwy.
    „Rzeka słów” – zabawa z Indii (Azja). R. ustala zakres słów, np. zwierzęta, rośliny. Podaje pierwsze słowo, a dziecko dodaje kolejne. Każde słowo musi zaczynać się głoską, którą kończyło się poprzednie, np. tygrys – smok. Także w Polsce dzieci często grają w tę grę i nazywają ją „Podaj słowo”.
    „Ciepło – zimno” – zabawa z Liberii (Afryka). Rodzic chowa jakiś przedmiot i daje wskazówki dziecku – słowami: „ciepło”, jeśli dziecko zbliża się do przedmiotu, lub „zimno”, jeśli się od niego oddala; w wersji z Liberii miejsce ukrycia przedmiotu sygnalizuje się nie słowami, ale klaskaniem z różnym natężeniem, w zależności od odległości kryjówki.
    „Ojciec Szymon każe” – zabawa z Panamy (Ameryka Środkowa).
    Na środku koła stoi ojciec Szymon- rodzic i pokazuje wymyślone przez siebie figury, które dziecko musi wykonać. Potem ojciec Szymon wybiera zmiennika. W polskich przedszkolach dzieci bawią się w tę zabawę, ale pod nazwą „Jeż”.

    3.„Enchoque” (czyt. enczioke) –Wykonanie zabawki pochodzącej z Boliwii
    Potrzebne będą:
    - papierowy lub plastikowy kubeczek;
    - kawałek cienkiego sznurka;
    -folia aluminiowa ;

    Rodzic wyjaśnia, że Boliwia leży w Ameryce Południowej, jest ponad trzy razy większa niż Polska, mieszkają tam Indianie. Może pokazać ten kraj na mapie. Następnie proponuje dziecku wykonanie enchoque. Oryginalne enchoque składa się z drewnianego kijka i drewnianej kuli połączonych sznurkiem. W kuli jest wydrążony otwór. Gracz trzyma kijek i stara się, podrzucając kulkę w powietrze, nadziać ją na patyk. Enchoque można zrobić z papierowego lub plastikowego kubeczka, kawałka cienkiego sznurka i folii aluminiowej (ew. z orzechem włoskim w środku). Dziecko odcina ok. 50–60 cm sznurka, końcówkę kładzie na kawałku folii aluminiowej, a następnie zgniata folię tak, by powstała kulka, a sznurek trzymał się w środku. R. robi grubą igłą lub szpikulcem otwór w dnie kubeczka, przewleka nitkę i zawiązuje supeł. Zabawka jest gotowa.

    4. „Memory wyrazowo-obrazkowe” – ćwiczenie spostrzegawczości i pamięci.

    Potrzebne będą;
    - białe kartki;
    - kredki;
    - nożyczki;

    Dziecko przygotowuje kartoniki, które będą wykorzystane w zabawie. Na przygotowanych przez rodzica kwadratach wykonuje rysunki zabawek oraz pisze ich nazwy lub prosi o pomoc. Następnie zgromadzone kartoniki rozkłada na dywanie. Dziecko i rodzic siadają na dywanie przyglądają się przez krótką chwilę obrazkom i ich podpisom. Następnie kartoniki zostają odwrócone. Dziecko kolejno odsłania po dwa kartoniki na zmianę z rodzicem/ rodzeństwem próbując odnaleźć parę: obrazek i podpis. Wygrywa ten, kto zbierze największą liczbę par.

    Realizacja podstawy programowej: I 5, I 6, I 7, II 8, III 2, III 5, III 8, III 9, IV 1, IV 2, IV 5, IV 19;

04.06.20 r. – „Święto dzieci”

  1. „Czarownica patrzy” – zabawa rozwijająca umiejętność czytania.
    Potrzebne będą:
    - kartki z wyrazami: 2-3-4-5-6- literowymi;
    - duża kostka do gry;

    R. przygotowuje kartki z wyrazami 2-, 3-, 4-, 5- i 6-literowymi – to skarby Czarownicy, które dziecko próbuje wykraść. Skarby są rozłożone w różnych miejscach pokoju. Czarownica, czyli R., rzuca kostką, a dziecko liczy, ile oczek wypadło. Jeśli jedno, dziecko klaszcze. Jeśli 2, 3, 4, 5 lub 6, rozbiega się po pokoju i szuka wyrazu z taką liczbą liter. Dziecko ma na to tyle czasu, ile trwa wypowiadanie przez czarownicę tekstu: Kto szybko nie stanie, tego zjem na śniadanie. Przy ostatnim słowie dziecko zatrzymuje się, niezależnie od tego, czy znalazło wyraz, czy nie. Kto się poruszy, odpada z zabawy. Następnie dziecko odczytuje odnalezione wyrazy i razem z rodzicem sprawdzają, czy występująca w nich liczba liter zgadza się z liczbą oczek na kostce. Jeżeli dziecko wybrało wyraz poprawnie, bierze kartonik ze sobą, jeżeli źle, oddaje skarb czarownicy.

    2. Kolorowe dzieci – wysłuchanie piosenki Majki Jeżowskiej połączone z improwizacją ruchową.

    Potrzebne będą:
    - nagranie piosenki M. Jeżowskiej „Kolorowe dzieci”
    https://www.youtube.com/watch?v=Y_kIVuTfVk4

    „Kolorowe dzieci” M. Jeżowska
    Gdyby, gdyby moja mama  Pochodziła z wysp Bahama, 
    To od stóp po czubek głowy  Byłabym czekoladowa. 
    Mogłam przyjść na świat w Cejlonie,
    Na wycieczki jeździć słoniem 
    I w Australii mieć tatusia,
    I z tatusiem łapać strusie. 
    Ref.: Nie patrz na to w jakim kraju, 
    Jaki kolor dzieci mają  I jak piszą na tablicy,
    To naprawdę się nie liczy!
    Przecież wszędzie każda mama, 
    Każdy tata chce to samo, 
    Żeby dziś na całym świecie 
    Mogły żyć szczęśliwie dzieci!
    Mogłam małą być Japonką,
    Co ubiera się w kimonko
    Lub w Pekinie z rodzicami 
    Ryż zajadać pałeczkami. 
    Od kołyski żyć w Tunisie, 
    Po arabsku mówić dzisiaj 
    Lub do szkoły biec w Mombasie,
    Tam gdzie palmy rosną w klasie. 
    Ref.: Nie patrz na to…
    Los to sprawił lub przypadek, 
    Że Hindusem nie był dziadek, 
    Tata nie był Indianinem 
    I nie w Peru mam rodzinę. 
    Ref.: Nie patrz na to…

    3. „Pociąg marzeń” – przygotowanie gazetki.
    Potrzebne będą:
    - kartki A4;
    - stare gazety;
    - kolorowanki;
    - kredki;
    - nożyczki;
    - klej;

    Z czasopism, gazet, kolorowanek dziecko i rodzic wycinają obrazki przedstawiające różne sprzęty i przedmioty do zabawy (np. piłki, drabinki, skakanki, lalki, misie) i naklejają je na kartki w formacie A4. Dziecko może dorysować niektóre elementy lub ramki, komponować obraz techniką kolażu. R. łączy wszystkie kartki (w formie gazetki ) i tworzy w ten sposób „pociąg marzeń”.

    4. „Skarby z Wyspy Marzeń” – zabawa sensoryczna.
    Potrzebne będą;
    - pudełko np. po butach;
    - różne przedmioty: klocek, kredka, miś, auto, książka, plastelina, owoc;

    R. przygotowuje pudełko z wyciętym otworem. Wkłada do niego różne przedmioty. Dziecko rozpoznaje przedmiot jedynie po dotyku. Podaje jego nazwę, dzieli ją na sylaby i próbuje wymyślić do niej rym.

    Realizacja podstawy programowej: I 5, I 7, II 1, II 2, II 7, III 1, III 2, III 5, III 6, III 8, IV 1, IV 2, IV 4, IV 9, IV 11;

03.06.20 r. – „Dzień dziecka”

1.Zabawa ruchowa „Bieg po buty”
   Potrzebne będą;

- duże pudełko/ kosz na bieliznę;

Do zabawy zaproście mamę, tatę, rodzeństwo.

W zabawie biorą udział dwie drużyny (co najmniej po dwóch graczy w każdej). Należy wyznaczyć linię startu i odcinek do przebiegnięcia – na jego końcu ustawić pudełka (po jednym na drużynę). Miejsce zabawy musi być na tyle bezpieczne, by można było biegać na bosaka. Pierwszy gracz z drużyny biegnie do pudełka, zdejmuje buty i wkłada je do niego. Następnie biegnie z powrotem. Dotyka ręką rodzica i ten rusza.  Kiedy już cały zespół jest bez butów, gracze po kolei biegną do pudełka, zakładają buty i wracają biegiem. Pierwszy zespół z butami na nogach – wygrywa.

  1. Kolorowy pociąg – wysłuchanie wiersza S. Daraszkiewicza i rozmowa na temat jego treści.
    Potrzebne będą:
    - ilustracje flag państw, o których mowa w wierszu;

    „ Kolorowy pociąg”
    Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,
    w barwnych chorągiewkach,
    kolorowych kwiatach.
    A w pociągu olbrzymia gromada,
    i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.
    Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,
    lecz niech każdy o sobie opowie.
    Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,
    daję wam w podarku dwa duże kokosy,
    a może nie wiecie, co to znaczy kokos?
    To palmowy orzech, co rośnie wysoko.
    W niskim ukłonie czoło chylę,
    mam dla was figi i daktyle.
    Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,
    kto ma odwagę, niech wsiądzie.
    Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki
    i pałeczkami jem ryż z miseczki.
    Piszą pędzelkiem, sypiam na matach,
    a mój podarek – chińska herbata.
    Na zielonym stepie stado wołów pasam,
    łapię dzikie konie za pomocą lassa.
    Lasso to jest długa, bardzo długa lina,
    a moja ojczyzna zwie się Argentyna.
    Francja jest złota i zielona,
    Francja ma słodkie winogrona.
    Rodacy moi z tego słyną,
    że robią wino, dobre wino.
    Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,
    w barwnych chorągiewkach,
    w kolorowych kwiatach. 
    Kolorowy pociąg wesoła muzyka,
    a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.
    Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.
    Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.
    Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,
    a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

    R. prowadzi z dzieckiem rozmowę na temat treści wiersza: Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolejno do pociągu? Jak nazywają się kraje, z których pochodziły? Czy pamiętasz, w jakiej kolejności wsiadały dzieci? Kto pierwszy wsiadł do pociągu? Kto wsiadł ostatni? Ja myślisz, kto przyjechał na wielbłądzie? Kto je ryż pałeczkami? Jak się jeszcze przedstawiło chińskie dziecko? Jak spędza dzień dziecko w Argentynie? Z czego słynie Francja? Co można powiedzieć o dziecku z Polski – jak wygląda, co lubi robić, co lubi jeść? Czy wszystkie dzieci w Polsce są takie same? Czy w rzeczywistości dzieci opisane w wierszu zawsze tak wyglądają i się zachowują?
    R. zwraca uwagę na to, że dzieci w wierszu są przedstawione w bardzo uproszczony sposób. W rzeczywistości niezależnie od regionu świata, który zamieszkują, mogą różnie wyglądać, lubić różne rzeczy. Wszystkie dzieci na świecie łączy chęć zabawy, miłość do opiekunów itp.

    3. „Kraje i ich mieszkańcy”– zabawa językowa.
    Potrzebne będą:
    - koperty;
    - karteczki z nazwami krajów i ich mieszkańców;

    R. rozdaje dziecku koperty, w których znajdują się nazwy krajów i ich mieszkańców. Dziecko dobiera napisy pasujące do siebie, np. Polska – Polak, Anglia – Anglik, Francja – Francuz, Turcja – Turek. Na koniec zabawy dziecko próbuje zapisać wyraz Polska- Polak- Polka na kartce.

    4. Poznajemy kulturę innych państw.
    Potrzebne będą:
    -Dzieci z różnych stron świata- film edukacyjny dla dzieci.
    https://www.youtube.com/watch?v=s0NCq8-lP20

    Rodzic włącza filmik, a dziecko stara się jak najwięcej zapamiętać.
    Po obejrzeniu filmu rodzic pyta: Jakie są Twoje wrażenia po obejrzeniu filmu?
    Czy chciałbyś mieszkać w innym kraju? Jeśli tak, dlaczego?

    Realizacja podstawy programowej: I 5, I 7, II 1, II 4, II 9, III 2, III 6, III 7, III 8, III 9, IV 1, IV II, IV 7, IV 10, IV 19;

02.06.20 r. – „Dzień dziecka”

  1. „Szczur” – ćwiczenie zwinności.
    Potrzebne będą:
    - skakanka;

    Dziecko stoi w kręgu. Rodzic wchodzi do środka, trzyma skakankę i kręci nią dookoła własnej osi nisko nad ziemią. Dziecko przeskakuje na zmianę na prawej i lewej nodze nad kręcącą się skakanką. Jeśli skakanka dotknie dziecka, wchodzi do środka koła i kręci nią w następnej rundzie.

    2. Dzieci świata – słuchanie wiersza Wincentego Fabera. W trakcie czytania tekstu rodzic może pokazać dziecku miejsca na mapie świata, z których pochodzą bohaterowie wiersza.
    Potrzebne będą;
    - mapa świata;

    „Dzieci świata”- Wincenty Faber

    W Afryce w szkole na lekcji,
    Śmiała się dzieci gromada,
    Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,
    Że gdzieś na świecie śnieg pada.
    A jego rówieśnik Eskimos,
    Też w szkole w chłodnej Grenlandii,
    Nie uwierzył, że są na świecie
    gorące pustynie i palmy.
    Afryki ani Grenlandii
    My także jak dotąd nie znamy, |

A jednak wierzymy w lodowce,
W gorące pustynie, w banany.
I dzieciom z całego świata, 
chcemy ręce uścisnąć mocno
i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,
jak i z nas samych wyrosną.

Po lekturze wiersza R. rozmawia z dzieckiem na temat jego treści.
Zadaje pytania:
-Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego?
-Gdzie mieszkają Eskimosi? Rodzic zwraca uwagę, że nazwa Eskimos obecnie uchodzi za obraźliwą, zamiast niej używamy nazwy Innuit.
-O czym nie wiedziały dzieci w Grenlandii?
-Co łączy dzieci na całym świecie?
R. prowadzi rozmowę, zachęcając dziecko do swobodnych wypowiedzi o dzieciach z różnych zakątków Ziemi: Czy byleś/łaś kiedyś w innym kraju? Czy byłeś/łaś kiedyś na innym kontynencie? Jakich ludzi tam spotkałeś/łaś? Czy wszyscy mówili tym samym językiem, co Ty? Co ich od Ciebie różniło? Co było podobne? Rodzic podkreśla, że nie wszystkie kontynenty są tak samo zaludnione i że na niektórych nie mieszkają ludzie (Antarktyda).

3. Ćwiczenia oddechowe - Gra w węża.
-Dziecko siada na krześle z wyprostowanymi plecami.
-Ręce kładzie na brzuchu i koncentruje się na poleceniach, które słyszy od rodzica.
-Teraz przez 4 sekundy wciągaj powietrze nosem tak, abyś czuł, że rośnie Ci brzuch.
-Następnie powoli wypuszczaj powietrze przez zaciśnięte zęby, tak abyś uzyskał/a jak najdłuższe syczenie węża.

4. „Mój portret” – praca plastyczna.
Potrzebne będą:
- małe lusterko;
- karton;
- kredki świecowe;

Dziecko przegląda się w małym lusterku, zwracając uwagę na kolor włosów, oczu, uczesanie, cechy charakterystyczne (pieprzyk). Dziecko wymyśla i pokazuje w lusterku różne miny wyrażające radość, smutek, strach, zdziwienie, złość. R. omawia sposób wykonania portretu (dziecko będzie rysować tylko głowę i ramiona). Rodzic wyróżnia z dzieckiem części głowy, twarzy, szyję, ramiona. Dziecko rysuje swój portret kredkami świecowymi na okrągłym kartonie (z kartonu A4 wycinamy jedno duże koło). Gotowy portret dziecko podpisuje swoim imieniem.

Jesteśmy dziećmi - piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=7K3_mSb1zRQ

Realizacja podstawy programowej: I 4, I 5, I 7, I 9, II 1, II 4, III 2, III 6, III 8, IV 1, IV 2, IV 8

Język angielski

  1. Obejrzyjcie prezentację ,,My Dzieci Świata”

https://www.youtube.com/watch?v=zl_dYe03Yx0

  1. Przypomnijcie sobie ‘Finger Family’- piosenkę o Rodzinie Paluszków.
  2. Naśladujcie pokazywanie i nazywanie paluszków podczas oglądania.
  3. Na kartonie narysujcie waszych członków rodziny i nazwijcie ich, korzystając ze słówek: mummy- mamusia,

daddy- tatuś,

 brother- brat,

sister- siostra,

baby - dziecko


01.06.20 r. – „Dzień dziecka”

1. „Malowanie” – ćwiczenia dużych grup mięśniowych.
Dziecko wciela się w role malarza. Rodzic przygotowuje trzy różne instrumenty ( mogą być to instrumenty wykonane samodzielnie). Przy dźwiękach pierwszego dziecko wspina się na palce i pokazuje gestami, że maluje sufit. Gdy słyszy drugi, staje na całych stopach i udaje, że maluje ścianę. Przy trzecim dziecko kuca i odgrywa rolę, że maluje podłogę. Po zakończonej zabawie Rodzic daje wyraźny sygnał o wyjściu z roli.

2. „Prawda – nieprawda” – zabawa ćwicząca logiczne myślenie.
Rodzic wypowiada różne zdania. Jeśli zdaniem dziecka zdanie jest prawdziwe, klaszcze, jeśli nieprawdziwe – tupie nogami.
Przykładowe zdania:
– Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.
– Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.
– Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.
– Mogę bawić się tylko z kolegami, których wybierze (imię dziecka).
– Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.
– Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.
– Mogę bawić się tylko z koleżankami, które wybierze (imię dziecka).
– Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić.

3. Piosenka o prawach dziecka – wysłuchanie piosenki.
R. zaprasza dziecko do uważnego słuchania utworu: Za chwilę posłuchamy piosenki, która mówi nam o prawach dzieci na całym świecie. Poproszę Was, żebyście podczas słuchania postarali się zapamiętać, o jakich prawach dziecka śpiewają dzieci w piosence.

Piosenka o prawach dziecka
https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

Piosenka o prawach dziecka sł. i muz. Jerzy Kobyliński

Mam prawo żyć,
Mam prawo być sobą,
Czuć się bezpiecznie, wolną być osobą.
Mam prawo kochać i kochanym być,
Nie można mnie krzywdzić, poniżać i bić.
Mogę się śmiać, Może się dziać pięknie,
Pragnę być zdrowy, rosnąć w swoim tempie.
Mam prawo wybrać sam przyjaciół swych,
Nie można mnie zmuszać do uczynków złych.
Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,
Dziecka prawa to nie zabawa.
Mam prawo śnić, mam prawo być inny,
Mogę być słabszy, lecz nie czuć się winny.
Mam prawo śpiewać głośno, kiedy chcę,
Mam prawo płakać cicho, gdy mi źle.
Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,
Dziecka prawa to nie zabawa.

R. prosi dziecko, by opowiedziało, o czym jest piosenka, o jakich prawach dziecka jest w niej mowa.

4. Nasze prawa- praca plastyczna. Wyrażanie myśli za pomocą środków plastycznych.

Potrzebne będą:
- karton;
- kredki/farby;

Rodzic prosi dziecko by narysowało jak rozumie „Prawa dziecka”.

Prawa dziecka dla każdego- filmik
https://www.youtube.com/watch?v=vBX9JnQY3zc
Prawa dzieci- piosenka
https://www.youtube.com/watch?v=zwS_J432Skc

Realizacja podstawy programowej: I 8, I 9, III 5, IV 2, IV 4, IV 5, IV 7, IV 8, IV 19, IV 21;

Język angielski

1.Dziś Dzień Dziecka – życzę Wam wspaniałych prezentów!

https://www.youtube.com/watch?v=1ba7q9K6puI

 

  1. Obejrzyjcie piosenkę o paluszkowej rodzinie i postarajcie się ja naśladować:

https://www.youtube.com/watch?v=nx04-iP7Rns

1.Daddy Finger 2x

Where are you?

Here I am 2x

How do you do?

2.Mummy Finger 2x

Where are you?

Here I am 2x

How do you do?

3.Brother Finger 2x

Where are you?

Here I am 2x

How do you do?

4.Sister Finger 2x

Where are you?

Here I am 2x

How do you do?

5.Baby Finger 2x

Where are you?

Here I am 2x

How do you do?

W każdej zwrotce pytamy o palec, który nazywa się jak członek rodziny:

daddy- tatuś

mummy- mamusia

brother- brat

sister- siostra

baby- dzidziuś

Where are you?- Gdzie jesteś?

Here I am – Tu jestem

How do you do? – Jak się masz?

Religia

Dzień Dobry. Dziś w ćwiczeniach proszę uzupełnić temat: "Moja rodzina i ja należymy do Boga", praca dodatkowa w załączniku.

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Powołanie-Abrahama_kolorowanka.pdf


Tematyka kompleksowa - czerwiec

  1. Dzień Dziecka.
  2. Zwierzęta duże i małe.
  3. Lato.
  4. Wakacje.

Piosenka „Tęcza cza, cza, cza sł. Anna Bernat, muz. Aleksander Pałac https://www.youtube.com/watch?v=LmBK0xFkhH4

Koleżanko, kolego

popatrz czasem na niebo.

Czasem zdarzyć się może,

cud, zjawisko w kolorze.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta. Wiąże niebo z ziemią, o, jaki kolorowy splot. Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta. Przez tę tęczę cały świat kolorowy uśmiech ma.

Narysuję tę tęczę

i na zawsze ci wręczę.

By ci było tęczowo,

tęczę noś kolorową.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Śpiewaj z nami o tęczy,

Kiedy nuda cię dręczy.

W domu, w szkole, po burzy

Tęcza minę rozchmurzy.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Wiersz „Dzieci świata” -  Wincenty Faber

W Afryce w szkole na lekcji,

Śmiała się dzieci gromada,

Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,

Że gdzieś na świecie śnieg pada.

A jego rówieśnik Eskimos,

Też w szkole w chłodnej Grenlandii,

Nie uwierzył, że są na świecie

Gorące pustynie i palmy.

Afryki ani Grenlandii

My także jak dotąd nie znamy,

A jednak wierzymy w lodowce,

W gorące pustynie, w banany.


29.05.20 r. – „Piknik rodzinny.”

  1. „Jedziemy z rodzicami na wycieczkę” – rozpoznawanie głosek w słowach.

Potrzebne: plecak oraz przedmioty mogące się przydać na pikniku.

Rodzic trzyma w dłoni plecak, do którego trzeba włożyć przedmioty potrzebne na wy­cieczce. Każde dziecko może zabrać rzecz i to taką, której nazwa rozpoczyna się pierw­szą literę jego imienia, nazwiska, imienia mamy, taty itp.. Musi też powiedzieć, dlaczego wybrało taki, a nie inny przedmiot. Np. Antoś powie: Zabieram na wycieczkę ananasa, bo go bardzo lubię; Kacper: Zabieram klocki, żeby się nie nu­dzić w razie deszczu. Po zakończeniu własnej wypowiedzi dziecko podaje plecak rodzicowi. Zabawę może rozpocząć rodzic.

Praca z Księga Zabaw z Literami str. 75 – czytanie tekstu z poznanych liter.

  1. „Co mam w koszu?” – ćwiczenie umiejętności polisensorycznego rozpoznawania przedmiotów, poszerzanie słownika czynnego o wyrazy związane z piknikiem.

Potrzebne: kosz piknikowy, przed­mioty i produkty, które można zabrać na piknik.

Rodzic ukrywa w koszu przedmioty i produkty, które można zabrać na piknik, np. jabłko, gruszkę, kubek, papierowe talerzyki. Zadaniem dziecka jest roz­poznanie ich za pomocą dotyku i opowiedzenie, jakie cechy ma dany przedmiot. Zabawę można również poprowadzić z wykorzystaniem słownictwa języka obcego, np. angielskiego (miękki – soft, twardy – hard, długi – long, krótki – short, duży – big, mały – little itp.).

„Przygody na pikniku” – zabawa matematyczna. Rodzic wyciąga z kosza z poprzedniej zabawy po jednej rzeczy i układa zadanie na jej temat, np.: Na piknik zabrałam 3 jabłka. Moja koleżanka przyniosła jeszcze 2 jabłka. Ile mamy razem jabłek? Dziecko układa liczmany, dodaje i odejmuje w zakresie 10.

  1. „Pamiątka z pikniku” – zabawa badawcza. Rodzic wraz z dzieckiem przygotowuje masę solną, którą dziecko pokrywa grubą warstwą jednorazowy talerzyk. Odciska w masie różne skarby, by sprawdzić, jakie wzory powstaną. Dziecko porównuje kształt i wielkość odcisków. Następnie tworzy kompozycję z masy solnej i materiałów z zabawy „Letni piknik”. Rodzic pozostawia prace do wyschnięcia.

https://www.youtube.com/watch?v=O0SjWTxVLSM

  1. „Kolorowe wzory” Rodzic prosi dziecko aby narysowało trzy szlaczki z motywem wiosennym np. biedronki, motylki, kwiatuszki…

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9; II: 2,8, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 7, 8, 19, 21;


28.05.20 r. – „Z rodziną najlepiej.”

  1. „Rodzina” – rozmowa kierowana o rodzinach dzieci, poszerzanie słownika czyn­nego dzieci, doskonalenie umiejętności posługiwania się w zabawie zwrotami z języka angielskiego.

Potrzebne: rodzinny album ze zdjęciami.

Rodzic prezentuje dzieciku różne zdjęcia rodziny, pro­wadzi rozmowę z dzieckiem: Czy umiesz podać nazwy członków naszej  rodziny? Czym różnią się te zdjęcia? Czym różnią się członkowie rodziny? (płcią, wiekiem, wyglądem itd.) Kim jest dla ciebie mama mamy  i mama taty? Kim ty jesteś dla nich?  Kim jest dla ciebie siostra mamy i siostra taty? Kim jest dla ciebie brat mamy i brat taty? Jak spędzacie czas wolny z rodziną? Co najbardziej lubicie robić z rodziną? Jak dzielicie obowiązki w swoich rodzinach? Następnie rodzic zachęca dzieci do wypowiedzi na temat struktury rodziny. Ile osób ma nasza rodzina? Policz je. Kto to są dziadkowie? Jak mają na imię twoje babcie i twoi dziadkowie? Ile dzieci mają twoi rodzice? Ile masz rodzeństwa, ile sióstr, ilu braci? Jak się nazywają? Zabawę można przeprowadzić w języku obcym, np. angielskim. Rodzic prosi, aby dziecko obej­rzało dokładnie zdjęcia rodziny, a następnie odpowiedziało na pytania, używając słów określających członków rodziny (mama – mother, tata – father, babcia – grandmother, dziadek – grandfather, ciocia – aunt, wujek – uncle, siostra – sister, brat – brother, rodzeństwo – siblings).

  1. „Co słychać w domu?” – zagadki słuchowe.

Potrzebne: nagranie https://www.youtube.com/watch?v=CgH0us9plYo

Alfabet ruchomy.

Rodzic odtwarza nagranie odgłosów wiercenia wiertarką, przybijania gwoździa, śmiechu mężczyzny, płaczu dziecka, pracy w kuchni, a dzieci próbują odgad­nąć, co usłyszały.

„Które przedmioty należą do mamy, a które do taty” – wyodrębnianie głosek w słowach. Rodzic po­kazuje dziecku  przedmioty, które mogą należeć do taty i / lub do mamy. Prosi, by dzie­cko wskazało te przedmioty, które bardziej pasują do taty (lub do mamy). Uwaga, różne przedmioty mogą należeć do różnych osób! Gdy dziecko wskaże przedmiot, powinno podać jego nazwę, wyodrębnić głoskę w nagłosie i wygłosie słowa (Pierwszą i ostatnią głoskę  w wyrazie) oraz ułożyć podpis do tego przedmiotu posługując się alfabetem ruchomym.

Praca z KP4.27a – czytanie zdań, kolorowanie ramek prawidłowych podpisów ilustracji.

Praca z KP4.27b – rysowanie po śladzie, wyklejanie obrazka kawałeczkami kolorowego papieru.  

  1. „Podskocz, jeśli usłyszysz głoskę…” – zabawa ruchowa. Rodzic wyjaśnia dziecku, że ma podsko­czyć, kiedy usłyszy wyraz rozpoczynający się głoską m. Podaje różne słowa. Gdy słowo nie rozpoczy­na się na m, dziecko stoi nieruchomo. Głoski można dowolnie zmieniać.
  1. Moja wesoła rodzinka – słuchanie piosenki. Rodzic zachęca dziecko do wysłuchania piosenki i policze­nia, ile razy występuje w niej słowo mama. Rodzic omawia z dzieckiem treść każdej zwrotki, dziecko opowia­da o wskazanych członkach swojej rodziny. Następnie rodzic prosi dziecko o powtarzanie treści piosenki wers po wersie. Podczas powtarzania treści dziecko proponuje gest, który ułatwi rytmiczne odtwarzanie wiersza np. tupanie, klaskanie, dotykanie podłogi palcem itd.

„Moja wesoła rodzinka” - sł. Stanisław Karaszewski, muz. Tomasz Strąk

My rodzinę dobrą mamy,

zawsze razem się trzymamy!

I choć czasem czas nas goni,

my jak palce jednej dłoni!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat i ja – to mój mały świat! Dużo słońca, czasem grad – to wesoły jest mój świat!

Mama zawsze kocha czule,

ja do mamy się przytulę,

w bólu, żalu i rozterce,

bo ma mama wielkie serce!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Z tatą świetne są zabawy,

z nim świat robi się ciekawy!

Tata ma pomysłów wiele,

jest najlepszym przyjacielem!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Gdy napsocę i nabroję,

siedzę w kącie, bo się boję!

Tata skarci, pożałuje,

a mamusia pocałuje!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Kiedy nie mam taty, mamy,

wszyscy sobie pomagamy!

I choć sprzątać nie ma komu,

jest wesoło w naszym domu!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Miłego dnia! – Have a nice Day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 7, 9, 18, 19, 21.

Religia

Witam. Dzisiaj wycinanka

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Siedem-plag_wycinanka.pdf


27.05.20 r. – „Brat i siostra.”

  1. „Rodzina” – opowiadanie ilustrowane ruchem, ćwiczenie orientacji w schemacie ciała.

Za każdym razem, gdy dziecko usłyszy słowo brat – robi przysiad. Kiedy pojawi się słowo siostra – podskakuje. Ponadto, dziecko stara się wykonywać ruchy opowiedziane przez rodzica w opowiadaniu.

Pewnego dnia rodzeństwo – brat i siostra - wybrało się na spacer do parku. Wyszli ze swego domu i zrobili 3 kroki do przodu (dziecko przesuwa się do przodu, robiąc trzy kroki). Następnie brat zauważył ślimaka na liściu akacji i cofnął się o jeden krok. Siostra z kolei usłyszała szelest w gałązkach bzu i przesunęła się o dwa kroki w lewo. Oddzielili się od siebie. Co muszą teraz zrobić brat i siostra, żeby się spotkać? Ile kroków i w którą stronę muszą wykonać? Dziecko szuka rozwiązania, sprawdza jego poprawność, rodzic kontynuuje. Udało się! Brat z siostrą wspólnie wędrują do parku. Zrobili pięć kroków do przodu i trzy kroki  w prawo. Siostra zauważyła nadchodzącą babcię i zrobiła jeszcze dwa kroki do przodu. Brat dołączył do niej, ale szedł inną drogą, więc wykonał dwa kroki w lewo i kolejne dwa kroki do przodu… rodzic  kontynuuje opowieść w podobny sposób tak długo aż  dziecko znajdzie się przy rodzicu, po przeciwnej stronie pokoju.

2. „Niech zamienią się miejscami…” – zabawa ruchowa w parach.

Do zabawy potrzebne rodzeństwo lub rodzic.

Niech za­mienią się miejscami dzieci, które…:

– mają tylko braci,

– mają tylko siostry,

– mają siostrę i brata,

– nie mają rodzeństwa.

Następnie rodzic prosi dzieci, aby dobrały się w pary i porozmawiały o swoim rodzeństwie (jeśli je mają) i o tym, co lubią z nimi robić. Jeśli dziecko jest jedynakiem, może porozmawiać o bohaterach bajek, w których występuje rodzeństwo. Rodzic może zaproponować przykładowe pytania, z których dzieci mogą skorzystać podczas rozmowy  z osobą z pary:

– Czy masz rodzeństwo starsze, czy młodsze?

– Czy masz brata, czy siostrę?

– Jak oni mają na imię?

– Za co lubisz swoje rodzeństwo?

– Czy chętnie się bawisz ze swoim rodzeństwem?

– Jakie są wasze ulubione wspólne zabawy?

– Czy czasem denerwujesz się na swoje rodzeństwo?

– Co najczęściej jest powodem konfliktów?

  1. „Maskotki” – praca plastyczna, wykonywanie maskotki dla brata, siostry lub rodziców. Rodzic z dzieckiem przygotowuje materiały: skarpetki, włóczki, kolorowe guziki, kolorowy papier lub materiał, klej, wstążeczki, wata do wypełnienia skarpetki. Prosi dziecko, by wypełniło skarpetkę watą. Z włóczki o dowolnym kolorze dziecko robi czuprynkę stworka i przykleja ją do skarpety. Może związać włoski wstążką, przykleja oczy z guzików. Z kolorowego materiału (papieru) wycina buźkę. Ozdabia maskotkę według wła­snego pomysłu. Tak przygotowaną maskotkę można wykorzystać jako pacynkę w teatrzyku.

Potrzebne: skarpet­ki, włóczki, kolorowe guziki, wata, kolorowy papier lub materiał, klej, wstążeczki

  1. Praca z KP4.26a – odszukiwanie osób na fotografii na podstawie przeczytanych zdań oraz tekstu przeczytanego przez rodzica: Ciocia Julki stoi z lewej strony mamy Julki. Siostra Julki jest ubrana na zie­lono. Babcia Julki stoi z lewej strony cioci.

Praca z KP4.26b – rozpoznawanie emocji, wymyślanie rozwiązań konfliktów pomiędzy rodzeń­stwem, kontynuowanie rytmów.  

Praca z KP4.28a – kącik grafomotoryczny, pisanie po śladzie nazw członków rodziny.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 7, 9, 11, 14, 18, 19, 21.


26.05.20 r. – „ŻYCZENIA DLA MAMY”

Dziękuję za to wszystko, czym dobroć jest na ziemi.

Że jesteś najważniejsza, że tego nikt nie zmieni,

że jeden dzień najpiękniej w mym sercu jaśnieć musi:

dla jednych to Dzień Matki, a dla mnie Dzień Mamusi. 

W imieniu dzieci z naszej grupy życzenia składają

Aleksandra Owczarek i Iwona Iwanicka

Temat dnia: Moja Mama.

  1. Mama w kuchni – zabawa ruchowa do piosenki.

Potrzebne: nagranie https://www.youtube.com/watch?v=vlDHyfQ4920

Dziecko maszeruje po kole, śpiewając zwrotki piosenki. Podczas refrenu zatrzymuje się i klaszcze rytmicznie w dłonie.

Mama w kuchni

sł. Ewa Zawistowska, muz. Stanisław Marciniak

Mama krząta się w kuchni od rana,

myśli wciąż o niebieskich migdałach.

Gdy pytamy, co ugotowała:

„Dziś dla was pieczeń mam z hipopotama!”.

Ref.: Nasza mama, mama zadumana, mama zadumana cały dzień. Błądzi myślami daleko, codziennie przypala mleko, na łące zrywa kwiaty, i sól sypie do herbaty.

Nasza mama niezwykła kucharka

krokodyla wrzuciła do garnka,

krasnoludek wpadł jej do sałaty,

a w piecu piecze się zegarek taty.

Ref.: Nasza mama, mama zadumana

Ten krokodyl, co uciekł z ogródka,

w przedpokoju chciał zjeść krasnoludka,

choć zegarek czuje się fatalnie,

to obiad był dziś bardzo punktualnie.

Ref.: Nasza mama, mama zadumana…

Po zakończeniu zabawy rodzic zaprasza dziecko do wspólnego powtarzania tekstu piosenki. Dziecko pro­ponuje gesty, które pomogą wypowiadać tekst rytmicznie np. tupanie, klaskanie, podskakiwanie, przeskakiwanie z nogi na nogę itp.

  1. „Znajdź mamę” – zabawa ruchowa. Doskonalenie orientacji w schemacie ciała, ćwiczenie umiejęt­ności rozpoznawania niektórych liter, rozwijanie współpracy.

Potrzebne: ruchomy alfabet.

Dziecko znajduje w Alfabecie litery M i A. rodzic prosi, by dziecko ułożyło z nich wyraz mama i przeczytało go. Następnie rodzic zaprasza dziecko do zabawy: Wybierz proszę z twojego Alfabetu po 4 litery M i A.  Ułóż je na podłodze w 4 rzędach jeden pod drugim, po 4 kartoników. Postaraj się układać litery dość daleko od siebie, by pomiędzy nimi można było zmieścić stopę. Układaj litery wielkie i małe. Dziecko przystępuje do pracy, rodzic pomaga układać litery. Kiedy wszystko jest gotowe, rodzic objaśnia zasady zabawy: Za chwilę będziesz poruszał się po planszy z li­ter, którą stworzyliśmy, zgodnie z moimi wskazówkami. Wskazówki dotyczące kierunków np. w lewo, w prawo, do przodu, do tyłu, powinny doprowadzić dziecko do ułożenia wyrazu mama. Pamiętajcie o tym, by kierować swoje dziecko do liter w odpowiedniej kolejności. Jeśli dziecko sprawnie radzi sobie z tym zadaniem, rodzic może zaproponować użycie również innych liter.

  1. „Jaka jest moja mama?” – rozmowa kierowana. Zadaniem dziecka jest opisanie swojej mamy jednym zdaniem. Następ­nie dziecko przelicza słowa w wypowiedzianym zdaniu i głoskuje każdy wyraz.
  1. Praca z KP4.24a – meblowanie i dekorowanie pokoju zgodnie z instrukcją, czytanie prostych wyrazów

Praca z KP4.24b – czytanie tekstu z poznanych liter, pisanie wyrażeń po śladzie, rysowanie mamy i tego, co lubi mama.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej; I:1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2,4,5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 9, 15, 19, 21.

 

Język angielski

Dziś Święto waszych Mam.

Posłuchajcie piosenki Happy Mother’s Day.

 Spróbujcie naśladować osobę śpiewającą. Może uda wam się nauczyć tej łatwej piosenki i zaśpiewać Mamusi?

https://www.youtube.com/watch?v=IhBOqQwA3SM

Mommy, Mommy.

You love me.

You hug me .

You help me.

I love you, Mommy.

I love you, Mommy.

Happy Mother’s Day.

Happy Mother’s Day.

 

Mamusiu, Mamusiu.

 Ty kochasz mnie.

Ty przytulasz mnie.

Ty pomagasz mi.

Kocham Cię.

Kocham Cię.

Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Matki.

Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Matki.


25.05.20 r. – „Mój tata”

Drodzy rodzice. Dzieci w przedszkolu miały wykonywane piękne, wiosenne zdjęcia. Dla chętnych są one do odebrania w salonie fotograficznym państwa Kierebińskich
na ul. Piłsudskiego. Może to być wspaniały prezent dla Mamy z okazji Jej święta.

                                          ZAPRASZAMY SERDECZNIE

  1. Zestaw zabaw ruchowych – rozwijanie aktywności ruchowej, sprawności fizycznej i koordynacji.

Potrzebne: gąbkowa piłka, gazeta, 2 kosze i rodzic lub rodzeństwo do pary.

- „Rodzinne zwierzęta” – rodzic mówi dziecku na ucho, jakim zwierzęciem jest. Podaje nazwy czterech zwierząt (np. kot, pies, chomik, rybka). Dziecko przemieszcza się po pokoju, naśladując ruchy danego zwierzęcia i wydawane przez nie odgłosy.

- „Dla mamy” – dzieci w parach wykonują gesty: naśladują falujące morze, wielką burzę, następnie podają sobie obie ręce, które mocno ściskają, i razem naśladują kołyszącą się łódkę.

Gdy na morzu wielka burza, Mama zawsze ze mną jest.

Gdy na morzu wielka burza, Mama zawsze ze mną jest.

Mocną ręką trzyma mnie, łódka nie kołysze się.

Gdy na morzu wielka burza, Mama zawsze ze mną jest.

- „Taniec dla rodziców” – dziecko  tańczy do wybranej muzyki na gazecie, tak by nie wyjść stopami poza jej granice. Rodzic wypowiada komendy: Na prawej nodze, Na lewej nodze, W kółeczko. Jeśli dziecko wyjdzie poza gazetę,  kończy zabawę.

„Pojedynek z  rodzicami” –  rozdaje dziecku piłki z gąbki. Ustawia w pewnej odległości dwa ko­sze. Rodzic i dziecko wykonują po jednym rzucie. Wygrywa ten , kto więcej piłeczek wrzuci do kosza.

  1. „Gdzie pracuje mój tata?” – zabawa słownikowa. Rodzic pyta dziecko, czy wie, na czym polega praca taty. Gdy dziecko odpowiada, rodzic pokazuje od­powiednią planszę z nazwą zawodu. Pyta dziecko o zawody, których nazwy są wypisane na pozostałych planszach.

„Kim jest mój tata?” – pantomima. Dziecko naśladuje jakiś zawód, a pozostałe osoby próbują odgadnąć jego nazwę. Potem podają korzyści, jakie daje on innym. Na końcu rodzic pyta dziecko, dlaczego praca jest ważna w życiu ludzi.

Praca z KP4.25a – odnajdywanie różnic między ilustracjami, przeliczanie pieniędzy, tworzenie zbiorów.

Praca z KP4.25b – czytanie zdań opisujących tatę, pisanie po śladzie, rysowanie zgodnie z in­strukcją.

  1. Mój tato – rozmowa z dzieckiem na temat taty, inspirowana treścią wiersza. Rodzic zaprasza dziecko do uważnego wysłuchania wiersza i zastanowienia się, kto opowiada ten wiersz – dziewczynka czy chłopiec.

„Mój tato” - Bożena Forma

Chodzimy z tatą na długie spacery,

mamy wspaniałe dwa górskie rowery.

Po parku na nich często jeździmy

i nigdy razem się nie nudzimy.

Gdy mroźna zima nagle przybywa

i ciepłym szalem wszystko okrywa,

bierzemy narty i śnieżne szlaki

wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.

Często chodzimy razem do kina,

lubimy obaj, gdy dzień się zaczyna.

Takiego mieć tatę to wielkie szczęście

– życzeń mu składam dziś jak najwięcej.

Po lekturze wiersza rodzic prosi dziecko, aby odpowiedziało na pytania: Jak mana imię twój tata? Czy masz jego zdjęcia? Jak wygląda twój tata? Jaki jest? Co robisz wspólnie z nim? Kim jest  z zawodu twój tatuś? Jakie ma hobby?...

  1. „Mój tata w pracy” – praca plastyczna dowolną techniką, dziecko przedstawia swojego tatę w pracy. Na koniec dziecko opowiada o swoim rysunku.

Miłego dnia! – Have a nice Day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 7, 8, 18, 19, 21.

Język angielski

Dzisiaj poznacie podstawowe nazwy członków rodziny.

Obejrzyjcie prezentację. Strzałkami na dole przechodzimy do kolejnych plansz.

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/9b8cfdd689735c6c67b4a07ebd2ac207_/index.html

Nowe słówka, które usłyszycie,  warto je powtórzyć:

mom- mama

dad – tata

brother- brat

sister- siostra

baby brother- młodszy brat

baby sister- młodsza siostrzyczka

Religia

Dzień dobry. Dziś zadanie "Znajdź różnice"

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Wieża-Babel_znajdź-różnice.pdf


22.05.20 r. – „Muzyczne opowieści”

  1. „Comedians galop” – ćwiczenie pamięci słuchowej dzieci, rozwijanie słuchu mu­zycznego, formułowanie zdań złożonych na określony temat, poszerzanie słow­nika czynnego o wyrażenia związane ze stanami emocjonalnymi

Potrzebne: nagranie utworu https://www.youtube.com/watch?v=go_imOL6wgw

Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania utworu. Wprowadza dziecko w temat utworu, podając jego tytuł. Zachęca dziecko, by zamknęło oczy i wyobraziło sobie, jakie wydarzenia     i emocje wyraża muzyka. Po wysłuchaniu utworu rodzic prosi dziecko, aby krótko opowiedziało o swoich uczuciach. Zwraca uwagę, by dziecko wypowiadało się pełnymi zdaniami.

  1. „Uczucia w palcach” – gra paluszkowa.

Rodzic wspólnie z dzieckiem na­zywa palce jednej dłoni, pojedynczo je prostując. Może jednocześnie podać nazwy w języku obcym, np. angielskim (kciuk – thumb, palec wskazujący – index finger, palec środkowy – middle finger, palec serdeczny – ring finger, mały palec - little finger). Dzieci przeliczają palce za pomocą liczebników głównych i porządkowych, licząc od kciuka (pierwszy – first, drugi – second, trzeci – third, czwarty – fourth, piąty – fifth).  Dziecko może na pa­znokciach jednej ręki napisać cyfry 1–5, zaczynając numerowanie od kciuka. Dziecko odrysowuje jedną dłoń na kartonie, zaznacza na palcach paznokcie. Na każdym paznokciu rysuje jedną buźkę wyrażającą emocje: radość, złość, smutek, ból, strach. Zadaniem dziecka jest za pomocą ruchów dłoni pokazać emocje widoczne na narysowanych paznokciach i spróbo­wać opowiedzieć o ich przyczynie, korzystając z liczebników porządkowych, np.: Dłoń jest smutna (gest), bo pierwszy palec został przycięty w szufladzie. Dziecko kończy pracę kiedy opowie historię uczuć wszystkich palców swojej jednej dłoni.

Praca z KP4.23b – pisanie po śladzie nazw wybranych emocji.

  1. „Lustra” – dziecko z rodzicem tworzy parę i ustalają, kto z nich jest „lustrem”. Zadaniem „lustra” jest jak najdokładniejsze odtworzenie ruchów i mimiki dziecka, które się w nim odbija. Rodzic określa i mierzy czas zabawy, np. klepsydrą lub minutnikiem widocznymi dla dziecka. Po upływie tego czasu następuje zamiana ról.
  1. „Ilustrujemy ruchem” – zabawa muzyczno-ruchowa do utworu P. Czajkowskiego „Walc kwiatów”. Rodzic o daje dziecku wstążkę lub pasek bibuły. Dziecko podczas słuchania utworu porusza się, ilustrując ruchem i gestem dźwięki muzyki.

https://www.youtube.com/watch?v=ClB8n3PT7UA

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 8, 9; III: 2, 5, 8, 9; IV:1, 2, 3, 5, 7, 19, 21.


21.05.20 r. – „Jak pozbyć się strachu?”

  1. „Piórka naszych uczuć” – rozwijanie umiejętności wyrażania emocji za pomocą rekwizytów, rozwijanie ekspresji ruchowej, doskonalenie umiejętności występo­wania przed publicznością.

Potrzebne: kolorowe, sztuczne piórka lub wielkości piórek kolorowe papierki

Dziecko otrzymuje sztuczne piórka w różnych kolorach. Zadaniem dziecka jest wyrazić emocje, o których opowiada rodzic, za pomocą układu piórek i rąk. Rodzic wyja­śnia zasady zabawy: Pomyśl i wyraź piórkami, jak się czujesz, kiedy np.: boisz się wielkiego psa, bawisz się z koleżankami/ kolegami w przedszkolu, stłukłeś kolano, zgubiłeś ulubioną zabawkę, przytula cię mama. Dziecko prezentuje przed rodziną kolejno swoje scenki. Kolor piórek również ma znaczenie.

  1. „Tajemnicza przesyłka”– kształtowanie wrażliwości, rozwijanie fantazji i wyobraź­ni, rozwijanie świadomości własnych emocji, stanów uczuciowych, kształtowanie umiejętności budowania wypowiedzi na określony temat. Doskonalenie umiejętności postępowania według instrukcji, ćwicze­nie umiejętności rozgrywania gier planszowych, rozwijanie odporności emocjo­nalnej, doskonalenie współpracy.

Potrzebne: zaklejone pudeł­ko, brystol, mazaki, obrazki przedstawiające buźki wyrażające różne emocje, guma mocująca lub klej, kostka do gry.

Rodzic wprowadza dziecko w klimat zabawy sugestią, że ktoś zostawił pod drzwiami mieszkania przesyłkę. Prosi dziecko o sprawdzenie, co się w niej znajduje. Mówi, by jeszcze nie rozpakowywać zaklejonego pudełka, lecz sprawdzić jego zawartość przez włożenie ręki      w otwór widoczny z boku. Cała zaimprowizowana sytuacja ma doprowadzić do nazwania przez dziecko emocji, które towarzyszą mu w trakcie poznawania zawartości pudełka. Rodzic pomaga dziecku podsumować tę część zabawy pytaniami: Czy to było przyjemne doświadczenie – sięgać ręką do pudełka, w któ­rym nie wiedziałeś, co się znajduje? Co czułeś w tym momencie? Czy odczuwałeś niepokój lub strach? Co mogliśmy zrobić inaczej, żeby zmniejszyć napięcie i lęk towarzyszący nie­znanemu doświadczeniu? Po rozmowie z dzieckiem następuje otwarcie pudełka. W środku znajdują się materiały niezbędne do stworzenia gry planszowej „Stonoga”: brystole, mazaki, obrazki przed­stawiające mimikę osób wyrażających różne emocje, guma mocująca, kostka do gry.

„Stonoga” – Rodzic prosi dziecko, aby wykonało samodzielnie grę planszową według podanej instrukcji.

- Narysuj na brystolu kształtu dużej stonogi.

- Przy jej głowie przyklej napis START, przy odwłoku napis META.

- Podziel kształt stonogi na pola planszy tak duże, by zmieściły się na nich pionki;

- Przyczep za pomocą masy mocującej na niektórych polach 8–10 obrazków wyrażających emocje.

Po zakończeniu pracy nad planszą rodzic prosi dziecko, aby spróbowało opowie­dzieć, na czym może polegać ta gra. Wspólnie z dzieckiem tworzą zasady gry i przystępują do rozgrywki.

  1. „Lisi ogon” –Rodzic proponuje zabawę ruchową, zachęcając dziecko do wypowiadania treści wiersza. Dziecko stoi naprzeciwko rodzica, który prosi o powtarzanie rymowanki zawartej w opowiadaniu oraz ilustrowanie jej treści ruchem (kilka powtórzeń).

Bo strach to tylko przebranie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

I groźne zakłada maski (dotykanie twarzy, przesuwanie dłoni od czoła do brody)

lecz zadaj sobie pytanie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

na jakie czeka oklaski? (składanie dłoni jak do oklasków)

Stres karmi się naszym strachem (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Jak gołąb na dachu bułką. (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Wystarczy jednym zamachem (gest zrzucania czegoś z półki, szeroki zamach jedną, następnie

Przegonić go jak kurz z półki. drugą ręką na zmianę)

  1. Praca z KP4.22b – kolorowanie ilustracji według kodu, określanie przyczyn zdenerwowania

Praca z KP4.23a – kreślenie drogi w labiryncie, pisanie wyrazów po śladzie.

Miłego dnia! - – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 3, 4, 6, 8, 10, 11; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 19, 21.


20.05.20 r. – „Oswajamy się z ciemnością”

  1. „Budujemy czarną jamę” – przestrzenna praca plastyczna. Do pracy można zaprosić rodzeństwo.

Potrzebne: gazety, taśma klejąca przezroczysta i papierowa, nożyczki, klej.

Zadaniem dziecka jest wyko­nanie „czarnej jamy”, w której następnie schowa swoje lęki i obawy. Jama powinna być wykonana z gazet i mieć przestrzenną formę. Musi być na tyle duża, żeby mogło się w niej schować przynaj­mniej jedno dziecko. Dziecko ma do dyspozycji dużą liczbę gazet, taśmę klejącą przezroczystą i pa­pierową, nożyczki, klej. Rodzic może zasugerować, że dobrze byłoby zbudować jamę na jakiejś konstruk­cji, np. na krześle, budowli z klocków. Dziecko podejmują decyzję co do techniki i podziału ról podczas zabawy z rodzeństwem. Rodzic wspiera je w tych zadaniach, jeśli nie mogą dojść do porozumienia. Po skoń­czonej pracy dziecko wchodzi do „czarnej jamy” i symbolicznie zostawia w niej swoje lęki.

„Wędrujemy do czarnej jamy” –  zabawa w parach.

 Dzieci stoją para­mi naprzeciwko „czarnej jamy” zbudowanej w poprzedniej zabawie. Jedno dziecko z pary szepcze instrukcje do ucha drugiemu dziecku, które ma dotrzeć do czarnej jamy. Następnie dzieci zamieniają się rolami. Zabawa może być przeprowadzona z wykorzystaniem słownictwa w języku obcym nowożytnym, np. angielskim (w prawo – to the right, w lewo – to the left, do przodu – straight ahead, do tyłu – go back).

„Nasze uczucia” – samodzielna praca z KZ (s. 72–73) – czytanie prostych wyrazów.

Praca z KP4.28a – kącik grafomotoryczny, pisanie po śladzie wyrazów określających emocje.

  1. Zestaw zabaw ruchowych.

„Figurki” – dziecko biega w rytm muzyki. Gdy muzyka zostanie zatrzymana, rodzic mówi: Figurki, figurki zamieńcie się w… − tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny. Dziecko musi zastygnąć bez ruchu w pozie wymienionej postaci.

„Woreczki uczuć” – rodzic przygotowuje tor z dwóch lin/skakanek. Dziecko otrzymuje woreczek, który układa w różnych pozycjach i próbuje przejść cały tor tak, by woreczek nie upadł. Najpierw wyobraża sobie coś smutnego i powoli idzie z woreczkiem na głowie. Następnie wkłada woreczek między kolana, wyobraża sobie coś przyjemnego, radosnego i skacze w taki sposób, by woreczek nie wypadł. Na koniec wyobraża sobie coś strasznego i idzie w podporze tyłem z woreczkiem na brzuchu.

„Kraina radości” – dziecko słucha muzyki i wykonuje masaż na plecach mamy, taty lub babci, rysuje spirale, figury geometryczne i inne kształty jednym palcem, kilkoma palcami albo całą dłonią. Następnie dziecko wymyśla  ta­niec dłoni do utworu.

„Koszyk emocji” –rodzic układa koszyki na obwodzie koła, w każdym koszyku umieszcza piłki (mogą to być zgniecione w kulę kolorowe kartki) inne­go koloru. Dziecko bierze piłkę z jednego koszyka, toczy ją nogą do kolejnego, zamienia na inny kolor itd.  

  1. Czarna jama – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści. Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania utworu. Podkreśla, na co powinno zwrócić szczególną uwagę: Zastanów się, proszę, kto jest bohaterem utworu – chłopiec czy dziewczynka? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czym jest „czarna jama” z wiersza?

„Czarna jama” - Joanna Papuzińska

Nie wie tata ani mama,

że jest w domu czarna jama…

Czarna, czarna, czarna dziura

bardzo straszna i ponura.

Gdy w pokoju jestem sam

lub gdy w nocy się obudzę,

to się boję spojrzeć tam.

Tam jest chyba mokro, ślisko,

jakby przeszło ślimaczysko…

Musi żyć tam wstrętne zwierzę,

co ma skołtunione pierze,

i do łóżka mi się wepchnie!

To jest gęba rozdziawiona,

wilczym zębem obrębiona,

coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie

i ta gęba się zatrzaśnie…

Ła!

Ojej, tato, ojej, mamo,

uratujcie mnie przed jamą!

Nie zamykaj, mamo, drzwi,

bo jest bardzo straszno mi.

A w dodatku

w tamtej jamie

coś tak jakby mruga na mnie,

że mam przyjść…

Może tkwi tam mała bieda,

która rady sobie nie da?

Którą trzeba poratować?

Może leżą skarby skrzacie?

Więc podczołgam się jak kot.

Ja – odważny, ja – zuchwalec

wetknę w jamę jeden palec.

I wetknąłem aż po gardło,

ale nic mnie nie pożarło.

Więc za palcem wlazłem cały.

Wlazłem cały!

No i już.

Jaki tu mięciutki kurz.

Chyba będę miał tu dom.

Chyba to jest pyszna nora,

nie za duża, lecz dość spora.

Latareczkę małą mam.

Nie ma

w domu

żadnych jam!

Rodzic. prowadzi rozmowę na temat wiersza, pomagając dziecku pytaniami: Czy narratorem wiersza jest chłopiec, czy dziewczynka? Po czym to poznałeś/aś? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czy to dobrze, czy źle się bać? Jakie są sposoby poradzenia sobie  z lękiem przed nieznanym? Czym jest „czarna jama” z opowiadania? Dlaczego ciemność budzi w nas lęk?

4.„Co widzisz w ciemności?” – Rodzic proponuje, by dziecko schowało głowę pod kocem lub chustą i doświadczyło ciemności. W zabawie uczestniczy dziecko, które tego chce, Rodzic zachęca, ale jeśli dziecko czuje lęk, może nie skorzystać z propozycji. Po zabawie dziecko dzieli się wrażeniami na temat tego, co widziało w ciemności.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:6, 7, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 11, 14, 19, 21;

Religia

Dzień Dobry. Dziś kolorowanka

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Żona-dla-Izaaka_kolorowanka-II.pdf


19.05.20 r. – „W płaczu nie ma nic złego”.

  1. „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” – dosko­nalenie umiejętności uważnego słuchania utworu i wypowiadania się na temat jego treści, doskonalenie percepcji słuchowej, rozwijanie wrażliwości i empatii, poszerzanie słownika czynnego.

Rodzic wprowadza dziecko do uważnego słuchania tekstu, sygnalizując, na jakie informacje powin­no zwrócić szczególną uwagę. Podczas słuchania utworu postaraj się zapamiętać, jak miał na imię jego bohater. Jak przygoda mu się przytrafiła?

Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie (fragment) - Renata Piątkowska

– No, Łukasz, co z tobą? – Babcia podeszła do wnuczka, który zwinął się w kłębek na kanapie, i pogłaskała go po głowie.

– Babciu, przecież ty wiesz, że ja się nauczyłem tego wiersza. Umiałem go! Jeszcze wczoraj mówiłem go z pamięci bez jednego błędu!

– To prawda – przyznała babcia.

– No widzisz. A na występie, gdy przyszła moja kolej, wszystko zepsułem. Początkowo szło mi nawet dobrze. Gdy powiedziałem jedną linijkę, zaraz wiedziałem, jak zaczyna się następna. Aż doszedłem do miejsca, w którym Słoń Trąbalski pozapominał imiona swoich dzieci, żony, a nawet własne. Wybrał się więc do doktora, adwokata, szewca i rejenta, lecz nie pamiętał, o co mu chodzi. Powiedziałem słowa: „Dobrze wiedziałem, lecz zapomniałem, może kto z panów wie, czego chciałem?”.

I tu koniec. Nie wiedziałem, co dalej. Nie mogłem sobie przypomnieć, jak zaczyna się następ­na zwrotka. Zapomniałem, jak się nazywam. W głowie miałem pustkę. – Widać było, że Łukasz bardzo przeżywa swój nieudany występ.

– Wiem, że nauczyłeś się tego wiersza, ale dopadła cię trema. To się zdarza nawet prawdzi­wym aktorom na scenie – pocieszała babcia.

– Nie wyszło mi z tym wierszem, ale największą przykrość zrobił mi Witek – rozżalił się Łukasz.

– A co on ma z tym wspólnego? – spytała babcia.

– Witek przepytywał mnie z tego wiersza przed występem, a potem siedział w pierwszym rzędzie i miał trzymać za mnie kciuki. I kiedy na scenie zapomniałem, co mam dalej mówić, na sali zapadła cisza. Przeciągała się coraz bardziej, a ja byłem coraz bardziej przerażony. Szu­kając ratunku, spojrzałem na Witka. Myślałem, że może mi podpowie, jak zaczyna się następna zwrotka. A wtedy Witek zaczął się ze mnie śmiać. Pokazał na mnie palcem                        i zawołał:

– Mówi wiersz o zapominalskim słoniu, a sam zapomniał, jak ma być dalej. Łukasz Trąbal­ski, zapominalski! Ha-ha-ha! – Witek śmiał się głośno i złośliwie, a razem z nim cała sala. Ten śmiech słyszałem nawet za kulisami. Nigdy mu tego nie zapomnę. Przyjaciel się tak nie zacho­wuje – stwierdził Łukasz z żalem.

– No cóż, jak mówi przysłowie, prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Ty, będąc w kłopocie, zawiodłeś się na swoim przyjacielu, ale nie zawsze tak bywa. Trudna sytuacja może być okazją, aby ktoś poznał nas z najlepszej strony.

 Rodzic zachęca dzieci do dzielenia się wrażeniami po wysłuchaniu opowiadania: Jak miał na imię boha­ter opowiadania? Co mu się przytrafiło? Na czyją pomoc liczył Łukasz? Jak myślicie, jak się wtedy czuł? Co oznacza przysłowie Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie? Co mogłoby pomóc poprawić nastrój Łukaszowi? Czy wy też kiedyś byliście w podobnej sytuacji?

2. „Co mogłoby pomóc Łukaszowi?” – zabawa dramowa. Rodzic zachęca dziecko do krótkiej burzy mó­zgów, podczas której zastanawiają się, co mogłoby pomóc Łukaszowi – bohaterowi opowiadania, który czuje się bardzo źle z powodu zachowania przyjaciela. Rodzic tak kieruje rozmową, by pojawiła się również odpowiedź, że Łukasz mógłby płakać, smucić się, wyżalić się komuś bliskiemu, np. babci. Rodzic podkreśla, że płacz często pomaga nam uporać się z trudnymi emocjami, reguluje je. Mówi, że nie wolno wyśmiewać się z płaczących osób. Wyjaśnia, że dorośli też czasem się boją, smucą, płaczą i to jest w porządku.

3.„Ukryte słowa” – Rodzic tłumaczy dziecku zasady zabawy: Mamy w języku polskim takie słowa, które zawierają w sobie inne, krótsze słowa. Będę mówić słowo, a twoim zadaniem jest znale­zienie w nim innego słowa. Jeśli je usłyszysz, zgłoś się do odpowiedzi. Kiedy dziecko poda nowe, krótsze słowo, rodzic prosi o określenie głoski na początku, na końcu i głosek w środku. Przykładowe słowa: laska, parasolka, serce, słońce, malina, tulipan, burak.

4. Praca z KP4.21a – rysowanie propozycji pomocy innym,

Praca z KP4.21b – pisanie po śladzie wyrazów, które odpowiadają stanom emocjonalnym osób na ilustracjach. 

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 6, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 9, 19, 21;

Język angielski

Posłuchajcie piosenki. Postarajcie się powtarzać nazwy warzyw, zapamiętać refren piosenki i śpiewać razem z kurczakami:

https://www.youtube.com/watch?v=RE5tvaveVak

Vegetable Song

  1. carrot, cabbage, broccoli 1, 2, 3

Let’s chop some carrots, carrots,  na, na, na

Let’s chop some cabbage,cabbage,  na, na, na

Let’s chop some broccoli, broccoli na, na, na

Some vegetables for you and me

carrot, cabbage, broccoli  2x

Some vegetables for you and me

    Ref.   And we sing na, na, na, na, na, na  2x

Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

One more time

 Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

  1. potato, spinach, celery, 1, 2, 3

Let’s chop potatoes, potatoes, na, na ,na

Let’s chop some spinach, spinach, na, na, na

Let’s chop some celery, celery,  na, na, na

Some vegetables for you and me

Potato, spinach, celery  2x

Some vegetables for you and me

Ref. And we sing na, na, na, na, na, na  2x

Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

One more time

 Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

 

 

  1. garlic, onion, leek 1, 2, 3

Let’s chop garlic, garlic, na, na ,na

Let’s chop some onions, onions, na, na, na

Let’s chop some leek, leek,  na, na, na

Some vegetables for you and me

Garlic, onion, leek  2x

Some vegetables for you and me

Ref.        And we sing na, na, na, na, na, na  2x

Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

One more time

Vegetables for you, you

Vegetables for me, me

Vegetables for you and me

 

Piosenka warzywna

  1. marchewka, kapusta, brokuł, 1, 2, 3

Pokrójmy trochę marchewek, marchewek, na, na, na

Pokrójmy trochę kapusty, kapusty, na, na, na

Pokrójmy trochę brokułu, brokułu, na, na, na

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Marchewka, kapusta, brokuł  2x

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Ref. I śpiewamy: na, na, na, na, na, na  2x

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie

Jeszcze raz

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie

  1. ziemniak, szpinak, seler 1, 2, 3

 Pokrójmy ziemniaki, ziemniaki, na, na, na

 Pokrójmy trochę szpinaku, szpinaku, na, na, na

Pokrójmy trochę selera, selera, na, na, na

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Ziemniak, szpinak, seler 2x

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Ziemniak, szpinak, seler 2x

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Ref. I śpiewamy: na, na, na, na, na, na  2x

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie

Jeszcze raz

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie

 

  1. czosnek, cebula, por 1, 2, 3

Pokrójmy trochę czosnku, czosnku,  na, na, na

Pokrójmy kilka cebul, cebul, na, na, na

Pokrójmy trochę pora pora, na, na, na

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Czosnek, cebula, por  2x

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Czosnek, cebula, por 2x

Trochę warzyw dla ciebie i dla mnie

Ref. I śpiewamy: na, na, na, na, na, na  2x

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie

Jeszcze raz

Warzywa dla ciebie, dla ciebie,

Warzywa dla mnie, dla mnie

Warzywa dla ciebie i dla mnie


18.05.20 r. – „Uczymy się wyrażać emocje”.

  1. „Ułóż zdanie z tym słowem” – rozwijanie umiejętności tworzenia zdań na okre­ślony temat, poszerzanie słownika czynnego, ćwiczenie umiejętności przeliczania słów w zdaniach.

Potrzebne: zdjęcia rodzinne

Rodzic tłumaczy dziecku zasady zabawy za chwilę będziesz losował zdjęcie. Twoim zadaniem jest ułożenie jednego zdania, w którym użyjesz nazwy nastroju wi­docznego u osoby na zdjęciu, np. Babcia w czerwonym kapeluszu jest smutna, bo zgubiła ulubiony parasol. Postaraj się powiedzieć coś o wyglądzie osoby, jej nastroju i jego przyczynie. Mama spisze  wypowiedzi dziecka. Następnie będzie odczytywać pojedynczo  zdania, a dziecko będzie przeliczać ilość wyrazów w zdaniu. Dziecko może przeliczać przy pomocy własnych palców, patyczków lub innych liczmanów.

  1. „Lustro emocji” – rozwijanie umiejętności wyrażania emocji ruchem, doskonale­nie umiejętności odtwarzania mimiki, rozwijanie empatii.

Rodzic nadaje ton zabawie, jak dyrygent,  wyraża różne emocje za pomocą ruchów ciała oraz mimiki twarzy, dziecko jest jego lustrzanym odbiciem. Wspólnie tworzą przymiotniki od rzeczowników (np. smutek – smutny, radość - radosny, złość - zły, strach - wystraszony).

To właśnie ja: oglądanie swojej twarzy w lusterku oraz wykonywanie zabawnych min; obserwowanie wyrazu twarzy w trakcie wyrażania poszczególnych emocji.

Piosenka na dobry nastrój:  https://www.youtube.com/watch?v=e_04ZrNroTo

The wheels on the bus

go round and round,

round and round,

round and round.

The wheels on the bus

go round and round

All day long.

The wipers on the bus

go swish, swish, swish,

swish, swish, swish,

swish, swish, swish.

The wipers on the bus

go swish, swish, swish

All day long.

The doors on the bus

go open and shut,

Open and shut,

Open and shut.

The doors on the bus

go open and shut

All day long.

  1. „Wrażenia i uczucia” – słuchanie opowiadania i rozmowa na jego temat.

Rodzic zaprasza dziecko do uważnego słuchania utworu: Za chwilę przeczytam opowiadanie i poproszę cię, abyś zwró­cił/a szczególną uwagę na to, jakie zdarzenie wywołało rozmowę   o uczuciach.

„Wrażenia i uczucia” - Maciej Bennewicz

– Co się stało? – spytał wujek Alfred.

– Na klatce schodowej zgasło światło – odpowiedziała babcia. – Adaś bardzo się przestraszył,

ponieważ nie mogliśmy znaleźć włącznika. Najpierw upadła mi siatka z zakupami, potem

Dragon się wyrwał i pobiegł na parter. W końcu torebka i jej cała zawartość wraz z kluczami

wysypała się na schody. Zdaje się, że w tym całym zamieszaniu Ada też się nieźle wystraszyła.

Wujek spojrzał najpierw na Adama, a potem na Adę. Raz jeszcze na Adama i znów na Adę. Rzeczywiście oboje mieli nietęgie miny. Adam spoglądał na czubki butów, jakby zauważył tam coś bardzo ciekawego. Ada natomiast wierciła się niespokojnie, oblizując łyżeczkę po jogurcie, którą oblizała już sto razy.

– Nie lubię ciemności – stwierdził Adam po chwili.

– Ja też nie lubię – zawtórowała mu Ada.

– Co takiego jest w ciemności, że jej nie lubicie? – spytał wujek Alfred.

– Nie lubię ciemności, bo wtedy nic nie widać – stwierdził Adaś po długiej chwili milczenia.

– A ty, dlaczego nie lubisz ciemności? – Wujek zwrócił się do Ady.

– Bo nic nie widać, tak jak powiedział Adam. A oprócz tego w ciemności jest pełno strachów.

– Strachów? – zdziwił się Alfred.

– No tak – odpowiedziała Ada. – Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha.

– No proszę – ucieszył się wujek. – Ada potrafi układać wierszyki: „Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha”.

I kiedy wujek rytmicznie wyrecytował wierszyk Ady, strojąc przy tym głupie miny, wszyscy

parsknęli śmiechem.

– W takim razie nie ma innego wyjścia, musimy zrobić bardzo ważny eksperyment – zarządził Alfred.

Po chwili na środku salonu stało sześć krzeseł, szczelnie opatulonych czterema kocami w taki

sposób, że powstał długi i ciemny tunel. Wujek ze swojego plecaka wyjął latarkę i powiedział:

– W tunelu, który zbudowaliśmy z koców, jest ciemno, prawda? – Wszyscy wraz z babcią

przytaknęli głowami. Wujek kontynuował: – Ale w salonie jest jasno. Jak powstała ciemność?

– Z koców? – spytała Ada.

– Z krzeseł? – dodał Adam.

– Oczywiście, ciemność powstała z koców i krzeseł. Sami zrobiliśmy ciemny korytarz! – zakrzyknął Alfred, zapalił latarkę i dał nura do tunelu. Po chwili był po drugiej stronie salonu, uśmiechnięty wymachiwał włączoną latarką. – Kto następny da nura w ciemność? Oczywiście należy mieć zapaloną latarkę!

Ada podbiegła do Alfreda i podobnie jak on przed momentem zanurkowała pod kocami.

Po chwili była po drugiej stronie salonu, szczęśliwa i dumna. Eksperyment powtórzyła babcia, za nią pies Dragon i na końcu, trochę się ociągając – Adam.

– W takim razie czas na drugi eksperyment: przejście przez tunel z latarką w ręce, ale wyłączoną.

W każdej chwili można ją włączyć i ciemność zniknie. Można jednak przejść ciemny

przesmyk bez włączania latarki. Na końcu i tak jest jasno.

Po chwili wszyscy odważnie zaliczyli nowy eksperyment. Trzecia próba była najtrudniejsza:

przejście przez tunel bez latarki. Wujek Alfred wymyślił jednak jeszcze coś dziwniejszego. Gdy Ada jako druga przechodziła przez tunel na czworakach w całkowitej ciemności i to bez latarki, wujek zerwał środkowy koc i zakrzyknął:

– Ta dam! Stała się jasność!

– Już wiem – zawołał Adam. Ciemność to nie tylko koce i krzesła. Ciemność to brak światła.

W ciemności wszystko jest takie samo, tylko brakuje światła. Kocami odgrodziliśmy się

od światła w pokoju!

– W takim razie czego się bałeś? – spytał wujek.

– W takim razie bałem się tego, czego nie widziałem.

– A ja bałam się tego, co sobie wyobrażałam – stwierdziła Ada.

– Stąd powiedzenie, że strach ma wielkie oczy, gdyż oczy robią się szerokie, gdy sobie wyobrażamy coś okropnego albo gdy nie znamy prawdy – powiedziała babcia.

– Co w takim razie robić w przyszłości, gdy się czegoś boimy? – spytał wujek.

– Nosić latarkę? – zastanawiał się Adam, drapiąc się po głowie.

– A może ciągle zrywać koce, żeby nie było ciemno – stwierdziła Ada, lecz po chwili dodała:

– Ale tak się nie da. Koce to był eksperyment, a normalnie jest ciemno i już, strasznie i tyle.

– Już wiem – ucieszył się Adam – kiedy przychodzi strach, warto spytać kogoś dorosłego, co

się stało.

– Znakomicie – przytaknął wujek.

– Można też spytać czy to, czego się boimy, na pewno jest groźne, czy tylko tak nam się wydaje? – uzupełniła Ada.

– Racja – ucieszył się wujek.

– Wujku, a jak coś jest takie nie wiadomo jakie i bardzo trudno o tym opowiedzieć, bo nie

wiadomo, co to jest, to co wtedy? – spytał Adam.

– W takim razie kolejny eksperyment przed nami. Nauczymy się, co robić, gdy coś jest nie

wiadomo jakie.

Wujek i babcia na chwilę zniknęli i kiedy znowu pojawili się w pokoju, oboje mieli pomalowane twarze.

– Co czujesz, kiedy teraz na mnie patrzysz? – spytał wujek i dotknął palcem serduszka Ady.

– Jest mi trochę jakby smutno – odpowiedziała niepewnie.

– I robi się jakby szaro i troszkę groźnie – dodał Adam. – Wyglądasz, wujku, jak ktoś zupełnie inny. Zawsze jesteś taki wesoły, a teraz wydajesz się poważny. Trochę jak wampir z filmów albo niebezpieczny złodziej.

– W takim razie opiszcie dokładnie, co widać na mojej twarzy – powiedział Alfred.

– Masz ciemno umalowane oczy i spuszczone kąciki ust – odpowiedziała Ada.

– Na czole masz ciemną zmarszczkę i zrobiłeś takie bardzo poważne oczy, jakbyś się złościł

albo raczej zmartwił – uzupełnił Adam.

Wujek zrobił sobie zdjęcie telefonem i starł makijaż.

– Znakomicie – stwierdził. – Moja twarz wyrażała smutek i żal. Można również powiedzieć,

że widać było powagę, skupienie, zmartwienie, a nawet trochę grozy. Uczucia ludzi doskonale widać na ich twarzach. Wystarczy przez moment się przypatrzyć, a potem zapytać siebie samego: co czuję? Wtedy najczęściej ani trochę się nie mylimy. Odpowiedź przychodzi sama. Wystarczy opisać słowami to, co się czuje, gdy patrzy się na twarz drugiego człowieka, i już wiadomo, jakie uczucia w nas budzi oraz jakie przekazuje. Użyliśmy z babcią farb i kosmetyków, żeby podkreślić rysy twarzy i uczucia, lecz na co dzień i bez tego widać, co wyrażają twarze ludzi dorosłych i dzieci. Wystarczy uważnie się przyjrzeć. A teraz kolej na babcię. Opiszcie, co czujecie, gdy na nią patrzycie.

– Ja czuję zdziwienie i jakby babcia troszeczkę się wygłupiała. – Ada przekrzywiła główkę,

uważnie przyglądając się twarzy babci.

– Czuję, że babcia zaraz powie coś śmiesznego – stwierdził Adam. – I jeszcze, że za chwilę

zacznie skakać albo wariować po całym mieszkaniu.

– Świetnie – ucieszyła się babcia. – Moja mina wyrażała rozbawienie, wesołość, może trochę

szaleństwa, ochotę do zabawy i płatania figli.

– Super – pochwalił spostrzegawczość dzieci wujek. – I tym razem opiszcie, co widać na twarzy babci – zachęcił.

– Jedna brew babci jest podniesiona, a druga trochę w bok, usta są wymalowane do góry.

– Adam starał się precyzyjnie opisać minę babci. – Policzki są różowe, a włosy trochę rozwichrzone – dodał.

– Oprócz tego babcia kilka razy zamrugała i zrobiła taką minę, jakby miała ochotę opowiedzieć dowcip – stwierdziła Ada.

– Nauczyliście się opisywać i wyrażać uczucia, brawo – powiedział Alfred.

Zabawa trwała do późnego wieczoru. W końcu role się odwróciły i tym razem Ada i Adam

zaczęli – z pomocą mamy Adama – malować twarze, by uwydatnić różne emocje. Babcia, wujek, a potem również mama Ady zgadywali, co wyrażają kolejne miny i makijaże. Były tam przyjemne uczucia, takie jak: radość, podekscytowanie i duma, oraz te nieprzyjemne, na przykład: złość, rozdrażnienie i obraza. Pod koniec pojawiły się nawet bardzo trudne, jak: tajemniczość, zdziwienie i zmęczenie.

Dzieci na zmianę z dorosłymi pokazywały kolejne uczucia, wyrażając je makijażem, odpowiednimi minami, ruchami i całym ciałem. Tym sposobem wymyślili nowe kalambury. Zamiast zgadywania filmów lub znanych postaci odgadywali uczucia.

Wujek stwierdził, że wszyscy na co dzień gramy w podobne kalambury, bo przecież wystarczy chwila uwagi, by dostrzec, że koleżance jest smutno, że komuś wyrządziliśmy przykrość głupim żartem lub szturchaniem albo że kolega jest dumny, że wykonał zadanie. Widać, że inny kolega potrzebuje pomocy, a jeszcze inny – świętego spokoju, bo źle się czuje. Wystarczy uważnie się przyglądać koleżankom i kolegom, mamie i tacie, znajomym i krewnym, by poczuć, co z tego przyglądania wynika, jakie pojawia się uczucie. I już wiadomo!

Strach ma wielkie oczy,

Więc z latarką warto skoczyć

Prosto w paszczę ciemnej dziury,

Żeby dostrzec, że kot bury.

W kącie zdawał się potworem,

Co ma ślepia niby zmora.

A tymczasem mała kicia

Łapką bierze się do mycia.

Bo ma pyszczek oprószony

Okruchami żółtej słomy.

Rodzic zachęca dziecko do rozmowy, kierując w jego stronę pytania: Jakie zdarzenie wywołało nie znamy? Czy miał rację? Jak babcia i wujek Alfred pokazali dzieciom, co zrobić, gdy nie wie­my, jak się czują osoby, z którymi przebywamy? Jak wyglądają osoby wesołe? Jaki wyraz twarzy najczęściej mają osoby smutne? A jak opisalibyście wyraz twarzy osoby zdenerwowanej? Czy zdarzają się takie sytuacje, że możemy się pomylić, bo ktoś nietypowo wyraża swoje uczucia?

  1. „Nastroje z opowiadania” – praca plastyczna malowana farbami. Rodzic czyta dziecku fragmenty opowiadania „Wrażenia i uczucia” opowiadające o tym, jak wyglądali babcia i wujek po specjalnej charakteryzacji. Zadaniem dziecka jest odtworzenie wizerunku smutnej  i wesołej osoby w swoich pra­cach.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 7, 8, 9; II:4, 6, 9; III:2, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 8, 14, 15, 19, 21.

Język angielski

Dzisiaj poznacie nazwy warzyw. Na pewno jecie ich dużo, ponieważ są bardzo zdrowe.

  1. Przypomnijcie sobie nazwy znanych wam warzyw.

               Dla utrwalenia obejrzyjcie karty obrazkowe na których są pokazane warzywa i owoce.

https://panimonia.pl/wp-content/uploads/2019/03/warzywa-i-owoce-38-kart.pdf

  1. Wydrukujcie i pokolorujcie kolorowankę z warzywami. Czy pamiętacie ich polskie nazwy? https://www.jakoloruje.pl/kolorowanki-warzywa.htm
  1. Obejrzyjcie prezentację i powtarzajcie nazwy pokazanych warzyw

https://www.youtube.com/watch?v=CtuqXPm2TCA


15.05.20 r. – „Jak dbać o słuch”.

Potrzebna: Księga Zabaw z literami oraz cała rodzina

  1. „Co słychać w hałasie?” – poszerzanie słownika czynnego dzieci, doskonalenie umiejętności wypowiadania się na określony temat, doskonalenie współpracy, rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego.

Rodzic prosi dziecko, aby usiadło przy stoliku i spróbowało w skupieniu przeczytać zdania z Księgi Zabaw (s. 70–71). W tym czasie  pozostali członkowie rodziny mogą śpiewać Sto lat, część – tupać, a reszta powinna dość głośno rozmawiać sobie, na różne tematy. Po 2–3 minutach takiej zabawy rodzic prosi dziecko siedzące przy stoliku o opowiedzenie treści tego, co obejrzało i przeczytało. Pozostałe osoby nadal hałasują. Naj­prawdopodobniej dziecko niewiele zapamiętało podczas samodzielnej pracy, a z pewnością inni nie usłyszą jego opowieści . Rodzic prosi pozostałych o ciszę i prowadzi rozmowę na temat tego, w czym może nam przeszkadzać hałas. Naprowadza dziecko na wnioski, że hałas jest nie tylko niemiły, lecz także niebezpieczny dla zdrowia.

Polecam do obejrzenia film edukacyjny pt. „Słuch i hałas” z platformy „Zdobywcy Wiedzy” https://www.youtube.com/watch?v=DzKjuydSMW8

 2. Zestaw zabaw ruchowych.

Potrzebne: piłka

„Tańcząca piłka” dziecko podrzuca piłkę mówiąc: np. mam na sobie niebieską podkoszulkę i zanim piłka opadnie łapie ją, powtarza ćwiczenie z innym zdanie: np. mam ciemne włosy lub mam niebieskie oczy.

„Instrumenty” – dziecko wyobraża sobie jakiś instrument i udaje, że na nim gra. Rodzic lub inna  osoba z domowników odgrywa rolę dyrygenta i zaczyna dyrygować. Dziecko śledzi pałeczkę dyrygenta i przyśpiesza albo zwalnia ruchy rąk czy palców. Gra w milczeniu i bez uśmiechu. Dyrygent próbuje rozśmieszyć dziecko. Dziecko, jeśli się uśmiechnie, musi przestać grać.

„Muzyczne powitania” – rodzic włącza dowolną muzykę, do której dziecko swobodnie tańczy. Co pewien czas rodzic zatrzymuje nagranie i wydaje polecenie wykonania krótkich działań w ruchu, np.: Złap się za ręce jak. Złap się za kostkę u nogi, Spójrz mi głęboko  w oczy.

„Perkusja” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, plecy proste, ręce na kolanach rodzic włącza szybką, rytmiczną muzykę. Dziecko wystukuje rytmy: klaszcze, uderza w kolana, uderza dłońmi o podłogę itp. Wykonuje te czynności po dwa razy, potem po cztery itd.

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dziecko potrzebuje pary do wykonania ćwiczenia. Wykonuje masaż pleców osoby siedzącej przed sobą zgodnie z instrukcją.

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),

potem konie (piąstki),

panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)

z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).

Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),

płynie rzeczka (rysujemy linię),

pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).

Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

  1. „Hałasowanie”

Grzegorz Kasdepke

Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bar­dzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympa­tycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!

– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.

Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrza­ła się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.

– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!...Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana!...Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.

– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…

– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona bab­cia.

– To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba.

Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

Rodzic  prowadzi rozmowę z dzieckiem: Czy zapamiętasz dokąd wybrali się Kuba i Buba? Kto im towa­rzyszył? Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił? Czy to jest kulturalne zachowane, gdy mó­wimy bardzo głośno w publicznych miejscach? Dlaczego? Jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na któreś pytanie, rodzic może przeczytać raz jeszcze odpowiedni fragment tekstu.

  1. Układam sylaby” – zabawa językowa z wykorzystaniem Alfabetu.

Rodzic prosi dziecko o wyjęcie z Al­fabetu liter H, h oraz samogłosek (o, a, i, e, u, y) i zaprasza do zabawy: Za chwilę będę mówić różne słowa, które rozpoczynają się głoską h. Twoim zadaniem będzie ułożenie pierwszej sylaby, którą usłyszysz w tych słowach. Układaj sylaby jedna pod drugą, aby można było łatwo sprawdzić poprawność wykonania zadania. Przykładowe słowa: hamak, haki, huba, Helena, hipopotam, hura­gan… Jeśli dziecko sprawnie radzi sobie z tym ćwiczeniem, rodzic może proponować słowa, które nie mają znaczeń (są trudniejsze), np. harana, hoseta, herina, hurafo. Jeśli dziecko ma trudność z wyko­naniem podstawowego ćwiczenia, rodzic może wymawiać słowa, przeciągając samogłoski, ewentualnie poprzez analizę sylab zaznaczać podział słów.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 3, 8, 9; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 6, 8, 14, 19, 21.


14.05.20 r. – „Muzyka okolicznościowa”.

  1. „Skojarzenia z muzyką”.

Potrzebne:

„Przywitamy się wesoło” https://www.youtube.com/watch?v=dvSAoxWiVT4,

„Nazywają mnie poleczka” https://www.youtube.com/watch?v=nGeHDkFgbjY ,

„We wish you” https://www.youtube.com/watch?v=C41q5YLnF10,

„Walc kwiatów”  https://www.youtube.com/watch?v=cgRXar2UxVM,

„Krakowiaczek przedszkolaczek” https://www.youtube.com/watch?v=E6iwi-bcMk4,

„Mazurek Dąbrowskiego” https://www.youtube.com/watch?v=MyLFTSUWRy8,

„Happy Birthday” https://www.youtube.com/watch?v=lUtch2qXMqw.

Rodzic włącza fragmenty utworów, również wcześniej odtwarzanych. Prosi dziecko, aby próbowało odpowiedzieć, do jakich wydarzeń, uroczystości najlepiej pasują te utwory. Propozycje: Przywitajmy się wesoło, Nazywają mnie poleczka, We wish you, Walc kwiatów, Krako­wiaczek-przedszkolaczek, Mazurek Dąbrowskiego, Happy Birthday.

  1. Happy Birthday – Rodzic zachęca dziecko, by zaśpiewało „Sto lat” bez podkładu muzycznego. Prosi je, by opowiedziało, w jakich okolicznościach śpiewa się w Polsce tę piosenkę. Dąży do tego, by dzie­cko nie poprzestało jedynie na wyjaśnieniu, że Sto lat śpiewamy na urodzinach, ale również z okazji jubileuszów, rocznic, wtedy gdy składamy życzenia. Następnie zaprasza dziecko do posłuchania odpowiednika życzeń urodzinowych w wersji angielskiej. Zaznacza, że Happy Birthday śpiewa się wyłącznie z okazji urodzin, nie tak jak Sto lat w Polsce.

Sto lat -  Happy Birthday

tradycyjny utwór okolicznościowy, autor nieznany

Sto lat, sto lat

niech żyje, żyje nam.

Sto lat, sto lat

niech żyje, żyje nam.

Jeszcze raz, jeszcze raz,

niech żyje, żyje nam,

niech żyje nam.

tradycyjny utwór okolicznościowy, autor nieznany

Happy birthday to you,

Happy birthday to you,

Happy birthday dear (Teddy),

Happy birthday to you!

  1. „Ćwir” – Rodzic zachęca dziecko do uważnego słuchania wiersza. Przed jego odczytaniem prosi, by dziecko zwróciło uwagę na niektóre szczegóły: podczas słuchania wiersza zastanów się, proszę, dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one. Pomyśl też o tym, co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”.

 

„Ćwir, czyli kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one” - Agnieszka Frączek

Wróbel w gości wpadł do wron.

I już w progu, jak to on,

bardzo grzecznie: – Ćwir, ćwir! – rzekł.

Wrony na to w dziki skrzek:

– Co on gada?!

– Kra, kra, kra!

– Tyś słyszała to, co ja?

– Jakiś jazgot?

– Zgrzyt?

– I brzdęk?

– Co to był za dziwny dźwięk?!

Wróbel: Ćwir! – powtórzył więc.

Wtedy wrony: buch, bam, bęc!

po kolei spadły: bach!

z przerażenia wprost na piach.

A gdy otrzepały puch,

oczyściły z piachu brzuch,

skrzydła, dzióbek oraz pięty,

rzekły: – Biedak jest ćwirnięty.

Po przeczytaniu wiersza rodzic prowadzi z dzieckiem rozmowę: Dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one? Jak myślisz, dlaczego chciały, żeby wszyscy mówili tak samo? Czy dźwięki „kra” były lepsze lub gorsze od „ćwir”, jak myślicie? Co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”? Czy pasuje ono do każdej sytuacji? Czy wszystkim ludziom musi podobać się to samo? Co to znaczy, że mamy różny gust, różne upodobania? Czy te upodobania mogą być lepsze albo gorsze, tak jak chciały wrony?

  1. „Nasza gitara” – Rodzic zachęca dziecko do wykonania instrumentu według instrukcji. Gromadzi w jed­nym miejscu, np. na stole, wszystkie przedmioty potrzebne do skonstruowania gitary: opakowa­nie po wyjmowanych chusteczkach higienicznych, kolorowy samoprzylepny papier, nożyczki, kil­ka gumek recepturek, kawałek grubego kartonu (np. z pudła), czarny marker, taśma samoprzylepna. Zaprasza dziecko do wykonania gitary. Dziecko najpierw okleja pudełko kolo­rowym papierem, następnie mocuje gumki, tak by przechodziły nad otworem w pudełku (pudełko odgrywa rolę pudła rezonansowego). Na rantach pudełka rodzic może wykonać niewielkie nacięcia nożykiem­, by struny się nie przesuwały. Następnie dziecko wycina z kartonu gryf oraz główkę gitary, przykleja je za pomocą taśmy. Rysuje na nich markerem progi i struny

Miłego dnia! – Have a nice Day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:8; III:2, 5, 8, 9; IV:2, 5, 6, 7, 11, 12, 14, 15, 19, 21.

Religia

Witam. Dziś wysyłam kolorowankę "Grzech pierwszych ludzi"

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Grzech-pierwszych-ludzi_kolorowanka.pdf


13.05.20 r. – „Muzyka wokół nas”.

  1. „Czy rozpoznasz instrumenty?” – doskonalenie percepcji słuchowej, doskonalenie słuchu fonemowego, utrwalenie nazw instrumentów, doskonalenie umiejętności wyodrębniania dźwięków z tła.

Potrzebne: nagranie utworu „Stand by me” w wykonaniu AudioFeels https://www.youtube.com/watch?v=Ed6SlJHfvYA

Rodzic  wyjaśnia dziecku reguły zabawy: Za chwilę usłysz pewien utwór w języku angielskim. Słowa nie są istotne, nie powinny cię rozpraszać, więc nie musisz się na nich skupiać. Postaraj się, słuchając, spróbować wyróżnić i zapamiętać, jakie instrumenty wykorzystano w utworze. Po wysłuchaniu utworu porozmawiamy o tym, jakie instrumenty zapamiętałeś. Dziecko w ciszy słucha fragmentu „Stand by me” w wykonaniu zespołu AudioFeels. Po wysłuchaniu utworu rodzic prosi dziecko, aby opowiedziało, które instrumenty udało mu się zidentyfikować (gitara, perkusja, instrumenty smyczkowe). Rodzic podsumowuje zabawę: Mam dla ciebie pewną wiadomość. Świetnie poradziłeś sobie z wysłuchaniem i podaniem nazw instrumentów występujących w tej piosence. Ale czy wiesz, że tak naprawdę w tej piosence nikt nie grał na żadnym instrumencie? Wszystkie dźwięki zostały wyśpiewane przez osoby z zespołu. Brzmiały jak prawdziwe instrumenty, prawda? Czy wy też tak potrafisz?  Spróbuj naśladować dźwięk gitary, perkusji itp.

  1. „Malowanie muzyki” – rozwijanie umiejętności ilustrowania treści utworu za pomocą środków plastycznych, ćwiczenie umiejętności identyfikowania i podawania nazw uczuć.

Potrzebne: kartka formatu A3, farby, pędzel, nagranie utworu „Stand by me”.

Rodzic włącza utwór „Stand by me” (kilka razy) i prosi dziecko o zastanowienie się, jaki kolor kojarzy mu się z tą muzyką, czy linie, które obrazowałyby ten utwór, byłyby łagodne czy ostre itp. Dziecko słucha utworu i maluje muzykę.

  1. „Jaki to instrument?” – R. zaprasza dziecko do zabawy słuchowej: Przygotuj, proszę, swoje uszy do słuchania. Za chwilę włączę nagranie dźwięków kilku instrumentów. Twoim zadaniem jest odgadnąć, jaki instrument słyszysz. R. odtwarza nagranie dźwięków instrumentów. Jeśli dziecko ma trudność ze znalezieniem odpowiedzi, R. może je naprowadzać poprzez opisywanie wyglądu instrumentów.

https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

https://www.youtube.com/watch?v=6J1SzbFi7xo

  1. „Orkiestra kuchenna” – dziecko przynosi drewniane łyżki, pokrywki od garnków, garnki i metalowe kubki. R. za pomocą zabawy „Patyczki” (s. 14) poleca dziecku, aby pokazało w jaki sposób można grać na tych improwizowanych instrumentach. Następnie R. wystukuje prosty rytm. Dziecko powtarza go na swoich instrumentach. Rodzic może sterować zabawą jako dyrygent. Jeśli podniesie ręce – dziecko gra głośno, jeśli je opuści – gra cicho, delikatnie.

Praca z KP4.18a – łączenie liniami ilustracji z napisem wyrażającym dźwięk,

Praca z KP4.18b – odtwarzanie rytmów narysowanych w zadaniu.  

Miłego dnia! –Havea nice Day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 3, 4; III:1, 2, 5; IV:1, 7, 9, 11, 14, 19;


12.05.20 r. – „Mała orkiestra”.

  1. „Gramy na woreczkach” – rozwijanie koordynacji ruchowo-słuchowej, doskonalenie sprawności motoryki dużej, utrwalanie umiejętności analizy sylabowej słów, utrwalenie nazw instrumentów muzycznych.

Potrzebne: do woreczka (śniadaniówki) wsypujemy groch, ryż itp., mocno go zawiązujemy.

Dziecko siedzi na  dywanie, woreczek  leży przed nim. Rodzic zaprasza do zabawy: Połóż, proszę, dłonie na woreczkach. Dotknij woreczka, sprawdź, co jest w środku. Czy to doświadczenie jest dla ciebie przyjemne, czy nie? Spróbuj zmieścić ten woreczek w dłoni. Odłóż go tak, jak leżał na początku. Za chwilę będę delikatnie dotykać twoich ramion. Gdy zostaniesz dotknięty, proponuję nazwę instrumentu, a twoim zadaniem jest wystukać na woreczku podział na sylaby tego słowa, np. har-mo-nia. Rodzic może zmienić sposób wystukiwania rytmu, np. brzegiem dłoni, palcem, stopą, kolanem, łokciem.

  1. Zestaw zabaw ruchowych.

Potrzebne: piłka

„Tańcząca piłka” dziecko podrzuca piłkę mówiąc: np. mam na sobie niebieską podkoszulkę i zanim piłka opadnie łapie ją, powtarza ćwiczenie z innym zdanie: np. mam ciemne włosy lub mam niebieskie oczy.

„Instrumenty” – dziecko wyobraża sobie jakiś instrument i udaje, że na nim gra. Rodzic lub inna  osoba z domowników odgrywa rolę dyrygenta i zaczyna dyrygować. Dziecko śledzi pałeczkę dyrygenta i przyśpiesza albo zwalnia ruchy rąk czy palców. Gra w milczeniu i bez uśmiechu. Dyrygent próbuje rozśmieszyć dziecko. Dziecko, jeśli się uśmiechnie, musi przestać grać.

„Muzyczne powitania” – rodzic włącza dowolną muzykę, do której dziecko swobodnie tańczy. Co pewien czas rodzic zatrzymuje nagranie i wydaje polecenie wykonania krótkich działań w ruchu, np.: Złap się za ręce jak. Złap się za kostkę u nogi, Spójrz mi głęboko w oczy.

„Perkusja” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, plecy proste, ręce na kolanach rodzic włącza szybką, rytmiczną muzykę. Dziecko wystukuje rytmy: klaszcze, uderza w kolana, uderza dłońmi o podłogę itp. Wykonuje te czynności po dwa razy, potem po cztery itd.

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dziecko potrzebuje pary do wykonania ćwiczenia. Wykonuje masaż pleców osoby siedzącej przed sobą zgodnie z instrukcją.

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),

potem konie (piąstki),

panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)

z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).

Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),

płynie rzeczka (rysujemy linię),

pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).

Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

  1. „Głowa, ramiona” – zabawa ruchowa do piosenki. Dziecko stoi, i gestem ilu­struje słowa piosenki, dotykając odpowiednich części ciała.

„Głowa, ramiona” - Marta Bogdanowicz

Gimnastyka, dobra sprawa,

Dla nas wszystkich to zabawa.

Ręce w górę, w przód i w bok,

Skłon do przodu, w górę skok.

Głowa, ramiona, kolana, pięty,

Kolana, pięty, kolana, pięty.

Głowa, ramiona, kolana, pięty, (2 razy)

Oczy, uszy, usta, nos.

https://www.youtube.com/watch?v=WX8HmogNyCY

https://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE

  1. Praca z KP4.17a – rysowanie linii po śladzie, łączenie odpowiednich rysunków z podpisami.

Praca z KP4.17b – wyklaskiwanie sylab według wzoru, łączenie sylab w wyrazy, pisanie nazw in­strumentów po śladzie.

Miłego dnia! – Have a nice Day,

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 6, 7, 9, 12, 13, 14, 19, 21;

Język angielski

  1. Posłuchajcie piosenki ,,Lubię owoce.” Spróbujcie powtarzać nazwy zapamiętane z wczorajszej lekcji.

https://www.youtube.com/watch?v=qxFMrSJNhHo

I Love Fruit

Oranges and apples and grapes

Peaches and cherries and figs

Lemons and pears and watermaelon too

I love fruit. How about you?

Bananas, strawberries, plums, kiwi, pineaples, bluberries, grapefruit, melon

I love fruit. How about you?

 

Pomarańcze i jabłka i winogrona

Brzoskwinie i wisnie i figi

Cytryny i gruszki i arbuz też

Uwielbiam owoce. A ty?

Banany, truskawki, śliwki, kiwi, ananasy, jagody, grejfrut, melon

Uwielbiam owoce. A ty?

  1. Spróbujcie powiedzieć o tym, jakie owoce uwielbiacie, np.:

I love bananas.       Uwielbiam banany.


11.05.20 r. – „Instrumenty muzyczne”.

  1. „H jak harfa” – Wprowadzenie litery H, h. Doskonalenie umiejętności analizy i syntezy sylabowej i głoskowej słowa „hamak”, przeliczanie sylab i głosek w słowie, rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej, wprowadzenie litery H, h.

Prezentacja litery w wyrazie na filmie https://www.youtube.com/watch?v=k4btQ-LguJ0. Następnie układamy model wyrazu z podziałem na sylaby. Dziecko wyklaskuje słowa zgodnie z modelem sylabowym: ha- mak, jednocześnie wskazuje kolejne pola na planszy. Dziecko liczy sylaby w wyrazie. Rodzic prosi dziecko o zaproponowanie innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem. Następnie układamy model głoskowy wyrazu z pól niebieskich (spółgłoski) i czerwonych (samogłoski), i prowadzimy zabawę z analizą głoskową tak jak wcześniej z sylabową. Dziecko przeliczają głoski, wspomagając się ułożonymi polami. Prezentacja sposobu pisania liter H, h. Rodzic prosi dziecko, by napisało litery palcem na dywanie i w powietrzu. Zwraca uwagę na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze. W tym celu może narysować na tablicy trzy linie zwieńczone dachem. Środkową linię powinien pogrubić – to jest parter. Linia pod nią – to piwnica, a nad nią – strych. Rodzic pisząc wielką i małą literę, może posługiwać się określeniami „strych”, „piwnica”, „parter”, aby obrazowo utrwalić miejsce litery H, h w liniaturze.

„Spacer po h” – rodzic układa ze skakanek lub apaszek kształt litery h w różnych rozmiarach (2-3 litery, w oddaleniu od siebie). Prosi dziecko o zdjęcie kapci i spacer stopa za stopą po skakance, zgodnie z kierunkiem pisania.

  1. „Jak je podzielić?”

Popatrzcie na ilustrację w Księdze Zabaw z Literami str. 70, 71, czy znacie nazwy tych instrumentów? Proszę, spróbujcie podzielić ich nazwy na głoski. Wybierzcie takie instrumenty, które są do siebie podobne. Co je łączy? Czym się różnią? Dziecko, w różny sposób klasyfikuje instrumenty. Nie ma jednej odpowiedzi – jeśli dziecko potrafi uzasadnić stworzenie zbioru, odpowiedź jest poprawna. Jeśli  dziecko ma trudność z odpowiedzią, rodzic może pomóc.

Praca z KP4.16a – identyfikowanie i zakreślanie liter H, h, rysowanie pętli wokół obrazków.

Praca z KP4.16b – pisanie liter H, h po śladzie, czytanie zdań metodą sylabową.

  1. „Najlepszy instrument” – Rodzic zaprasza dziecko do słuchania wiersza. Przed przeczytaniem utworu prosi, aby dziecko zwróciło szczególną uwagę na to, w jakich sytuacjach może grać instrument, o któ­rym pisze autor.

„Najlepszy instrument” - Wojciech Próchniewicz

Jest taki instrument na świecie,

Dostępny nawet dla dzieci.

Wygrywa wszystkie melodie

Najładniej, najłagodniej.

Gdy nutki wpadną do ucha,

On ucha bardzo się słucha.

Bo najgrzeczniejszy jest przecież,

Słucha się w zimie i w lecie,

W upał i gdy deszcz leje,

On wtedy nawet się śmieje!

Chodzi wraz z tobą wszędzie           

już tak zawsze będzie.

Nawet za złota trzos

Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS.

Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj.

Pamiętaj o nim — zaśpiewaj!

On się natychmiast odezwie

I zagra czysto i pewnie.

Opowie ci zaraz radośnie

Na przykład o słonku lub wiośnie.

Bo lubi i dobrze zna cię,

Twój wierny, dźwięczny przyjaciel

Rodzic prowadzi rozmowę z dzieckiem: Co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem? Czy każdy z nas ma taki instrument? W jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać? Czym się różni od tradycyjnych instrumentów? W czym jest podobny?

Jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na któreś pytania, rodzic może przeczytać odpowiedni frag­ment wiersza jeszcze raz.

  1. „Grająca woda” – zabawa badawcza. Dziecko siedzi przy stoliku, na którym stoi kieliszek na nóżce i butelka lub inne naczynie z wodą. Rodzic prosi, aby dziecko suchym palcem pocierało wokół krawędzi kieliszka – szybko i powoli. Pyta: Czy słyszysz jakieś dźwięki? Suchym palcem nie wydobędziemy dźwięków z kieliszka. Następnie dziecko wykonuje tę samą czynność, ale tym razem palec powinien być mokry. Należy trzymać kieliszek mocno za nóżkę, żeby się nie przesuwał, ale nadal powinien stać na stole. Rodzic: Czy teraz słyszysz dźwięk? Jeśli dziecko wykonało ćwiczenie prawi­dłowo – usłyszy dźwięk. Następnie dziecko wlewa do kieliszka trochę wody i ponownie próbuje grać na nim mokrym palcem. Z kieliszka wydobywa się dźwięk. Rodzic zachęca dziecko, by spróbowało porównać dźwięki, jeśli np. do trzech kieliszków wleje różną ilość wody. Dziecko sprawdza, od czego zależy wysokość dźwięku. Po wielu próbach rodzic zaprasza dziecko do rozmowy: Jak myślisz, dlaczego, gdy pocieraliśmy kieliszek suchym palcem, nie było słychać dźwięków? A dlaczego dźwięki są różne, gdy wlejemy mniej i więcej wody? Palec wprawia w drganie szkło kieliszka, które z kolei pobudza do drgań powietrze znajdujące się w środku. Wewnątrz kieliszka powstają fale dźwiękowe. Gdy do kieliszka nalewamy więcej wody, wysokość dźwięku się obniża.

Aby pokazać drgania szkła, rodzic może przyczepić do kieliszka piłeczkę pingpongową na nitce i za­demonstrować dziecku raz jeszcze wprawianie kieliszka w drganie. Podczas pocierania palcem brzegu kieliszka piłeczka będzie się odchylać.

https://www.youtube.com/watch?v=hCkz3267dOY

Miłego dnia! – Have a nice day.

Podstawa programowa: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3; III:1, 2, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 7, 8, 13, 14, 15, 18, 19, 21;

Religia

Dzień dobry. Dziś przesyłam kolorowankę. Pozdrawiam. Przypominam o zajęciach  na kanale YOU TUBe "Mocni w Duchu dzieciom" codziennie godz.11-13

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Pierwsza-podróż-misyjna-Pawła_Cypr_kolorowanka.pdf

Język angielski

  1. Posłuchaj i powtórz nazwy owoców po angielsku.

https://www.youtube.com/watch?v=qxFMrSJNhHo

  1. Przygotuj z Rodzicami kartoniki z rysunkami 4 ulubionych owoców usłyszanych w prezentacji.

Poproś o podpisanie kartoników wybranymi nazwami:

banana- banan

pineaple- ananas

lemon- cytryna

pumpkin- dynia

pear- gruszka

coconut- kokos

plum- śliwka

strawberry- truskawka

Ćwicz nazwy swoich ulubionych owoców.


08.05.20 r. – „Lubię czytać – biblioteka”.

  1. „Ruchome napisy”– plastyczna zabawa ruchowa. Doskonalenie pamięci wzrokowej, rozwijanie sprawności fizycznej, ćwiczenie umiejętności rozpoznawania niektórych liter, doskonalenie umiejętności czytania prostych wyrazów.

Potrzebne: alfabet ruchomy, dowolne nagranie z muzyką.

Rodzic prezentuje na biurku napisy bajka i biblioteka, dziecko próbuje je przeczytać sylabami. Następnie rodzic zaprasza dziecko do zabawy: Za chwilę rozłożę na dywanie wiele liter, również te, które są potrzebne do ułożenia wyrazów: bajka i biblioteka. Włączę piosenkę, przy której będziesz tańczyć w dowolny sposób. Kiedy zatrzymam muzykę, twoim zadaniem będzie znaleźć literę, która jest potrzebna do ułożenia wyrazu, i trzymać ją w ręku. Liter można szukać tylko w czasie, gdy nie gra muzyka. Gdy ponownie ją włączę, znowu zaproszę cię do tańca. Rodzic  może podzielić tę zabawę na dwie tury: najpierw dziecko szuka liter do wyrazu bajka, następnie biblioteka. Po zajęciu  należy oddzielić litery i dołączyć je do zestawu dziecka, dlatego rodzic powinien zapamiętać, ile i jakich liter wyjął z nich przed zabawą.

  1. „Jak się czujesz, gdy…?” – zabawa dydaktyczna. Rozwijanie umiejętności opowiadania  o swoich uczuciach, doskonalenie umiejętności wyrażania emocji w sposób niewerbalny, rozwijanie motoryki małej, rozwijanie mowy i myślenia.

Potrzebne: narysowane 3 duże figury przypominające kształt twarzy, mazaki, 8 pasków o szerokości 3-4 cm.

Dziecko wycina  kształt twarzy z którym się identyfikuje, rysuje nos. Na 4 wąskich paskach rysuje mazakiem kolejno oczy wyrażające: radość, smutek, złość, ból. Na kolejnych 4 paskach rysuje usta wyrażające te same emocje. Rodzic wyjaśnia zasady zabawy: Za chwilę poproszę, abyś wymyślił jedno zdanie opisujące pewną sytuację z twojego życia i opowiedział je w formie pytania, np. Jak się czujesz, gdy mama całuje cię na dobranoc? Za  pomocą pasków z rysunkami oczu i ust, pokazuje na papierowych twarzach, jak się wtedy czuje. Ja zacznę: Pokaż, jak się czujesz, gdy uderzysz się w kolano. Dzieci przesuwają paski, pokazując różnorodną mimikę. Zabawę można utrudnić – wprowadzić drugą sylwetę i podsuwać dziecku zdania w rodzaju: Jedna postać jest wesoła, bo dostała na urodziny wymarzony prezent (dziecko układa paski w odpowiedni sposób), jak się czuje druga postać?

  1. „Podajemy sylaby” – zabawa językowa w parze. Rodzic wypowiada dowolną sylabę, np. baj - dziecko dodaje sylabę tak, by stwo­rzyć słowo. Rodzic może ukierunkować zabawę w taki sposób, by dziecko wymyślało jedynie tytuły baśni, imiona bohaterów itp. Na początku należy ustalić, że zabawa trwa np. trzy minuty lub pięć minut i nastawić klepsydrę albo minutnik. Po upływie tego czasu, zabawa się kończy.
  2. Zagadki – rymowanki” – Rodzic zaprasza dziecko do zabawy: Za chwilę powiem kilka zagadek. Odpowiedź na nie powinna rymować się z zagadką. Wszystkie zagadki dotyczą baśni, bajek i legend, które znasz.

W Krakowie mieszka wawelski smok,

co zieje ogniem przez cały… (rok).

 

Krasnoludek jest malutki,

tak jak wszystkie… (krasnoludki).

 

Kto z krasnalami w tym domku mieszka?

To jest na pewno Królewna (Śnieżka).

 

Kto był dobry dla Kopciuszka?

Chrzestna matka, czyli (wróżka).

 

Czerwony Kapturek do babci wędrował,

Lecz wilk się zaczaił, za drzewem się (schował).

 

Groźna Baba Jaga domek ma z piernika.

Kto ją spotka w lesie, niechaj prędko (zmyka).

 

Gdy kot buty dostał,

Janek księciem (został).

 

Rzecz to znana, całkiem pewna,

Że Pinokio powstał z (drewna)

 

Miłego dnia! – Have a nice Day.

Realizacja podstawy programowej:  I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 4, 9; III: 2, 5,7, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 7, 8, 9, 14, 15, 19, 21.


07.05.20 r. – „W księgarni”.

  1. „Wnętrze księgarni” – doskonalenie umiejętności opisywania pojęć, rozwijanie współpracy, ćwiczenie spostrzegawczości, rozwijanie umiejętności opisywania obrazu słowami.

Potrzebne: arkusze papieru, mazaki

Rodzic wydaje dziecku polecenie opowiedz o miejscu, w którym kupujemy książki – o księgarni, w taki sposób, by nie użyć tego słowa jako podpowiedzi. Jeśli dziecko ma trudność ze zdefiniowaniem pojęcia „księgarnia” rodzic może pomóc.

Rysowanie z pamięci.

Wykorzystując zdjęcia księgarni ze strony internetowej: https://www.istockphoto.com/pl/obrazy/ksi%C4%99garnia?mediatype=photography&phrase=ksi%C4%99garnia&sort=mostpopular.  dziecko ma za zadanie dokładne przerysowanie wybranej ilustracji wcześniej zakrytej przez rodzica. Porównujemy rysunek dziecka z wybraną przez niego ilustracją. Zadanie jest tym lepiej wykonane im  więcej szczegółów zgodnych           z oryginałem zawiera rysunek dziecka.Zachęca je do opowiadania o tym, co w tej zabawie ułatwiało, a co utrudniało pracę. R. dba o to, by dzieci oceniały tylko swoje działania, nie wskazywały winnych niedokończenia rysunku. • ilustracja przedstawiająca bibliotekę, patyczki od lodów, taśma papierowa, arkusze papieru, mazaki.

2. Zestaw zabaw ruchowych.

„Tajemnicza książka”. Dziecko otrzymuje książkę, którą kładzie na głowę i stara się utrzymać ją w tej pozycji, podczas gdy prowadzący wydaje kolejno polecenia: Obracamy się, tańczymy, chodzimy bokiem, kucamy, chodzimy do tyłu… Dziecko, któremu książka spadnie z głowy, wraca na linię i wykonuje zadanie od nowa.

„W księgarni”. Dzieci  leży na boku. Na hasło rodzica: Książki się otwierają przechodzi do leżenia na wznak, wyciąga na boki wyprostowane ręce i nogi. Na hasło: Kartki się przewracają klaszcze w dłonie. Rodzic  mówi, ile stron ma książka, a dziecko tyle razy klaszcze. Na hasło: Książki się zamykają dziecko powraca do pozycji wyjściowej. Leżenie na boku, nogi podkurczone. Gdy rodzic powie: Książki stoją na regale, dziecko przechodzi do stania na baczność.

„Odgadywanie tytułów bajek”. Rodzic  przedstawia dziecku za pomocą gestów, ruchów                   i rekwizytów postać z bajki (np. Kubuś Puchatek, Król Lew, Śpiąca królewna, 101 dalmatyńczyków). Gdy padnie poprawna odpowiedź, następuje zmiana ról. Wygrywa osoba, która odgadnie więcej haseł w czasie wyznaczonym przez rodzica

  1. „Wielki skarb” – Rodzic zaprasza dziecko do wspólnego słuchania wiersza. Prosi, by zapamiętało, o czym, zdaniem autorki wiersza, opowiadają książki.

„Wieki skarb” - Barbara Stefania Kossuth

Mam przyjaciela – wielki skarb,

największą radość w świecie.

Któż to? Aha, nie powiem, nie…

Z łatwością odgadniecie.

Chciałbym z nim przebyć cały dzień,

lecz mi nie daje niania.

– Ej, Jurku, chodź, na spacer czas,

dość tego już czytania.

Tak, książka to przyjaciel mój –

przyjaciel prawie żywy.         

On opowiada cudów moc,

o świecie prawi dziwy.

O górach, morzach niesie wieść,

o naszej własnej ziemi,

wypowie wiersz lub cudną baśń –

czym? – Literkami swymi.

Więc cieszę się, że książkę mam.

Och, czytać pragnę wiele!

Nie niszczę ich, bo książki me –

najlepsi przyjaciele.

Rodzic prosi, by dziecko przypomniało, czego – zdaniem autorki – można dowiedzieć się z książek. Jakie inne informacje można znaleźć w swoich ulubionych książkach? Co oznacza sformułowanie „książka moim przyjacielem”? Czy autorka miała na myśli takiego przyjaciela, z którym można się bawić, biegać, wyjeżdżać?

  1. „Ćwiczymy pamięć”

Rodzic zaprasza dziecko do nauki wybranych strof wiersza. Może zaproponować naukę całego wiersza lub tylko części, w zależności od możliwości powtarza z dzieckiem kolejne wersy wiersza, za każdym razem w specjalny sposób, np. wysokim głosem, grubym, niskim, słowami podzielonymi na sylaby, śpiewając itp. Kiedy dziecko powtórzy wybrany fragment dwukrotnie, rodzic może zaproponować zabawę „Głuchy telefon” – przekazywanie szeptem na ucho wers po wersie całego wiersza. Jako podsumowanie dziecko może spróbować powiedzieć cały wiersz (lub jego wybraną część, w zależności od wcześniejszej decyzji rodzica), stojąc i delikatnie wytupując rytm.

Miłego dnia! – Have a nice Day.

Podstawa programowa: I:1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 5, 8, 9, 11, 15, 17, 19, 21.


06.05.20 r. – „Jak powstaje książka?”

  1. Powiedz mi, jak to ułożyć” – zabawa w parach. Doskonalenie umiejętności używania określeń dotyczących miejsca w przestrzeni, doskonalenie umiejętności konstrukcyjnych, ćwiczenie orientacji w przestrzeni, rozwijanie współpracy.

Do zabawy można zaangażować rodzeństwo.

Potrzebne: po 8 klocków typu lego dla każdej osoby.

Każde dziecko otrzymuje 8 klocków typu lego. Ważne, by zestawy klocków w tych samych parach odpowiadały sobie kolorem i kształtem. Jedno z dzieci, odwrócone plecami do drugiego dziecka, układa prostą wieżę ze wszystkich ośmiu klocków. Następnie zadaniem konstruktora jest opowiedzenie słowami, w jaki sposób powstała wieża, np. pierwszy jest klocek czerwony z sześcioma wypustkami, na nim mały żółty itp. Dziecko powinno posługiwać się liczebnikami porządkowymi. Drugie dziecko z pary układa swoje klocki w sposób, o którym opowiada rówieśnik. Po skończonej pracy dzieci sprawdzają poprawność wykonania zadania i zamieniają się rolami. Mogą wykorzystywać słownictwo z języka angielskiego podczas podawania nazw kolorów, wielkości klocków i słów określających miejsce w przestrzeni.

  1. „Polisensoryczna książeczka” – przestrzenna praca plastyczna. Doskonalenie umiejętności niewerbalnego wyrażania emocji, rozwijanie sprawności manualnej, doskonalenie współpracy.

Potrzebne: nasiona, tkaniny, patyczki, kamyki, styropian itp., zszywacz, kartki z bloku technicznego

Zadaniem dziecka jest stworzenie książki, za pomocą której będzie mogło opowiedzieć o uczuciach, jakie towarzyszą mu w przedszkolu, w domu. Książka nie może jednak zawierać słów ani typowych obrazków. Wszystkie informacje mogą być z niej odczytane jedynie za pomocą dotyku, np. delikatny, mięciutki materiał może kojarzyć się z czymś miłym, czymś, co lubimy. Porozmawiajcie chwilę z dzieckiem o tym, jakie informacje ma zawierać książeczka. Dziecko zszywaczem łączy kilka kartek z bloku technicznego. Następnie ze zgromadzonych wcześniej materiałów – nasion, tkanin, patyczków, kamyków, styropianu itp. – tworzy książeczkę polisensoryczną. Po skończonej pracy omawia swoją pracę, a następnie wieszają książeczki na wystawie. Można posiłkować się pomysłami zaczerpniętymi z filmików instruktażowych na youtube.

  1. „Jak powstaje książka?”

Rodzic zaprasza dziecko do uważnego słuchania utworu: Usiądźcie wygodnie, przygotujcie uszy do słuchania (Rodzic dotyka uszu) i posłuchajcie kolejnej przygody Ady i Adama. Dzisiaj dowiesz się, w jaki sposób powstaje papier i jak kiedyś pisano książki. Postaraj się zapamiętać jak najwięcej informacji, bo my dzisiaj też będziemy próbowali zrobić książkę.

  1. „Jak powstaje książka?” - Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito.

– To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier.

Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót podobny do dziadka do orzechów, tylko większy, zgrzytnął i dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa.

– Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta.

Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wielkim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku.

A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, zaostrzył gęsie pióro, umoczył w atramencie w specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam.

– A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atramentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały.

Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem.

– Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę.

– Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie.

– A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam.

Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział:

– Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda? Tajemnice książek

– Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam.

– No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zrewolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz.

Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga.

Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony:

Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

– A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie.

– Można robić, co się chce – stwierdził Adam. – Wystarczy myszka albo rysik.

– Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik.

– Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki?

– Skryba? – zaproponował Adam.

– Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor!

– Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem…

– A zatem… – powtórzyła Ada.

– A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę.

– Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum.

– Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś…

– Coś, coś… – zastanawiała się Ada.

– Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwierdził Adam.

– Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, super ciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty!

– Super! – ucieszyły się dzieci.

– Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem.

– A ja mam taką historię – zaczął Adam:

Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

Dawniej papier był czerpany,

Dziś dyktafon w ręku mamy.

Rodzic prowadzi rozmowę z dzieckiem: W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier? W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?

Praca z KP4.6a – umieszczanie nalepek w brakujących miejscach, czytanie wyrazów.

Praca z KP4.6b – uzupełnianie nalepkami ilustracji regału z książkami.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 8, 11, 14, 19, 21.

Religia

Dzień dobry. Dziś temat okolicznościowy " Potop i Arka Noego. Zadanie znajdź różnice .Pozdrawiam

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Potop-i-arka-Noego_znajdź-różnice.pdf


05.05.20 r. – „Jak powstaje papier”.

  1. „Tworzymy własny papier”

Rodzic ogląda z dzieckiem masę powstałą w wyniku wczorajszych przygotowań i przypomina sposób jej wykonania. Następnie prosi dziecko o wysłuchanie  instrukcji wykonania własnej kartki papieru. Razem z dzieckiem wspólnie omawiają kolejne etapy, wskazując na te, które już zostały przez nich wykonane.

Wytnij w grubej tekturce okienko, które będzie kształtem dopasowane do kształtu papieru jaki chcesz uzyskać.

Namoczony papier przemiel przez kilkanaście sekund w melakserze lub przy pomocy miksera, tak, aby nie było widać kawałków papieru. Do mielenia dolej wody, masa nie może być za gęsta. Miel papier porcjami.

Do przemielonej masy dodaj krochmalu na zimno wg proporcji podanych na opakowaniu. Zamieszaj.

Połóż warstwę tektury, na której ułóż tekturę z wyciętym przez Ciebie okienkiem.

Wlej w okienko masę, którą zmieliłeś. Przytrzymaj mocno tekturki, w które będziesz wlewał rozrobioną masę makulaturową. Jeśli chcesz ozdobić papier roślinami lub innymi cienkimi dekoracyjnymi przedmiotami to w tej chwili jest moment, aby je ułożyć na świeżo wylaną powierzchnię papieru. Aby przedmioty mogły bardziej się wtopić w nowo powstały papier musisz je delikatnie zalać rozrzedzoną masą celulozową.

Aby odcisnąć nadmiar wody, na tekturę z masa papierową połóż wsiąkliwą warstwę bawełnianych ściereczek lub gazet. Przejedź po nich wałkiem kuchennym, uważając aby nie zniszczyć powierzchni powstającego papieru.

Zdejmij ściereczkę lub gazetę z powierzchni powstającego papieru. Gdy to zrobisz pozostaw papier do wyschnięcia w suchym i przewiewnym miejscu.

  1. „Do krainy baśni zabieram…” – rozwijanie pamięci słuchowej, poszerzanie słownika czynnego dzieci.

Rodzic prosi dziecko, aby wymyśliło i zapamiętało nazwy przedmiotów rozpoczynających się głoską j. Następnie rozpoczyna zabawę słowami: Do krainy baśni zabieram jabłko i prosi dziecko o powtórzenie tych słów oraz dodanie własnego słowa, rozpoczynającego się głoską j. Dziecko powtarza wcześniejsze słowa i dodaje własne. Następnie rodzic powtarza słowa swoje, dziecka i dodaje następne. Dziecko ma za zadanie powtórzyć we właściwej kolejności wszystkie wymieniane słowa. Przykładowe słowa do wykorzystania w zabawie – jeż, jamnik, Jaś, jarzębina, jelonek, jezioro, Julek, jagody itp.

  1. „Chodzimy po,, J, j ” – Rodzic układa na dywanie kształt liter J i j ze sznurka lub liny i prosi dziecko, aby stopa za stopą poruszało się po linii. Wskazane jest, by dziecko zdjęło do tej zabawy buty.
  2. „Opowiadanie o papierze” – Rodzic daje dziecku kartkę formatu A4 i ołówek. Opowiada o powstawaniu papieru w taki sposób, by wpleść działania matematyczne do wykonania przez dziecko. Zadaniem dziecka jest zapisanie działań i podpisanie się na kartce. Przykładowe opowieści: W pewnym lesie stały obok siebie cztery drzewa – wysokie i stare. Pewnego dnia drwale ścięli jedno z nich. Ile drzew zostało?, Ciężarówka wiozła do tartaku osiem ściętych drzew. Po drodze zatrzymała się w miejscu wycinki i pracownicy zapakowali na ciężarówkę jeszcze jedno drzewo. Ile drzew było razem na przyczepie ciężarówki? Dziecko może zapisywać liczbę drzew cyframi, symbolami, np. kropkami, lub rysunkami. Nie należy mu podpowiadać, w jaki sposób mają wykonać to zadanie – wszystkie odpowiedzi są poprawne, jeśli prowadzą do właściwego wyniku.

Filmik o papierze

https://www.youtube.com/watch?v=5awZmOQOjk4

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. II:3, 8. III:1, 2, 4, 5, 8, 9. IV:2, 4, 5, 8, 11, 13, 14, 15, 18, 19, 21.


04.05.20 r. –„Moje ulubione książki”.

  1. Zestaw zabaw ruchowych:

Potrzebne: szarfa lub szalik, krążki wycięte z kolorowego papieru.

„Wiosenny deszczyk” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dziecko porusza sie po wolnej przestrzeni w domu, w rytm wygrywany na bębenku lub łyżkach przez rodzica. Na hasło: Pada deszcz - ustawia się obok krążka.

„Tęcza” – siad skrzyżny. Dziecko trzymają szarfę (szalik) za końce, plecy proste, ręce wyprostowane nad głową. Robią skłony w bok, raz w prawo, raz w lewo – po deszczu pojawiła się tęcza.

„Nie wpadnij do kałuży” – zabawa z elementem skoku. Po deszczu powstały kałuże, dziecko przeskakuje po kamieniach (krążkach) tak, by nie wpaść do wody.

„Niedźwiadki obudziły się z zimowego snu” – zabawa z elementem czworakowania. Dziecko – niedźwiadek – czworakuje po wolnej przestrzeni. „Niedźwiadki wygrzewają się na słonku” – leżenie na plecach, machanie uniesionymi nogami i rękami.

„Krecik wychodzi z kretowiska” – zabawa z elementem pełzania. Dziecko próbuje przedostać się na drugą stronę tunelu np. pod stołem.

„Obserwujemy bociana” – ćwiczenia tułowia. Leżenie na brzuchu, nogi przyklejone do podłogi, dziecko z palców robi „lornetkę", odrywa łokcie i obserwuje bociana spacerującego po łące, tak by go nie spłoszyć.

„Wąchamy kwiaty” – ćwiczenia uspokajające. Dziecko leży na podłodze w dowolnej pozycji. Wdycha wolno i spokojnie powietrze nosem i wydycha ustami.

  1. „Będziemy robić papier” – rodzic przygotowuje z dzieckiem materiały do pracy w następnym dniu.

Potrzebne będą: makulatura niegazetowa, tektura, nożyczki, skrobia ziemniaczana (krochmal na zimno), wałek kuchenny, chłonny papier lub bawełniane ściereczki, zamykany słoik, woda, mikser lub melakser.

- Podrzyjcie lub potnijcie drobno papier.

- Wrzućcie kawałki papieru do słoika.

- Zalejcie masę wodą, zakręćcie słoik i potrząsajcie przez 3 minuty.

- Masę zostawcie w słoiku do następnego dnia. Będzie ona potrzebna do wykonania papieru czerpanego.

Ciąg dalszy jutro.

  1. „Ulubiona książka”

Rodzic zachęca dziecko, by zastanowiło się, jaka jest jego ulubiona książka, kto jest jej głównym bohaterem i jaką historię w niej przedstawiono. Rodzic  ustala czas przeznaczony na refleksję, ustawia klepsydrę lub minutnik. Po upływie tego czasu zaprasza dziecko do rozmowy: opowiedz o swojej ulubionej książce. Gdy dziecko opowie o swoich ulubionych książkach, rodzic prosi, by zastanowiło się, z czego są zrobione książki. Następnie kieruje rozmowę w taki sposób, by dziecko doszło do wniosku, że książki mogą być też elektroniczne – do czytania lub do słuchania. Rodzic prezentuje różne rodzaje książek: albumy, atlasy, beletrystykę, książki obrazkowe, komiksy, książki elektroniczne – e-booki i audiobooki. 

  1. „J jak jama” – prezentacja litery w wyrazie.

Rodzic przyczepia na tablicy lub na planszy literę J i j. Prosi dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: „ja-ma”, jednocześnie wskazując kolejne pola na planszy. Dziecko wraz z rodzicem liczy sylaby zawarte w wyrazie. Rodzic prosi dziecko o zaproponowanie innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem. W tym czasie dziecko pokazuje kolejne pola w rytmie gestów wykonywanych przez grupę.

Następnie rodzic wskazuje model głoskowy wyrazu z pól niebieskich (spółgłoski) i czerwonych (samogłoski), i prowadzi zabawę z analizą głoskową tak jak wcześniej z analizą sylabową. Dziecko przelicza głoski, wspomagając się polami na planszy.

Rodzic  prosi dziecko o podanie skojarzeń związanych z kształtem litery J, j. Prezentuje sposób pisania liter J, j na tablicy lub na kartce,  zwraca uwagę dziecka na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze.

Praca z KP4.14a – zaznaczanie głoski j w słowach,

Praca z KP4.14b – rysowanie obrazów z wykorzystaniem litery J, pisanie litery J, j po śladzie

Praca KP4. 20- samodzielne pisanie litery J, j. Pisanie zdań po śladzie.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej:I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3, 7; III:1, 2,4,5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 7, 8, 15, 19, 21.

Język angielski

Wysłuchajcie piosenki o pogodzie. Narysujcie na kartonie dzisiejszą pogodę i spróbujcie nazwać ją  po angielsku.

https://www.youtube.com/watch?v=I8GeA3anPdo

    1.How’s the weather? It’s sunny.                   

How’s the weather? It’s sunny.

How’s the weather? It’s sunny.

It’ s sunny today.

 

  1. How’s the weather? It’s rainy.

How’s the weather? It’s rainy.

How’s the weather? It’s rainy.

It’ rainy today.

 

  1. How’s the weather? It’s cloudy.

How’s the weather? It’s cloudy.

How’s the weather? It’s cloudy.

It’ s cloudy today.

 

  1. How’s the weather? It’s windy.

How’s the weather? It’s windy.

How’s the weather? It’s windy.

It’ s windy today.

 

  1. How’s the weather? It’s snowy.

How’s the weather? It’s snowy.

How’s the weather? It’s snowy.

It’ s snowy today.

A to polskie tłumaczenie:

     1.Jaka jest pogoda? Jest słonecznie. 3x

Dziś jest słonecznie.

  1. Jaka jest pogoda? Jest deszczowo. 3x

Dziś jest deszczowo/ Pada deszcz.

  1. Jaka jest pogoda? Jest pochmurno. 3x

Dziś jest pochmurno.

  1. jaka jest pogoda? Jest wietrznie. 3x

Dziś jest wietrznie.

  1. Jaka jest pogoda? Jest śnieżnie. 3x

Dziś jest śnieżnie/ pada śnieg.

Religia

Dzień dobry. Dziś temat i wycinanka kolorowa szata Józefa. Życzę miłej pracy . Pozdrawiam

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Kolorowa-szata-Józefa_plakat.pdf


Tematyka kompleksowa - maj

  1. Tajemnice książek.
  2. W krainie muzyki.
  3. Wrażenia i uczucia.
  4. Święto mamy i taty.

Piosenka – Moja wesoła rodzinka sł. Stanisław Karaszewski, muz. Tomasz Strąk

My rodzinę dobrą mamy,

zawsze razem się trzymamy!

I choć czasem czas nas goni,

my jak palce jednej dłoni!

Ref.:  Mama, tata, siostra, brat i ja

– to mój mały świat!

Dużo słońca, czasem grad

 – to wesoły jest mój świat!

Mama zawsze kocha czule,

ja do mamy się przytulę,

w bólu, żalu i rozterce,

bo ma mama wielkie serce!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Z tatą świetne są zabawy,

z nim świat robi się ciekawy!

Tata ma pomysłów wiele,

jest najlepszym przyjacielem!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Gdy napsocę i nabroję,

siedzę w kącie, bo się boję!

Tata skarci, pożałuje,

a mamusia pocałuje!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Kiedy nie mam taty, mamy,

wszyscy sobie pomagamy!

I choć sprzątać nie ma komu,

jest wesoło w naszym domu!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

Wiersz – Mój tato Bożena Forma

Chodzimy z tatą na długie spacery, mamy wspaniałe dwa górskie rowery.

Po parku na nich często jeździmy i nigdy razem się nie nudzimy.

Gdy mroźna zima nagle przybywa i ciepłym szalem wszystko okrywa,

bierzemy narty i śnieżne szlaki wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.

Często chodzimy razem do kina, lubimy obaj, gdy dzień się zaczyna.

Takiego mieć tatę to wielkie szczęście – życzeń mu składam dziś jak najwięcej.


30.04.20 r. – „Święto flagi”.

  1. „F jak flaga” – wprowadzenie litery F, f, doskonalenie umiejętności analizy i syntezy głoskowej słowa „flaga”, ćwiczenie sposobu kreślenia litery F, f. „Falbanka z f” – utrwalenie kształtu litery f.

Prezentacja litery w wyrazie flaga. Rodzic prosi dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: fla-ga, jednocześnie wskazując kolejne litery w wyrazie. Dziecko wraz z rodzicem liczy sylaby zawarte w wyrazie. Rodzic prosi  dziecko o zaproponowanie innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem. Następnie rodzic wskazuje model głoskowy wyrazu  i prowadzi zabawę z analizą głoskową tak jak wcześniej z analizą sylabową. Dziecko przeliczają głoski. Rodzic prosi dziecko o podanie skojarzeń związanych z kształtem litery F, f. Prezentuje sposób pisania liter F i f na kartce, zwraca uwagę dziecku na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze. Można przygotować dziecku tackę z mąką do zaznaczania i odliczania sylab i głosek oraz pisania litery f, F palcem w mące.

Praca z KP4.5a – rozwijanie sprawności grafomotorycznej, ćwiczenie umiejętności analizy głosek.

Praca z KP4.5b – rozwijanie umiejętności identyfikowania litery F, f, rozwijanie sprawności motoryki małej.

  1. Mini flaga – praca plastyczno-użyteczna jako element dekoracji w domu, samochodzie lub na rowerze.

Potrzebne: papier czerwony, biały nożyczki, wykałaczka, klej

Wykonaj  mini flagę według instrukcji na filmiku https://www.youtube.com/watch?v=PEZT9Ls2T0E

Razem z rodzicami zdecyduj, gdzie możesz zrobić dekorację z mini flag.

  1. Zagadki znad Wisły

Na  mapie Polski dziecko z pomocą rodzica wodzi palcem po Wiśle   Wspólnie odszukują miejsce, skąd wypływa Wisła, odczytują nazwy miast, przez które przepływa w drodze do morza. Następnie rodzic czyta zagadki dotyczące miast, które Wisła mija podczas swojej długiej drogi z gór do morza i prosi dziecko aby spróbowało je odgadnąć. Każda odpowiedź rymuje się z treścią wiersza. Próbują razem odszukać i wskazać te miasta na mapie. 

Zagadki znad Wisły

Elżbieta Śnieżkowska-Bielak

Zagadka pierwsza

Popłyniemy Wisłą

Razem z rybitwami,

Zobaczymy miasta,

Co leżą przed nami.

Już zakręca rzeka

I czule oplata

Miasto, co pamięta

Dawne dni i lata.       

Bogactwo i chwałę,

Mężnych królów wielu,

Którzy tu rządzili

Na polskim Wawelu.

Każde dziecko teraz

Na pewno odpowie,

Gdzie jest zamek Wawel?

No, proszę? W (Krakowie).

 

Zagadka druga

Na brzegu Syrenka,

Miasta swego broni.

Tarczą się osłania

I miecz trzyma w dłoni.

Dalej – Stare Miasto –

Barwne kamieniczki.

Zbiegają ku Wiśle

Wąziutkie uliczki

Zamek, a przed zamkiem

Na szczycie kolumny

Stoi sam król Zygmunt

Z miasta swego dumny.

Więc jakie to miasto,

Gdzie wciąż mieszka sława?

To stolica Polski,

A zwie się (Warszawa).

 

Zagadka trzecia

Teraz popłyniemy

Do miasta pierników,

Sporo się dowiemy

Tu o Koperniku.

Kiedy wyruszymy

Ulicami miasta,

Pomnik astronoma

Przed nami wyrasta.

To jego nauka

Sprawiła, że może

Teraz kosmonauta

W gwiezdne mknąć przestworze.

Pierniki tu lepsze

Niż piecze babunia.

Gdzie dopłynęliśmy?

Do miasta (Torunia).

Zagadka czwarta

 

Płyńże, miła Wisło,

Płyń, Wisło szeroka!

Wtem, słońce zabłysło –

Przed nami zatoka!

Wisła z sinym morzem

Zostać zapragnęła

I o rannej zorzy

Do morza wpłynęła.

Patrzy na ich przyjaźń

Neptun i po pańsku

Informuje Wisłę,

Że jest wreszcie w (Gdańsku).

  1. Praca z KP4.14a – identyfikowanie głoski j w słowach, zaznaczanie jej w odpowiednich miejscach.

Praca z KP4.14b – rysowanie obrazów z wykorzystaniem kształtu litery J, pisanie litery J, j , po śladzie.

Praca z KP4.20 – kącik grafomotoryczny, samodzielne pisanie litery j, J, pisanie zdań po śladzie.

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3, 8; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 7, 6, 9, 10, 11, 15, 16, 19, 21.


29.04.20 r. – „Polskie krajobrazy”.

  1. „Dziwne wyrazy” – zabawa literami

Potrzebne: litery z ruchomego alfabetu lub wycięte z gazet, chusteczka.

Rodzic prosi dziecko o wybranie z zestawu Alfabet 10 liter, które już rozpozna. Następnie, niezależnie od rodzaju wybranych liter, dziecko wyjmuje z zestawu samogłoski: o, a, i, e, u. Rodzic wyjaśnia sposób zabawy: Za chwilę przykryjesz swój zestaw liter chustką tak, by go nie było widać. Pięć samogłosek połóżcie oddzielnie. Twoim zadaniem jest wylosować spod chustki trzy litery i dobrać do nich jedną lub dwie samogłoski. Następnie ułóż z tych liter wyraz i spróbuj go przeczytać. Wyraz nie musi oznaczać konkretnej rzeczy, nie musi też naprawdę występować w języku polskim.

„Znajdź rymy” – zabawa ruchowo-słuchowa. Rodzic wypowiada tekst rymowanki, dziecko próbuje powtarzać słowa i wyszukiwać rym pasujący do dwuwersu. Podczas wypowiadania rymowanki dziecko przeskakuje obunóż w lewo stronę, następnie do przodu i na prawo. Proponowane rymowanki:

Zosia koszyk grzybów niesie, Bo od rana była w (lesie).

Wojtek chciałby pójść do lasu, Ale nie ma na to (czasu).

Tutaj rosły dwa maślaki, Ale zjadły je (ślimaki).

Julek na łące był dzisiaj z rana, Widział tam żaby oraz (bociana).

Stasio na łące spotkał ropuchę, Co polowała właśnie na (muchę).

  1. „Makieta Warszawy” – przestrzenna praca plastyczna.

Potrzebne: plan Warszawy (można wykorzystać mapy z Google grafika), duży karton, kredki, małe pudełka, rzeźby z plasteliny

Na podstawie zawieszonego planu miasta, dziecko próbuje na dużym kartonie odwzorować kształt granic Warszawy. Ozdabia makietę, tworząc Wisłę, parki, ulice. Z małych pudełek np. po lekarstwach, dziecko tworzy wieżowce, bloki mieszkalne i domy. Na tak wykonanej makiecie ustawiają również rzeźby z plasteliny wykonane podczas zabawy „Zabytki Warszawy”. Rodzic może zasugerować, że większość tych zabytków znajduje się w centrum miasta, ale nie jest konieczne wierne odwzorowanie realiów.

Praca z KP4.13a – wycinanie i naklejanie fragmentów mapy Polski, pisanie zdania po śladzie. Praca z KP4.13b – umieszczanie nalepek, czytanie zdań, pisanie po śladzie wyrazów z poznanych liter, rozwiązywanie rebusu.

  1. „Polskie krajobrazy” – Zabawa dydaktyczna.

Rodzic przygotowuje plansze lub duże ilustracje, przed­stawiające różne polskie krajobrazy: lasy, niziny, morze, wydmy, jeziora, góry, rzeki. Rodzic przesłania każ­dą z plansz kartą z wyciętym otworem, prezentuje dziecku kolejno ilustracje, przesuwając miejsce z otworem. Jeśli dziecko rozpoznaje krajobraz, udziela  odpowiedzi. Dokonuje wspólnie analizy głosek w podanych słowach, liczy głoski na palcach lub w pamięci.

  1. „Gdzie mieszka moja rodzina?” – rozmowa kierowana.

Rodzic zachęca dziecko do rozmowy: Przypo­mnij mi, proszę, nazwę miejscowości, w której znajduje się nasze przedszkole. Czy to jest miasto, czy wieś? Czy wiesz, gdzie mieszkają twoi dziadkowie? Jak nazywają się te miejscowości? Czy ktoś z rodziny mieszka nad morzem, czy w górach, czy nad jeziorem itp. Zabawa może być przeprowadzona z użyciem niektórych słów z języka angielskiego: nazwy członków rodzi­ny; w mieście – in a city, w miasteczku – in a town, na wsi – in a village, w górach – in the mountains, nad morzem – at the seaside.

 

Miłego dnia! – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:8; III:2,5, 8, 9; IV:1, 2, 4, 5, 6, 7, 11,15, 19, 20, 21.


Religia

Dzień dobry dziś temat :"Jak możemy pomagać ?" Bardzo proszę uzupełnić ćwiczenia z przedmiotowego tematu. Pozdrawiam. Dla chętnych wycinanka

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Wizja-nieba_plakat.pdf


28.04.20 r. – „Warszawa stolica Polski”.

  1. Zestaw zabaw ruchowych.

Potrzebne: biało-czerwona flaga, piłka, hula-hoop, piosenka „Kocham cię Polsko” https://www.youtube.com/watch?v=rtPrKm0Rfx8

 „Kocham Cię, Polsko” – dziecko otrzymuje biało-czerwoną flagę, rodzic włącza melodię Kocham Cię, Polsko. Dziecko porusza flagą w rytm muzyki, tworzy własny układ choreograficzny z flagą.

„Zwiedzamy Polskę” – dziecko udaje pociąg i rusza po Polsce. Przez chwilę jest lokomotywą i mówi, dokąd jedzie pociąg (wymienia nazwę polskiego miasta) na przerwę w muzyce zatrzymuje się. Dziecko stara się zapamiętać nazwy wszystkich podanych miast  i wymienić je na koniec zabawy.

„Mali żołnierze” – dziecko maszeruje dookoła pokoju, naśladując żołnierzy na defiladzie. Wysoko unosi kolana i wymachuje rękami. Rodzic wydaje komendy, np. Padnij (dziecko kładzie się na podłodze), Czołgaj się (czołga się), Powstań (wstaje), Kryć się (chowa się za jakimś przedmiotem).

„Gdzie mieszkasz?” – znajomość własnego adresu zamieszkania. Dziecko kuca w domku (hula-hoop). Rodzic włącza dowolną muzykę i wypowiada polecenia: Na spacer idzie ten, kto mieszka w / przy ulicy… (podaje nazwę miejscowości lub ulicy). Dziecko, gdy usłyszy swój adres wychodzi z domku i porusza się w rytm muzyki. Kiedy muzyka cichnie, wraca do domku.

„Biało-czerwoni” – zabawa z piłką. Zabawa dla całej rodziny - domownicy siedzą w półkolu, jeden z nich staje przed pozostałymi i rzuca piłkę do wybranej osoby, podając jakiś kolor. Gdy usłyszą czerwony lub biały, nie łapią piłki. Gdy kolor będzie inny, łapią piłkę i ją odrzucają.

  1. „Zabytki Warszawy” – praca plastyczna z plasteliny.

Potrzebne; zdjęcia warszawskich pomników, plastelina

Rodzic przygotowuje kilka zdjęć, przedstawiających np.: pomnik Syrenki, pomnik złotej kaczki, Kolumnę Zygmunta, pomnik Chopina z Łazienek Królewskich. Dziecko losuje lub wybiera jeden pomnik, po czym lepi go z plasteliny. Na zakończenie pracy dziecko musi dokonać analizy sylabowej i głoskowej wyrazów: pomnik, pom-nik ,p-o-m-n-i-k, park, park p-a-r-k, kolumna, ko-lum-na, k-o-l-u-m-n-a itp.

  1. Warszawska Syrenka – wspólne słuchanie piosenki.

Rodzic. prosi, aby dziecko zwróciło szczególną uwagę na to, jakie miejsca charakterystyczne dla Warszawy pojawiają się w treści piosenki.

„Nasza Warszawska Syrenka”

sł. Zofia Holska-Albekier, muz. Edward Pałłasz

Nasza warszawska Syrenka

co noc urządza wyprawę.

Nocy się ciemnej nie lęka,

gdy pragnie zwiedzić Warszawę.

Ref.: Warszawski Zamek, pałac w Łazienkach nad cichym stawem, dzielnice nowe i Stare Miasto w naszej Warszawie.

Nasza warszawska Syrenka

Wisłą powraca nad ranem.

Z nią jest wiślana piosenka

i miasto w słońcu skąpane.

Ref.: Warszawski Zamek…

  1. Praca z KP4.12a – rozpoznawanie warszawskich budowli, przeliczanie, zapisywanie cyfr.

Praca z KP4.12b – rysowanie po śladzie pomnika warszawskiej Syrenki, pisanie wyrazu „syrenka”.  

Miłego dnia! - Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3, 7, 8; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 7, 10, 11, 15, 19, 21.


27.04.20 r. – „Polskie symbole narodowe”.

  1. Mazurek Dąbrowskiego – utrwalenie informacji o hymnie narodowym, doskonalenie pamięci i uwagi słuchowej.

Rodzic wprowadza dziecko do właściwego słuchania hymnu narodowego: W jakich okolicznościach słyszysz hymn Polski? Dlaczego Mazurek Dąbrowskiego jest odgrywany, gdy Polacy zwyciężą w ważnym turnieju? W jaki sposób powinniśmy słuchać hymnu (postawa na baczność)? Powtarza z dzieckiem wers po wersie fragment tekstu hymnu (dwie zwrotki). Następnie odtwarza nagranie hymnu https://www.youtube.com/watch?v=MyLFTSUWRy8   i prosi dziecko, żeby wstało i spróbowało go zaśpiewać.

Mazurek Dąbrowskiego sł. Józef Wybicki, muz. autor nieznany

Jeszcze Polska nie zginęła,

Kiedy my żyjemy.

Co nam obca przemoc wzięła,

Szablą odbierzemy.

Ref.: Marsz, marsz, Dąbrowski,

Z ziemi włoskiej do Polski,

Za twoim przewodem

Złączym się z narodem.

Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,

Będziem Polakami.

Dał nam przykład Bonaparte,

Jak zwyciężać mamy.

Ref.: Marsz, marsz…

Jak Czarniecki do Poznania

Po szwedzkim zaborze,

Dla ojczyzny ratowania

Wrócim się przez morze.

Ref.: Marsz, marsz…

Już tam ojciec do swej Basi

Mówi zapłakany

– Słuchaj jeno, pono nasi

Biją w tarabany.

Ref.: Marsz, marsz…

  1. „Godło Polski” – praca plastyczna.

Potrzebne: czerwona kartka A4, szablon godła, biała farba plakatowa, złoty papier

Przydatne: https://mojedziecikreatywnie.pl/2016/11/symbole-narodowe-karty-pracy/ - szablon godła Polski do wydruku.

– Rodzic  prezentuje dziecku godło Polski wykorzystując obrazy pojawiające się na Google grafika pod hasłem „godło Polski dla dzieci” , prosi o wymienienie charakterystycznych cech. Następnie dziecko maluje na czerwonej kartce z bloku godło Polski palcami zanurzonymi  w białej farbie. Dokleja koronę i wycina kształt godła, odrysowując szablon przygotowany wcześniej.

 „Układamy napis” - Rodzic demonstruje  (można wykorzystać napisy z KP 4 ) wyraz POLSKA, dziecko odczytuje napis. Zadaniem dziecka jest ułożenie z patyczków kosmetycznych  lub po lodach napisu Polska.

  1. Polska – Rodzic pokazuje dziecku mapę Europy z zaznaczonym konturem Polski, wyraźnym kształtem Bałtyku. Obok umieszcza flagę Polski, a po przeciwnej stronie – godło Polski. Zadaniem dziecka jest wskazywanie symboli pojawiających się w treści wiersza.

Polska (fragment)

Małgorzata Strzałkowska

Polska leży w Europie.

Polska to jest kraj nad Wisłą.

Polska leży nad Bałtykiem.

I to wszystko? Nie! Nie wszystko!

Polska naszą jest ojczyzną –

Tu żyjemy, tu mieszkamy.

Tu uczymy się, bawimy,

I marzymy, i kochamy.

Herb, czasami zwany godłem,

To jest wspólny znak rodaków.

Orzeł na czerwonej tarczy

To odwieczny herb Polaków.

Flaga jest symbolem państwa.

Tak wygląda polska flaga –

Biały kolor to szlachetność,

Czerwień – męstwo i odwaga.

Polskim Hymnem Narodowym

Jest „Mazurek Dąbrowskiego”.

„Jeszcze Polska nie zginęła” –

Któż z Polaków nie zna tego?

  1. „Gdzie jest j?” – zabawa słuchowa.

Rodzic powoli czyta dziecku tekst wier­sza Polska. Zadaniem dziecka jest przykucnięcie, gdy usłyszy słowo zawierające głoskę j na początku, na końcu lub w środku słowa. Jeśli się pomyli, powinno stać na jednej nodze, aż do następnego słowa z j. Rodzic może pomóc dziecku, akcentując właściwe słowa.

Miłego dnia! - Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 5, 7, 10, 19, 21.


Religia

Witam. Dziś temat "Stworzenie świata" . W załączniku zadanie do zrobienia. Pozdrawiam. Z panem Bogiem.

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Stworzenie-świata_połącz-elementy-I.pdf


Język angielski

Czy znacie odgłosy znanych wam zwierząt?

Obejrzyjcie krótki filmik o zwierzątkach domowych. Dowiecie się, jakie odgłosy wydają nasi mali przyjaciele. Polskie tłumaczenie jest dostępne w trakcie słuchania:

https://www.youtube.com/watch?v=pWepfJ-8XU0

A jakie zwierzątko masz w domu? Narysuj je na kartonie, albo ulep z plasteliny. Poćwicz odgłosy, jakie wydaje Twój zwierzaczek.


24.04.20 r. – „Wiem, jak chronić moją planetę”.

https://youtu.be/RzOcEIaWdd4- Taniec na pobudkę.

  1. „Ekologia” – zabawa dydaktyczna.

Potrzebne:  patyczki od lodów lub patyczki kosmetyczne, litery wycięte z gazety do ułożenia wyrazu „ekologia”, druciki kreatywne.

Dziecko otrzymuje zapisany na kartce wyraz „ekologia” oraz do ułożenia pomieszane litery tego wyrazu. Rodzic proponuje dziecku, by ułożyło z  liter podany na kartce. Następnie rodzic podaje wyrazy do ułożenia np. woda, wiatr, koza, ptak, las itp. Dziecko układa kształt liter z drucików kreatywnych lub patyczków, czyta wyrazy. Zakończeniem zabawy jest pokaz wszystkich ułożonych przez dziecko wyrazów. Zróbcie zdjęcie i prześlijcie na naszą stronę internetową.

  1. Co to jest ekologia? – doskonalenie umiejętności uważnego słuchania utworu literackiego, poszerzenie słownika czynnego o pojęcie „ekologia”, rozwijanie sprawności ruchowo-słuchowej.

„Co to jest ekologia?” -  D. Klimkiewicz, W. Drabik

Ekologia – mądre słowo, a co znaczy – powiedz, sowo?

Sowa chwilę pomyślała i odpowiedź taką dała:

„To nauka o zwierzakach, lasach, rzekach, ludziach, ptakach.

Mówiąc krótko, w paru zdaniach,

o wzajemnych powiązaniach między nami,

bo to wszystko to jest nasze środowisko.

Masz je chronić i szanować”

– powiedziała mądra sowa….

Po wysłuchaniu wiersza rodzic prosi dziecko, aby spróbowało wymienić słowa, których znaczenie nie jest dla niego do końca jasne. Kieruje rozmową, zadając dziecku pytania: Co to jest ekologia? Czego dotyczy ta nauka? Co oznacza słowo „szanować”? Aby utrwalić definicję pojęcia „ekologia”, rodzic może zaproponować zabawę rytmiczną, np. dziecko może wyklaskiwać, wytupywać fragment wiersza zgodnie z analizą sylabową:

to na-u-ka o zwie-rza-kach, la-sach, rze-kach, lu-dziach, pta-kach.

Mó-wiąc krót-ko, w pa-ru zda-niach,

o wza-jem-nych po-wią-za-niach mię-dzy na-mi,

bo to wszyst-ko to jest na-sze śro-do-wis-ko.

Dodatkowo – zestaw zabaw ruchowych z dnia 21.04.2020

  1. „Oczyszczalnia ścieków” - zabawa badawcza

Rodzic pokazuje dziecku ścieki w słoiku (woda zmieszana z ziemią z doniczki, małymi kawałkami folii i opakowań, olejem) i prosi dziecko, aby zastanowiło się, co się może stać, gdy ktoś wypije taką wodę. Rodzic wypowiada słowo „oczyszczalnia” i prosi dziecko, aby spróbowało opowiedzieć, jak ona działa. Naprowadza dziecko na pojęcia „filtr”, „filtrowanie”. Pyta: Co może być takim filtrem?. Rodzic  przygotowuje dwa słoiki i dwie butelki typu PET, ucięte jak lejek. Szyjkę jednej z nich obwiązuje gazą i mocuje na niej gumkę recepturkę. Obie butelki Rodzic umieszcza tak jak lejki w słoikach. Wybrane Dziecko powoli wlewa wcześniej obserwowane ścieki do obu butelek i obserwuje, czy gaza w jakikolwiek sposób pomaga przefiltrować nieczystości. Dziecko sprawdza, czy na gazie osadziły się kawałki opakowań, porównuje kolor wody w słoikach.

Rodzic zadaje dziecku pytania:

  • Czy można stworzyć jeszcze doskonalszy filtr?
  • Jak działają oczyszczalnie ścieków?
  • Co może być naturalnym filtrem?
  • Czy wodę z tych słoików można pić?

Dziecko otrzymuje dwa słoiki, dwie butelki typu PET (z uciętym dnem, by tworzyły lejek), gazę, gumkę recepturkę i naczynie ze ściekami (woda wymieszana z ziemią, olejem, kawałkami papierków, folii). Ponadto Rodzic na stoliku kładzie żwir, małe kamyki i czysty piasek. Zadaniem dziecka jest stworzenie w odwróconej butelce filtru z kamyków, żwiru i piasku ułożonych warstwami. Dodatkowo należy zabezpieczyć szyjkę butelki gazą. Dziecko tworzy lejek również z drugiej butelki i obie wkłada do słoików. Wlewa ścieki do dwóch „lejków” i obserwuje proces oczyszczania wody. Po zakończeniu eksperymentu dziecko porównuje.  Rodzic rozmawia z dzieckiem, że pomimo filtrowania za pomocą żwiru i kamyków – ta woda nadal nie nadaje się do picia. Profesjonalne filtry są o wiele dokładniejsze. Wodą przefiltrowaną w ten sposób można natomiast np. podlać kwiaty w doniczkach.

  1. „Mniej czy więcej?” – zabawa matematyczna.

Rodzic opowiada dziecku: W pewnej sali stały dwa kosze na śmieci (rozkłada dwie nitki/sznurki w koło). W jednym z nich leżały trzy butelki (wkłada 3 puste butelki do jednego koła), w drugim pięć butelek (wkłada 5 pustych butelek do drugiego koła). W którym koszu było więcej butelek? Dziecko wskazuje prawidłową odpowiedź, a Rodzic kontynuuje opowieść: Wielka szufla śmieciarki otwiera się szeroko w tę stronę, gdzie jest więcej śmieci. Jak myślisz, w którą stronę się otworzy? Rodzic układa znak > z dwóch pasków papieru. Rodzic może opowiedzieć kilka takich krótkich opowieści, by utrwalić z dzieckiem schemat zadania. A może dziecko samo wymyśli historyjkę?

Praca z KP4.4a – pisanie po śladzie znaków < i >, porównywanie liczby obiektów i zapisywanie rozwiązania znakami < i >.

Praca z KP4.4b – układanie historyjki obrazkowej

Miłego dnia. – Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:1, 2, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 8, 11, 12, 13, 15, 18, 19, 21.


23.04.20 r. – „Skąd się bierze prąd?”

  1. „Skąd się bierze prąd?” – samodzielne wyszukiwanie informacji, sprawdzanie własnej pracy, poszerzanie słownika czynnego dzieci.

Potrzebne:  Księga Zabaw z Literami, minutnik lub klepsydra, minutowe filmiki edukacyjne; „Od młynów po turbiny” https://www.youtube.com/watch?v=rUk3XtFNIOs , „ W jaki sposób prąd trafia do naszych domów?”  https://www.youtube.com/watch?v=d-yXUQiEtG0, „Jak oszczędzać prąd na co dzień?” https://www.youtube.com/watch?v=ssbuazIp4Ts.

Samodzielna praca z Księgą Zabaw z Literami (s. 64–65). Na podstawie ilustracji dziecko ma za zadanie sformułować krótką wypowiedź na temat: Skąd się bierze prąd? Rodzic wyznacza (za pomocą klepsydry lub minutnika) czas na tę pracę, np. 10 minut. Po upływie tego czasu dziecko dzieli się swoimi spostrzeżeniami. Rodzic porządkuje podawane informacje np. poprzez przyczepianie do tablicy odpowiednich ilustracji lub wskazywanie ich na wspólnej planszy.

Spróbuj przeczytać tekst w KZ str. 65.

„Prąd z wiatraka” – zabawa ruchowa. Dziecko stoi, nogi złączone, ręce rozłożone szeroko, wyprostowane w łokciach. Obraca się bardzo powoli, stopa za stopą, z zamkniętymi oczami. Ręce, jak skrzydła wiatraka, powinny być szeroko rozłożone przez cały czas wykonywania ćwiczenia. Jeśli  dziecko będzie miało trudności z poruszaniem się z zamkniętymi oczami, może wykonać ćwiczenie bez tego utrudnienia.

  1. „Obwód elektryczny” – eksperyment. Rozwijanie zainteresowań technicznych, poszerzanie wiedzy na temat elektryczności, doskonalenie umiejętności wykonywania eksperymentów według instrukcji.

Potrzebne: kieszonkowa latarka na baterie, bateria 4,5V (tzw. płaska), 4 jednożyłowe druciki około 0,5 mm, 6 „krokodylków” – zacisków na druciki, mała żarówka oraz TATA!

Tata prezentuje przedmioty niezbędne do wykonania eksperymentu, a dziecko próbuje podać ich nazwy: kieszonkowa latarka na baterie, bateria 4,5V (tzw. płaska), 4 jednożyłowe druciki około 0,5 mm, 6 „krokodylków” – zacisków na druciki (nie są niezbędne, ale ułatwią dziecku mocowanie całego obwodu), mała żarówka. Tata rozkręca latarkę, pokazując, z jakich elementów jest zbudowana. Podaje ich nazwy. Następnie podaje dziecku żarówkę i baterię i prosi: Zrób tak, żeby żarówka się zaświeciła. Dziecko, korzystając z pomocy taty prawdopodobnie po chwili odkryje, że należy przymocować żarówkę do baterii. Następnie tata proponuje: Teraz dam ci drucik. Zobacz, ma na końcu specjalny zacisk, żeby łatwiej było go przyczepić. Wykorzystaj go, żeby żarówka znowu się zaświeciła. Tata dodaje kolejne druciki z zaczepami, prosi, by  dziecko tworzyło obwód zamknięty. Jeśli żarówka się nie świeci, bo dziecko nie zamknęło obwodu, tata  poprawia połączenie. Ważne, by dziecko samo zauważyło, że – niezależnie od liczby użytych drucików – prąd płynie jedynie wtedy, gdy wszystkie druciki są połączone w jeden zamknięty obwód. Kiedy wspólnymi siłami zostanie stworzony zamknięty układ, tata kolejno prosi o odłączanie po jednym druciku, ale w taki sposób, by żarówka nadal świeciła. Dzięki tym czynnościom wracamy do prostego układu: żarówka – bateria. Tata porządkuje informacje, podkreślając, że prąd w tym układzie nie płynie z gniazdka elektrycznego, lecz z baterii. W ten sposób działa latarka. latarka na baterie, „Narysuj obwód” – podsumowanie eksperymentu w formie plastycznej. Tata kładzie w widocznym miejscu stworzony przed chwilą prosty zamknięty układ elektryczny. Prosi dziecko o schematyczne narysowanie, ew. podpisanie tego urządzenia.

  1. „Pstryk”- utrwalenie zasad bezpieczeństwa podczas pobytu w domu.

Rodzic czyta dziecku opowiadanie, a następnie rozmawia z dzieckiem a na temat jego treści. Rodzic prosi dziecko o przygotowanie się do uważnego słuchania opowiadania: Dotknij swoich uszu, przygotuj je do słuchania. Dotknij swoich ust, przygotuj je do milczenia. Podczas słuchania opowiadania postaraj się zapamiętać, jak nazywali się jego bohaterowie i kim byli. Spróbuj też zapamiętać, jakie ważne informacje o bezpieczeństwie chłopiec przekazał Juniorowi.

„Pstryk”-  Grzegorz Kasdepke

Na elektryczne urządzenia lepiej uważać…

– Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia.

 – Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?!

– Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik.

– O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności!

– Mogę nie mówić… – mruknął Dominik.

– Hau! – dodał mu otuchy Junior.

Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i  naraz z  głośnika radia popłynęła muzyka, a  lodówka wzdrygnęła się jak po  przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy.

– Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?!

– Hau! – uspokoił ją Junior.

Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience.

– Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik.

– Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to…

Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny.

– Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery! Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie.

– Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie?

– Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior.

– No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś?

– Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony.

O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

Rodzic rozmawia z dzieckiem i zadaje mu pytania:

  • Jak nazywali się bohaterowie opowiadania?
  • Kim byli?
  • Dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu?
  • Jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi?
  1. „Bezpieczny przedszkolak”- praca plastyczna.

Rodzic daje dziecku arkusz brystolu, mazaki, klej, nożyczki, papier kolorowy i gazetki reklamowe z marketów ze sprzętem AGD. Zadaniem dziecka jest stworzyć obrazkowe zasady korzystania z urządzeń elektrycznych. Jeśli dziecko będzie potrzebowało wsparcia, Rodzic może przeczytać odpowiedni fragment opowiadania Pstryk raz jeszcze.

Praca z KP4.3b – pisanie wyrazów po śladzie, łączenie wyrazów z obrazkami, rysowanie brakującego obrazka.

Miłego dnia! - Have a nice day.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:8; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 5, 7, 11, 13, 19, 21;


22.04.20 r. – „Segregujemy odpady”.

  1. „Łąka” – słuchanie i ilustrowanie treści wiersza.

Rodzic będzie czytać wiersz, a  zadaniem dziecka będzie pokazywać ruchem to, co słyszy. Postaraj się również ilustrować różne uczucia, które będą towarzyszyć bohaterom wiersza, np. zdziwienie, zaskoczenie, strach, zdenerwowanie, radość. Przygotuj się do wyprawy: zmień kapcie na buty, zawiąż sznurówki, włóż czapkę itp. Rodzic zwraca uwagę modulacją głosu na wersy wiersza dotyczące emocji bohaterów.

„Łąka” - Małgorzata Strzałkowska

Jak tu pięknie dookoła!

Strumyk szemrze, kwitną zioła, skaczą żabki, buczą bączki

– jak nie lubić takiej łączki?

Pośród kwiatków sobie łażą Ala, Ola, Staś i Kazio. 

Nagle patrzą – jakiś dołek, a w tym dołku jest tobołek.

Staś tobołek wyjął z dołka, po czym zajrzał do tobołka… a tam…

– Patrzcie! Stos papierków, trzy butelki, pięć cukierków, jedna guma…

– Już wyżuta…

– Dwie gazety i pół buta, dwie torebki, cztery puszki…

– I zużyte trzy pieluszki!

– Ktoś na łące biwakował i te śmieci tu wpakował.

– Cichcem, milczkiem, po kryjomu…

– Zamiast zabrać je do domu.

– Wiecie, jak tak dalej będzie, jak będziemy śmiecić wszędzie,

to się Ziemia zdenerwuje, tak że każdy pożałuje!

– Będzie miała dość brudasów, bo jest miła, lecz do czasu!

– Zagra wszystkim nam na nosie i przepadnie gdzieś w kosmosie,

a my zostaniemy sami, płynąc luzem pod gwiazdami…

– A więc póki krąży w kółko, niech się brudas puknie w czółko!!!

Jak naśmiecisz, to posprzątaj. A jak nie – to marsz do kąta.

Rodzic zaprasza dziecko do rozmowy na temat wiersza: Jakie miejsce dzieci wybrały na wycieczkę? Jak mogły się czuć, gdy spacerowały po czystej, pięknej łące? Co znalazły na łące? Jak się wtedy poczuły? Jak wy czulibyście się w takim zaśmieconym miejscu? Jak myślicie, dlaczego ktoś zostawił śmieci na łące? Czy przypominacie sobie, jaką radę ma autorka wiersza dla tych, którzy naśmiecili? Jakie rozwiązanie proponuje autorka tym osobom, które nie chcą po sobie posprzątać? Czy jest to prawdziwa i skuteczna rada, czy raczej żart? Jak się zachować, gdy ktoś przy nas zaśmieca otoczenie? Rodzic może odczytać cały wiersz raz jeszcze lub przypomnieć jego fragmenty, jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na pytania. Warto wspomnieć, że rada autorki „marsz do kąta” jest żartem, Ziemi taka kara nie pomoże. Lepiej po prostu po sobie  sprzątnąć

  1. „Podwodny świat” – wspólna praca plastyczna z opakowań.

Potrzebne: folia bąbelkowa, niebieskie i zielone arkusze papieru, bibuła, śmieci, pianka kreatywna, druciki, sznurki itp.

Z arkusza tradycyjnej folii bąbelkowej (lub folii z poduszeczkami powietrza, która często wypełnia kartony ze sprzętem elektronicznym) tworzymy ocean. Pod folię dziecko może podkleić arkusze niebieskiego lub zielonego papieru lub kawałki bibuły. Następnie tworzy zwierzęta i rośliny z materiałów. Rodzic może podpowiedzieć, że ośmiornicę łatwo zrobić             z rolki po papierze toaletowym czy papierowego kubeczka, ukwiały ze słomek do napojów itp. Dobrym pomysłem jest wykorzystanie małych plastikowych opakowań oraz ich pokrywek. Dzieci uzupełniają swoje prace fragmentami kolorowego papieru, pianki kreatywnej, drucików, sznurków itp.

  1. „Głoski w moim imieniu”

Rodzic prosi dziecko, aby policzyło samodzielnie głoski, które tworzy jego imię. Ważne, by zapytać dziecko, jaką formę swojego imienia wybrało do zabawy, od tego zależy poprawność odpowiedzi. Rodzic prosi dziecko, by zapisało na kartce cyfrę, która oznacza liczbę głosek w imieniu.

  1. „Akcja – segregacja”

Rodzic prowadzi z dziećmi rozmowę na temat tego, w jaki sposób segregują śmieci w domu. Rodzic pokazuje dziecku kolorowe kartki i mówi, co należy wrzucić do worka tego koloru: niebieski z napisem PAPIER, zielony z napisem SZKŁO, żółty z napisem METAL I PLASTIK, brązowy z napisem KOMPOST. Rodzic przekazuje dziecku wielką torbę wypełnioną opakowaniami oraz kartki: niebieską, zieloną, żółtą i brązową. Zadaniem dziecka jest posegregowanie śmieci zgodnie z wcześniejszymi instrukcjami.. Dziecko liczy przedmioty w poszczególnych kategoriach, porównują liczebność używając określeń mniej i więcej.

Praca z KP4.2b – wycinanie obrazków, nalepianie pod ilustracjami właściwych pojemników na odpady.

Praca z KP4.3a – liczenie pojemników, rysowanie po śladzie, czytanie wyrazów, łączenie ich z właściwymi pojemnikami.  

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3, 9; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 12, 14, 15, 18, 19, 21.

Religia

Dzień Dobry. Dziś dla dzieci wycinanka. Zadanie w załączniku.

krzewwinnyilatoroślewycinanka


21.04.20 r. –„Ziemia nasz dom”.

  1. Zestaw zabaw ruchowych - nabywanie sprawności ruchowej i zwinności podczas zabaw  i ćwiczeń ruchowych.

Potrzebne: nagranie piosenki „Moja planeta”, pocięte paski papieru związane w formie pomponu, niski taboret.

 „Rakieta” – dziecko naśladują start rakiety. Stoi, wolno klaszcze i tupie, jednocześnie pochylając się raz w lewo, raz w prawo. Potem klaszcze i tupie coraz szybciej. Obraca się. Szybko uderza dłońmi w kolana. Prawą dłonią zatacza kółka przed nosem i wydaje dźwięk pracujących silników rakiety. Unosi ręce i podskakuje z okrzykiem: Hura!. Rakieta wystartowała. Zabawę można powtórzyć.

„Planety” – rytmiczne poruszanie się do melodii. Dziecko wyobraża sobie, że doleciało rakietą na inną planetę i spotkało jej mieszkańca. Rytmicznie porusza się do melodii piosenki Majki Jeżowskiej „Moja Planeta” https://www.youtube.com/watch?v=DwrJ5lFKpho. Gdy piosenka ucichnie, podchodzi do członka rodziny i wymyśla przyjazny gest powitalny.

„Orbity” – tor przeszkód z elementami gimnastycznymi. Dziecko startuje z miejsca wyznaczonego przez rodzica. Najpierw idzie raczkiem, potem robi trzy przysiady, kładzie woreczek (torebkę np. ryżu) na głowę, przechodzi z nim po niskim taborku, zdejmuje woreczek i przechodzi pod stołem, po czym na czworakach zmierza do mety.

„Deszcz meteorytów” – potrząsanie związanymi paskami papieru w rytm melodii „Moja planeta”. Dziecko ma za zadanie potrząsać nimi, wymachiwać, zgniatać je w rytm melodii. Potem dotykają nimi nadgarstka, łokcia, ramienia drugiej ręki. Podrzuca związane paski. Naśladuje taniec cheerleaderek. Dziecko ćwiczy każdą z rąk.

„Powrót na ziemię” – ćwiczenie na dywanie. Dziecko kładzie się na plecach i próbuje podnieść się do pozycji stojącej, nie podpierając się rękoma.

  1. „Ekologiczne sudoku” – zabawa rozwijająca spostrzegawczość i logiczne myślenie.

Potrzebne: 9 kartoników z napisami: 3 x „woda”, 3 x „ekologia”, 3 x „planeta”, 9 kartek formatu A4

Dziecko układa na podłodze plansze 3 pola na 3 pola z kartek formatu A4. Jeśli dziecko ma kłopot z ułożeniem planszy rodzic może pomóc. Zadaniem dziecka jest najpierw odczytanie wyrazów, a później ułożyć je w taki sposób, by nie powtarzały się w rzędzie i kolumnie. Jeśli dziecko będzie miało problemy z wykonaniem zadania, rodzic pomaga, wskazując po kolei sposób rozwiązania. Zabawę można powtórzyć używając kartoników z innymi napisami np. ziemia, kwiat, słonko.

Rodzicu pamiętaj! Do odczytania dziecku dajemy wyrazy, które nie zawierają dwuznaków (sz, rz , cz dz, itp.), zmiękczeń (ś,ć,ź) i samogłosek ą, ę.

Praca z KP4.2a – zaznaczanie różnic pomiędzy obrazkami.

  1. Jaka to liczba?

Zabawa  rozwijająca  spostrzegawczość  wzrokową  i  słuchową.  Dziecko  wraz z mamą przygotowuje kartki formatu A4 z zapisanymi niektórymi cyframi.  Rodzic nakłada na nie kartkę z wyciętym otworem, przesuwa otwór po kartce, która znajduje się pod spodem, a zadaniem dziecka jest odgadnąć, jaka cyfra jest na niej napisana . Gdy się to uda, podaje, jaka głoska znajduje się w nagłosie nazwy tej cyfry, a jaka w wygłosie.

  1. „Ile wody nam  ucieka?”

Rodzic wraz z dzieckiem w łazience zostawia niedokręcony, kapiący kran i podkłada naczynie. Sprawdza  na  zegarku,  ile  czasu  upłynęło od rozpoczęcia eksperymentu, tłumaczy dziecku, jak długo kapała woda, porównując ten czas np. do czasu trwania posiłku. Rodzic zaprasza dziecko do łazienki, by sprawdzić, czy udało im się poprawnie

oszacować ilość wody, która zebrała się w naczyniu. Rodzic prosi dziecko, by zmierzyło ilość wody np.  szklanką,  łyżką,  filiżanką.  Rozmawia  z  dzieckiem  o  tym,  że  niedokręcony  kran,  zepsuta  uszczelka  itp. powodują marnowanie wody. Aby tego uniknąć, trzeba dokręcać krany, zakręcać wodę podczas mycia zębów, brać krótkie prysznice, zamiast przesiadywać w wannie.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:3; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 6, 8, 11, 15, 18, 19, 21;


20.04.20 r. –„ Ekoprzyjaciele”.

  1. Nowa moda – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

Rodzic wprowadza dziecko do uważnego słuchania utworu, sygnalizując, na jakie informacje powinno zwrócić szczególną uwagę, podczas słuchania wiersza postaraj się zapamiętać, którzy członkowie rodziny wzięli udział w wycieczce. Policz, proszę, o ilu środkach transportu rozmawiali.

„Nowa moda” Małgorzata Strzałkowska

W domu Oli oraz Ali wszyscy razem się zebrali,

aby wspólnie pogawędzić, jak sobotę miło spędzić.

Uradzili, jedząc ciasto, że pojadą gdzieś za miasto,

lecz z powodu tej wycieczki do solidnej doszło sprzeczki.

– Autem! – mówi wujek Tadek.

– Na motorach! – woła dziadek.

Na to babcia: – Autobusem!

Mama: – Lepiej minibusem!

Ala z Olą grzmią donośnie, że taksówką jest najprościej.

Tylko tata głową kiwa, po czym nagle się odzywa:

 – Samochody, autobusy, motocykle, minibusy

– każdy z nich okropnie smrodzi, a to naszej Ziemi szkodzi.

Po co spalin jej dokładać? Lecz jest na to dobra rada

– pojedziemy rowerami, bo nie trują spalinami.

Poprzez lasy, łąki, pola pędzi Ala, za nią Ola, mama, tata,

babcia, dziadek, a na końcu wujek Tadek.

Nowa moda jest w rodzinie i rodzina z tego słynie,

że w sobotę się wybiera na wycieczkę na rowerach.

Ziemia też oddychać musi, bo inaczej się udusi.

Po odczytaniu wiersza rodzic prosi dziecko o odpowiedź na pytania. Jakie plany miała rodzina występująca w wierszu? Ilu było członków tej rodziny? Czy potrafisz ich wymienić? Jakimi środkami transportu chcieli pojechać na wycieczkę? Ile środków transportu wymienili członkowie rodziny? Dlaczego wybrali rowery? Co znaczy słowo „moda”? Co oznacza słowo „ekologiczny”? Rodzic może wesprzeć odpowiedzi dziecka ilustracjami np. z gazetek reklamowych. Jeśli dziecko ma trudność z udzieleniem odpowiedzi na pytanie, rodzic może jeszcze raz przeczytać stosowny fragment wiersza. Rodzic kieruje rozmową w taki sposób, by dziecko stworzyło definicję słowa „ekologiczny” nie tylko jako czegoś zgodnego z naturą, chroniącego środowisko itp., lecz także jako powiązania pomiędzy środowiskiem                                i wszystkimi organizmami, które w nim funkcjonują.

  1. „Z jak zegar” – doskonalenie umiejętności analizy oraz syntezy sylabowej i głoskowej słowa zegar, przeliczanie sylab i głosek w wyrazie, rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej, wprowadzenie litery Z, z.

Potrzebne: wycięte z gazety wielka i mała litera Z, z oraz wyraz zegar, skakanka lub długa apaszka, tacka pokryta warstwą mąki - do pisania litery, dzielenia na sylaby i głoski.

„Z jak zegar” – prezentacja litery w wyrazie. Rodzic prosi dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: ze-gar, jednocześnie. Dziecko wraz z rodzicem liczy sylaby zawarte w wyrazie. Rodzic  prosi dziecko o zaproponowanie innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem itp. Następnie prowadzi zabawę z analizą głoskową analogicznie jak w przypadku analizy sylabowej. Dziecko przelicza głoski. Dając dziecku skakankę lub apaszkę zaprasza do zabawy, w której dziecko układa na podłodze literę Z, a następnie przechodzi po niej stopa za stopą.

Rodzic prezentuje sposób pisania liter Z i z na tacy z mąką. Zwraca uwagę dziecka na kierunek pisania litery. Proszę wykorzystać filmik instruktażowy „Wprowadzenie litery z, Z „ https://www.youtube.com/watch?v=U7sVQj6UNQE

Praca z KP4.1a – kolorowanie wskazówek, szukanie takich samych podpisów.

  1. Wiosenny obrazek - praca plastyczna

Dziecko spogląda w okno i stara się narysować widok z okna z uwzględnianiem oznak wiosny. Pracę można wykonać kredkami lub farbami.

  1. Pory roku

Proszę utrwalić pory roku i przypomnieć miesiące w ciągu roku.

Jaki teraz jest miesiąc? Jaki będzie następny? Jaka pora roku następuje po wiośnie? …

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:8,11; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 7, 8, 9, 18, 19, 21.

Religia

20.04.20 - dziś z religii mamy temat "Jezus i dzieci"  

W ramach zajęć bardzo proszę pokolorować kolorowankę z poniższego załącznika:

/uploads/5dd4556da3ab6/pages/15/content//Jezusidziecikolorowanka.pdf


Język angielski

Dziś posłuchajcie piosenki ,,My Teddy Bear” . Przypomnimy i utrwalimy części ciała.

https://www.youtube.com/watch?v=666UZRBO5q8

  1. My Teddy Bear has two eyes,

Two eyes, two eyes.

My Teddy Bear has two eyes,

I love my Teddy Bear.

 

  1. My Teddy Bear has one nose

one nose, one nose

 My Teddy Bear has one nose

I love my Teddy Bear.

 

  1. My Teddy Bear has two ears

two ears, two ears.

My Teddy Bear has two ears.

I love my Teddy Bear.

 

  1. My Teddy Bear has two arms,

two arms, two arms.

My Teddy Bear has two arms,

I love my Teddy Bear.

 

  1. My Teddy Bear has two legs,

two legs, two legs,  

My Teddy Bear has two legs, 

I love my Teddy Bear.

 

  1. My Teddy Bear has four pairs,

four pairs,  four pairs,

My Teddy Bear has four pairs, 

I love my Teddy Bear.

  

O czym jest piosenka?

           ,,Mój pluszowy miś”

  1. Mój pluszowy miś ma dwoje oczu,

Dwoje oczu, dwoje oczu

Mój pluszowy miś ma dwoje oczu,

Kocham swojego pluszowego misia.

 

  1. Mój pluszowy miś ma jeden nos,

Jeden nos, jeden nos.

Mój pluszowy miś ma jeden nos,

Kocham swojego pluszowego misia.

  1. Mój pluszowy miś ma dwoje uszu,

dwoje uszu, dwoje uszu,

Mój pluszowy miś ma dwoje uszu,

Kocham swojego pluszowego misia.

 

  1. Mój pluszowy miś ma dwa ramiona,

Dwa ramiona, dwa ramiona,

Mój pluszowy miś ma dwa ramiona,

Kocham swojego pluszowego misia.

 

  1. Mój pluszowy miś ma dwie nogi,

Dwie nogi, dwie nogi,

Mój pluszowy miś ma dwie nogi ,

Kocham swojego pluszowego misia.

 

  1. Mój pluszowy miś ma cztery pary

Cztery pary, cztery pary. 

Mój pluszowy miś ma cztery pary ,

Kocham swojego pluszowego misia.

 

( cztery pary to: oczy, uszy, ramiona, nogi)

Spróbujcie, na miarę swoich możliwości, nauczyć się tej łatwej  piosenki.

Narysujcie swojego ukochanego pluszowego misia. Jeśli nie macie takiego, to narysujcie misia, którego chcielibyście mieć.


17.04.20 r. –„Maszyny rolnicze”

  1. „Różne zboża”

Rodzic daje dziecku Księgę Zabaw z Literami. Dziecko przez chwilę uważnie ogląda ilustracje KZ s. 62–63, zastanawia się, co jest na nich przedstawione. Na podstawie ilustracji opowiada, czym różnią się od siebie różne zboża i jakie mają cechy podobne. Wspólnie z rodzicem zastanawia się, do czego wykorzystuje się zboża.

Obejrzyjcie wspólnie  z dzieckiem film pt. „Od ziarenka do bochenka” https://www.youtube.com/watch?v=ywS5YL9m6pI.

Praca z KP3.47a – układanie historyjki obrazkowej o powstawaniu chleba, numerowanie kolejnych obrazków, rysowanie ostatniego elementu historyjki.

Rodzic  zachęca dziecko, by spróbowało przeczytać tekst w Księdze Zabaw z Literami s. 63.

  1. „Karmimy kurki” – zabawa usprawniająca aparat mowy.

Potrzebne: słomki, kawałki papieru, kartka z narysowaną kurą

Rodzic daje kartki, na których dziecko rysuje duże koła i je wycina. Niepotrzebne fragmenty papieru tną na niewielkie kawałki (wielkości paznokcia kciuka) – będą udawać pokarm kurek. Następnie dziecko za pomocą słomki wciągając powietrze przenosi papierowe ścinki na wycięte koła, przelicza je.

Z wyciętych kół dziecko może ułożyć sylwety zwierząt i pokolorować lub wykleić. Może wykorzystać dostępne w domu materiały np. włóczka, sól, plastelina, ziarna drobnej kaszy itp.

Propozycja na weekend – upieczcie z dzieckiem domowy chleb z produktów, które każdy ma w domu. Przepisy znajdziecie w Internecie wraz filmami pokazowymi. Smacznego.

  1. Co to jest farma?

Rodzic rozmawia z dzieckiem: Co to jest farma? Czym zajmuje się rolnik? Jakie znaczenie ma praca rolnika dla osób mieszkających w mieście? Jakie obowiązki ma hodowca zwierząt, jak się nimi opiekuje? Co rolnik robi rano, w południe, a co wieczorem? Co jedzą zwierzęta hodowlane w gospodarstwie?

  1. Maszyny rolnicze

Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia przedstawiające różne maszyny i narzędzia rolnicze, wykorzystywane w gospodarstwie: kombajn, traktor, prasę, bronę, motykę, grabie, łopatę, widły, kosę… Dziecko dzieli ich nazwy na sylaby, następnie na głoski, oznacza pierwszą i ostatnią głoskę w wyrazie. Następnie rodzic pyta : Jakich maszyn potrzebuje rolnik podczas swojej pracy? Do jakich czynności wykorzystuje te maszyny i narzędzia? Gdzie rolnik zwozi zboże?

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:11; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 6, 12, 14, 18, 19, 21.


16.04.20 r. – „Wiejskie produkty”.

  1. Zestaw zabaw ruchowych - wzmacnianie mięśni grzbietu

„Noszenie wody”. Dziecko ustawia się w wolnej przestrzeni mieszkania. Rodzic wydaje polecenie w prawo zwrot i daje w domowych warunkach np. złożony długi parasol lub kij od szczotki i pomaga dziecku włożyć go między łopatki. Dziecko naśladuje pracę rolnika noszącego wodę. Prostuje się, patrzy przed siebie, wspina się na palce i staje na całych stopach. Idzie raz na piętach, raz na palcach.

„Koszenie trawy”. Dziecko naśladuje ruchem koszenie trawy w postawie pochylonych pleców lub jeśli w domu jest rodzeństwo dobierają się parami, jedno na przyjmuje pozycję na czworakach, drugie obwiązuje je w pasie skakanką (szalikiem) i prowadzi do wyznaczonego miejsca.

„Pług”. Do zabawy potrzebne są 2 osoby. Jedna osoba staje w rozkroku, a druga czołga się pod jej nogami. Następnie następuje zamiana ról.

„Taczki”. Potrzebne 2 osoby. Ustawiamy się w parze na linii w jednym końcu pomieszczenia. Jedno osoba z pary klęka, podpiera się na rękach i wyciąga do tyłu wyprostowane, rozstawione nogi. Druga osoba staje między nimi, łapie za kolana i unosi jej nogi. W pozycji „taczki” para musi przejść na drugi koniec pomieszczenia. W drodze powrotnej następuje zmiana ról.

„Maszyny rolnicze”. Dziecko stoi w dowolnym miejscu w pokoju. Na sygnał rodzica np.: traktor, kombajn, wóz z konikiem naśladuje maszyny rolnicze głosem i ruchem.

  1. „Zwierzęta z podwórka” – zabawa poszerzająca wiadomości zwierzętach gospodarskich

Rodzic prosi by dziecko posłuchało odgłosów z wiejskiego podwórka (wykorzystaj podane wcześniej adresy internetowe) i powiedziały: Jakie zwierzęta było słychać? Do jakiej grupy zwierząt możemy zaliczyć kurę, kaczkę, koguta (drób)? Czym te ptaki się odżywiają? Jakie odgłosy wydaje kura, kogut, kaczka?

Do następnej serii pytań bardzo pomocny będzie film edukacyjny pt. „Zwierzęta w gospodarstwie rolnym na wsi”.

https://www.youtube.com/watch?v=xrgowwp1V-U

Gdzie mieszkają zwierzęta na wsi?  Po co ludzie hodują krowy, świnie, konie, owce itp.? Po co ludzie hodują te ptaki?

Jeszcze mamy takiego jednego ptaka, a jaki to ptak dowiecie się odgadując zagadkę:

Nie dziewczyna to wcale, ale nosi korale.

Wachlarz w krąg rozkłada i gul-gul-gul gada. (indor)

Praca z KP3.46a – zapisywanie i rozwiązywanie działań arytmetycznych, dodawanie w zakresie 10.

Praca z KP3.46b – czytanie sylab i pisanie utworzonych z nich wyrazów.  

  1. Konie i wózki - zabawa ruchowa

Dziecko staje przed rodzicem odwrócone plecami i podaje do tyłu ręce. Razem biegają po pokoju w różnym tempie. Po pewnym czasie zamieniają się rolami.

O jakim zwierzęciu będą rozmawiali po zakończonej zabawie? Jakie kolory mogą mieć konie? Jakie odgłosy wydają konie? Co jedzą konie? Po co ludzie hodują konie? Jak nazywa się mały konik?

  1. Tajemnicze pudełko - rozmowa na temat produktów pochodzenia zwierzęcego.

Rodzic przygotowuje pudełko z otworem, przez który można włożyć rękę. Dziecko wyjmuje różne produkty pochodzenia zwierzęcego, podaje ich nazwy i odgaduje, od którego zwierzęcia dany produkt pochodzi. Rodzic może poprowadzić tę zabawę w języku angielskim (np. jajko-egg, mleko- milk, miód- honey, wełna- wool, pióro itp.).

Dziecko podaje propozycje do czego można wykorzystać produkty wyciągnięte z pudełka, np. jajka: kanapki, ciasto; wełna: sweter, rękawiczki, czapka; pióro, poduszka, pierzyna… Rodzic zapisuje na kartonie słowa powiedziane przez dziecko, następnie dziecko podskakuje tyle razy ile w każdym wyrazie jest liter. Każdy wyraz dziecko wyraźnie głoskuje i dzieli na sylaby.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II:11; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 6, 7,  9, 11, 12, 14, 15, 18, 19, 21.


15.04.20 r. – „Na polu”.

  1. „Praca rolnika” – doskonalenie umiejętności ilustrowania treści wiersza sylwetami lub wizytówkami z napisami nazw zwierząt, poszerzanie słownika czynnego dzieci, utrwalenie umiejętności przeliczania słuchanie wiersza.

Rodzic daje dziecku ilustracje zwierząt występujących w wierszu lub wizytówki z ich nazwami (kaczor, wróbel, zając, kogut, wrony, konie) i czyta wiersz, a dziecko podnosi sylwetki zwierząt, kiedy te pojawią się w treści wiersza. Wydaje polecenie, aby dziecko zwróciło uwagę na wszystkie trudne słowa i  postarało się je zapamiętać

„Wspólna praca” -  Ludwik Wiszniewski

 Kwaknął kaczor raz i drugi:

− Na podwórku widzę pługi… Kwa, kwa!

Wróbel siedzi na stodole:

− Już gospodarz jedzie w pole… Ćwir, ćwir!

Zając przysiadł na ugorze:

− Już gospodarz w polu orze… Hop, hop!

Na podwórku kogut pieje:

− Już gospodarz w polu sieje… Ko, ko!

Na topoli kraczą wrony:

− Już koniki ciągną brony… Kra, kra!

Teraz krzyczą wszyscy razem:

− Oraliśmy z gospodarzem! Hej! hej!

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: Czy zrozumiałeś wszystkie słowa użyte w wierszu? Wyjaśnia, co to jest pług, ugór, orka, brona. Czy zapamiętasz jakie zwierzęta występowały w wierszu? Co robiły i o czym opowiadały?

„Ułóż zdanie” - dziecko tworzy zdania z niektórymi słowami użytymi w wierszu,  następnie przelicza słowa w zdaniach i na palcach pokazuje ich liczbę (wyraz kogut – przykładowe zdanie: Kogut chodzi po podwórku. – liczba wyrazów w zdaniu 4).

  1. „Dlaczego rośliny rosną?” – utrwalenie informacji o cyklu rozwoju roślin, rozwijanie współpracy, doskonalenie umiejętności wypowiadania się na forum rodziny, ćwiczenie umiejętności wyrażania myśli symbolami burza mózgów podsumowana w formie pracy plastycznej.

Potrzebne: przybory do rysowania i pisania, arkusz szarego papieru, klej, nożyczki, kolorowy papier.

Rodzic wydaje dziecku polecenie: zastanów się, czego potrzebują rośliny, żeby rosnąć i się rozwijać. Porozmawiajcie o tym z dzieckiem. Zachęćcie je tak, by  spróbowało zrobić plakat, który pokaże to w zrozumiały sposób. Możesz tworzyć ilustracje, rysować ilustracje i pisać wyrazy. Pamiętaj, żeby rozmawiać ściszonym głosem, żeby nie przeszkadzać innym domownikom. Rodzic prosi dziecko o omówienie swojej pracy. Wspólnie sprawdzają, czy w pracy ujęte są wszystkie czynniki, których rośliny potrzebują do wzrostu. Plakat dziecka wieszają w wyznaczonym przez rodzica miejscu.

Po zakończonej pracy obowiązkiem dziecka jest uprzątnąć miejsce, w którym tworzyło plakat.

  1. Zakładamy uprawę roślin - zastosowanie wiedzy przyrodniczej, rozwijanie samodzielności i współdziałania.

Dziecko wraz z rodzicem przygotowuje doniczkę z ziemią (na cebulę)  lub słoik z wodą pokryty gazą (na fasolę), bądź tackę wyłożoną zwilżoną watą (na wysiew rzeżuchy). Do doniczek z ziemią można wysiać nasiona ziół (jeśli posiadamy). Dziecko samo dba o swoje uprawy i obserwuje ich wzrost.

Dziecko przypomina czego potrzebują rośliny do wzrostu i rozwoju i odpowiada do czego można wykorzystać zioła.

  1. Praca z KP 45 a i 45 b

Rozwijanie umiejętności klasyfikacji, wypowiadania się na określony temat, ćwiczenie umiejętności logicznego myślenia. Doskonalenie koordynacji wzrokowo ruchowej i sprawności grafomotorycznej.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8; II:8, 11; III:1, 2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 3, 5, 7, 12, 18, 21;

 

Religia

15.04. 2020 temat: "Moi bliscy"

Proszę uzupełnić karty pracy z wyżej wymienionego tematu.
Zachęcam także do odwiedzin portalu http://bibliadladzieci.com 
Jest tam wiele kolorowanek, gier i zabaw interaktywnych, układanek, krzyżówek, opowiadań wycinanek dla dzieci z religii.


14.04.20 r. –„Dzień w gospodarstwie”

  1. Rozmowy zwierząt – rozwijanie słuchu fonematycznego, sprawności motorycznej, doskonalenie umiejętności parateatralnych, ćwiczenie umiejętności odróżniania świata realnego od fikcji, rozwijanie sprawności narządów artykulacyjnych i aparatu mowy.

Rozmowy zwierząt – dziecko, słucha recytacji wiersza i wykonuje ćwiczenia logopedyczne – naśladuje odgłosy zwierząt.

„Rozmowy zwierząt” -  Barbara Kosowska

Mu, Mu, Mu, tak krowa muczy

Kto Cię krowo tak nauczył?

Nikt nie uczył mnie muczenia

Mówię Mu od urodzenia,

A ponadto daję słowo

Jestem bardzo mleczną krową

Baran do owcy mówi: beee

Czego baran od niej chce?

Powiedz owco ma kochana

Ile mleka dałaś z rana?

Dałam dzisiaj dużo mleka

Teraz na mnie fryzjer czeka

Kukuryku, kukuryku

Co się dzieje w tym kurniku?

Kura jaja wysiaduje,

Kogut z dumą spaceruje,

Bo za chwilę już na świecie

Ma pojawić się ich dziecię.

Źrebię w stajni mamy szuka

Rży, kopytkiem w ziemię stuka

Gdzie ta mama się podziała?

Pewnie z tatą w świat pognała

Klacz i ogier wnet wrócili,

Na wyścigach konnych byli.

Tak zwierzęta rozmawiają

One też swój język mają.

To jest język zagrodowy

Kury, owcy czy też krowy.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: Jakie zwierzęta występowały w wierszu? O czym rozmawiały zwierzęta? Czy zwierzęta rzeczywiście mogą ze sobą rozmawiać? Do czego służą wydawane przez nie odgłosy? Następnie rodzic prosi, aby dziecko spróbowało naśladować odgłosy zwierząt, np. Spróbuj wydać odgłos jagnięcia, które zobaczyło wilka, bardzo się boi i przywołuje owcę. Spróbuj przedstawić krowę, która jest bardzo głodna i przywołuje gospodarza.

  1. „Wiejskie odgłosy” – dziecko odsłuchuje nagrania z odgłosami z wiejskiej zagrody. https://www.youtube.com/watch?v=g0y37RE8xwE rodzic prosi, by dziecko powiedziało: Co słyszałeś? Następnie rodzic rozmawia z dzieckiem na temat doświadczeń związanych z przebywaniem na wsi: czy byłeś kiedyś na wsi? Co możesz o niej opowiedzieć? Co widziałeś? Co zapamiętałeś? Co ci się podobało? Czego jeszcze chciałbyś się dowiedzieć o życiu na wsi? Rodzic może zadać pytanie, np. co jedzą wiejskie zwierzęta wykorzystując film o tym samym tytule https://www.youtube.com/watch?v=2LOpSLZe2RA&t=493s:

Praca z K.P.3 48a – kącik grafomotoryczny, pisanie nazw zwierząt po śladzie.

  1. „Bal w zagrodzie” - zabawa ruchowa, rozwijanie sprawności fizycznej dziecka

Dziecko wybiera dowolne zwierzę gospodarskie, którego ruchy będzie naśladować podczas zabawy. Może tańczyć np. jak:

  • kura (w przysiadzie na dwóch nogach, machając skrzydełkami),
  • pies (na czworakach),
  • koń (podpierając się na wyprostowanych rękach i nogach) podczas balu na wiejskim podwórku do dowolnej, ulubionej piosenki.

Rodzic wyraźnie zaznacza koniec zabawy i wyjście z roli.

  1. „Zwierzęta w zagrodzie” - praca plastyczna, rozwijanie wyobraźni

Proszę wykonać szablony wybranych przez dziecko zwierząt gospodarskich, które następnie ozdabia np. kolorowym papierem, płatkami kosmetycznymi, watą, ścinkami włóczki, tkanin itp.

 

Praca z KP.44a i 44b - łączenie młodych i dorosłych zwierząt tego samego gatunku, doskonalenie umiejętności klasyfikowania według wybranego kryterium, liczenia przedmiotów.

Przeliczanie figur, odczytywanie zdań, łączenie ich z obrazkiem. Kształcenie umiejętności analizy i syntezy sylabowej oraz głoskowej, przeliczania sylab i głosek w słowie, rozwijanie koordynacji wzrokowo, ruchowo, słuchowej.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 3, 5, 7, 8, 12, 15, 18, 21.


10.04.20 r. – „Pisanki, kraszanki malowane jaja”.

  1. Bajka o pisankach - Agnieszka Galica

Zniosła Kura cztery Jajka. – Ko-ko-ko – zagdakała zadowolona – leżcie tu cichutko, to nikt was nie znajdzie – i poszła szukać ziarenek na podwórku. Ale Jajka, jak to Jajka, myślały, że są mądrzejsze od kury, i zamiast leżeć cichutko, turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je Kot. − Miau – powiedział, przyglądając się Jajkom – cztery świeżutkie Jajka, będzie z was pyszna jajecznica, miau! − Nie, nie, nie! – trzęsły się ze strachu Jajka – nie chcemy skończyć na patelni. − Ale co robić, co robić? – postukiwały się skorupkami. − Ja uciekam – zawołało pierwsze Jajko i poturlało się przed siebie – nie dam się usmażyć! A po chwili wróciło, wesoło podśpiewując: Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki. − Co się stało, co się stało? – dopytywały się pozostałe Jajka. − Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i teraz nie jestem już zwyczajnym Jajkiem, tylko wielkanocną pisanką. − Drugie Jajko nie zastanawiało się długo, poturlało się tak szybko, jak umiało, by po chwili wrócić i zaśpiewać grubym głosem: To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. I rzeczywiście, Jajko wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto-czarne paski. I ja też i ja też – wołało trzecie Jajko, turlając się wesoło. − Ciekawe, co ono wymyśli? – zastanawiały się Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Jako? I wtedy właśnie wróciło trzecie, całe zieloniutkie, śmiejąc się i popiskując. Jestem żabka, każdy to wie, czy ktoś zieloną żabkę zje? – Nie! − Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Żabka były z siebie bardzo zadowolone. Tylko czwarte leżało i trzęsło się ze strachu. − Pośpiesz się – mówiły kolorowe Pisanki do czwartego Jajka – bo będzie za późno. I właśnie wtedy nadszedł Kot. − Czy ja dobrze widzę? Zostało tylko jedno Jajko? – mruczał niezadowolony – trudno, zrobię jajecznicę tylko z jednego Jajka – i pomaszerował do kuchni po patelnię. Czwarte Jajko trzęsło się ze strachu tak bardzo, że aż zaczęła pękać na nim skorupka. − Ojej, ojej, ratunku! – wołały przestraszone Pisanki – teraz już na pewno zrobi z ciebie jajecznicę. − Trach, trach, trach – pękała skorupka na czwartym Jajku, aż pękła na drobne kawałki i… wyszedł z niej malutki, puszysty, żółty kurczaczek. Otrzepał piórka, pokręcił główką i wytrzeszczył czarne oczka, przyglądając się kolorowym pisankom. Po chwili podreptał w kierunku cukrowego Baranka, popiskując cichutko: Wielkanocna bajka – wyklułem się z jajka. Już cukrowy Baranek czeka na mnie od rana. A w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku.

Rozmowa na temat opowiadania: Ile jajek zniosła kura? Dlaczego jajka uciekły? Co się przydarzyło każdemu jajku?

  1. „Nie tylko pisanki” – praca z Księgą Zabaw z Literami s. 61.

Rodzic  przygotowuje napisy: drapanka, kraszanka, pisanka, oklejanka, nalepianka. Rozkłada je na stoliku i odczytuje je  dziecku (jeśli dziecko jest chętne może spróbować samodzielnie odczytać napisy. Dziecko powtarza nazwy, dzieląc je na sylaby, liczy sylaby w każdej nazwie. Następnie rodzic prosi, by dziecko opowiedziało o skojarzeniach, które nasuwają się z tymi nazwami. Jak myślisz, czy można z tych nazw odczytać, w jaki sposób zostały udekorowane jajka? Czy potrafisz je rozpoznać na ilustracji w KZ?  porządkuje wypowiedzi dziecka w taki sposób, by podkreślić, że drapanki powstają poprzez skrobanie wzoru szpilką na barwionym jajku, kraszanki – są barwione na czerwono, pisanki – tworzymy poprzez malowanie woskiem i farbowanie jaj, oklejanki – przyklejamy sitowie, płatki kwiatów, a nalepianki – oklejane papierem. Tradycyjne pisanki można spotkać w wielu regionach Polski.

  1. ,,Święta z jajkiem i zającem” – utrwalenie poznanej piosenki rozwijanie sprawności ruchowej, doskonalenie umiejętności wyrażania ruchem treści utworu.

Potrzebne: nagranie piosenki z podanej w dniu 08.04.2020 strony internetowej, piłeczki, koszyczek, kolorowa bibuła, włóczka, plastelina, jaja ugotowane na twardo.

„Kto zbierze najwięcej pisanek do koszyczka” – zabawa ruchowa. Podczas słuchania piosenki „Święta z jajkiem i zającem” dziecko chodzi po pokoju, zbierają piłeczki pingpongowe symbolizujące jajka i wkładają je do koszyczka. Podczas przerwy w muzyce dziecko staje na palcach i podnosi wysoko ręce. Po zakończeniu zabawy dziecko liczy, ile zebrało piłeczek. Dziecko może liczyć piłeczki z wykorzystaniem słownictwa języka angielskiego.

„Nasze pisanki” – zabawa plastyczna ozdabianie jajek wybraną technika, np.: kolorowanie mazakami, oklejanie włóczką, oklejanie kolorową bibułą, ozdabianie plasteliną. Dziecko siada przy stoliku i ozdabia ugotowane na twardo jaja. Na koniec prezentuje swoje prace przed rodziną.

Po zakończonej pracy dziecko sprząta miejsce pracy i ściereczką przygotowaną przez rodzica wyciera stolik.

  1. „Pisanki” – zabawa matematyczna.

Dziecko z pomocą rodzica przygotowuje wycięte z gazetek reklamowych, pisanki i talerzyki. Pisanki są różnej wielkości i koloru. Jeden kolor może mieć kilka odcieni. Zadaniem dzieci jest dobranie pisanek wg dowolnego kryterium (np. wg: kolorów, wielkości lub wzorów) i położenie ich na talerzyki. Rodzic prosi dziecko o wyjaśnienie, dlaczego dokonało takiego wyboru. Następnie dziecko układa na serwetkach pisanki z jednego zbioru od największej do najmniejszej. Porównuje liczbę pisanek w zbiorach. Zabawę można też przeprowadzić, posługując się zwrotami w języku angielskim (nazwy kolorów i wielkości oraz liczebniki).

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 4, 5, 7, 12, 14, 19, 21.

Spotkałyśmy dzisiaj kurczaka
Co po baziach skakał.
Za nim kurka podążała
I pisanki malowała.
Wtem baranek się ukazał
I życzenia złożyć kazał:
Szczęścia i radości moc
Na tą Świętą Wielką Noc!

wszystkim dzieciom oraz ich rodzicom

życzenia składają Aleksandra Owczarek i Iwona Iwanicka 


09.04.20 r. –„Na świątecznym stole”.

  1. „Wielkanocny stół” – praca z wierszem Ewy Skarżyńskiej

Rodzic  prosi dziecko, aby opowiedziało, jak w ich domu wygląda nakrycie wielkanocnego stołu, jakie potrawy na nim stoją, jakie znają tradycje rodzinne związane ze świątecznym śniadaniem. Następnie zaprasza dziecko do wysłuchania wiersza. Rodzicu możesz przeczytać wiersz, ale polecam skorzystanie z gotowego przekazu wiersza na: https://www.youtube.com/watch?v=FwWFAi5iizs   dziecko powinno udzielić odpowiedzi na zadawane w filmiku pytania.

„Wielkanocny stół” Ewa Skarżyńska

Nasz stół wielkanocny haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni listeczków skrzydlatych

lukrowana baba rozpycha się na nim,

a przy babie – mazurek w owoce przybrany.

Palmy – pachną jak łąka w samym środku lata.

Siada mama przy stole, a przy mamie tata. I my.

Wiosna na nas zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki chcą tańczyć oberka.

Wpuścimy wiosnę.

Niech słońcem zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie jak wiosna wesołe.

Rodzic  rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole? Kto usiądzie przy stole? Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie                       z tradycją wielkanocną? Następnie rodzic wspólnie z dzieckiem przypomina symbolikę niektórych produktów znajdujących się na stole. Pisanka – symbol życia. Baranek – symbol zmartwychwstania Chrystusa. Chorągiewka – znak zwycięstwa. Palmy – nawiązują do wjazdu Chrystusa do Jerozolimy i powitania go przez mieszkańców miasta. Świąteczne palmy miały zapewnić dobre plony, chronić przed pożarami i chorobami. Bazie – spożywano, gdyż wierzono, że chroni to przed bólem i dodaje sił. Są symbolem budzącej się wiosny.

Praca z KP3.42b – kolorowanie ilustracji zgodnie z kodem, pisanie po śladzie wyrazu Wielkanoc.

  1. Pisanki farbowane w pończochach – praca plastyczno-użyteczna.

Potrzebne: jaja ugotowane na twardo, listki, drobne gałązki ziół tj. bazylii, mięty lub pietruszki, farbki do jaj, stara pończocha, nić do wiązania, ręcznik papierowy. 

Wszyscy co roku wykonujemy do wielkanocnego koszyczka kolorowe pisanki. Chciałam zaproponować wykonanie efektownych pisanek wykonywanych bardzo prostą techniką. Wykorzystaj filmik instruktażowy na:

https://www.youtube.com/watch?v=xCO1Z1hdtCM

Zróbcie zdjęcia waszych pisanek i podajcie na naszą stronę internetową.

  1. „Wielkanocne obliczenia” – zabawa matematyczna. Rozwijanie umiejętności dodawania i odejmowania.

Dziecko siada przy stole, na którym leżą liczmany, np. nakrętki po napojach, patyczki kosmetyczne lub klocki lego

Rodzic podaje treść zadania, dziecko oblicza za pomocą liczmanów:

W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem Piotrem i dwiema córeczkami, babcia Frania i mały Michaś. Ile osób siadło do świątecznego śniadania?

Kasia ozdabiała świąteczny mazurek. Przygotowała 10 migdałów. Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów zostało Kasi do ozdobienia mazurka?

Na stole leżało osiem jajek. Mama zjadła jedno, a tata dwa. Ile jajek zostało na stole?

Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty i 4 fioletowe. Niestety, klej był zbyt słaby i 2 kwiaty się odczepiły. Ile kwiatów zostało na palmie?

Wykorzystajcie filmik „Proste działania matematyczne: dodawanie i odejmowanie” w celu utrwalenia swoich umiejętności na:

https://www.youtube.com/watch?v=xu8zcsTCimg

  1. „Zastawianie wielkanocnego stołu” - kształcenie umiejętności klasyfikowania przedmiotów według wybranego kryterium, liczenia przedmioty, odnajdywania i wymieniania różnic między przedmiotami, wypowiadania się na temat ilustracji

Potrzebne: ilustracje z reklamowych gazetek

Pomocna będzie ilustracja w KP3.41b.

Dziecko otrzymuje gazetki reklamowe i wybierają te obrazki, na których widnieją przedmioty                       i produkty niezbędne na świątecznym stole. Oprócz obrazków dziecko ma do dyspozycji: obrus, serwetki, talerze, sztućce, filiżanki lub szklanki. Dziecko próbuje nakryć do świątecznego stołu, wykorzystując otrzymane rekwizyty oraz wybrane przez siebie ilustracje, tak aby każdy domownik miał miejsce przy stole.  Po zakończeniu pracy opowiada się, jak wygląda jego wielkanocny stół. Korzystając z własnych doświadczeń, wypowiada się na temat ulubionych potraw świątecznych.

Praca z KP3.42a – rysowanie pisanek po śladzie, naklejanie sztućców obok talerzy.

Dodatkowo wykonajcie zestaw zabaw ruchowych z dnia 06.04.2020 r.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 12, 19, 21.


08.04.20 r. – „Wielkanocny koszyczek”

  1. „Co włożymy do koszyczka?”

Dziecko ma przed sobą Księgę Zabaw z Literami  (s. 60). Dziecko opowiada o wybranym produkcie z koszyczka rozpoczynając: Do koszyczka włożę produkt, który (określa jego charakterystyczne cechy) - rodzic lub inni członkowie rodziny odgadują. Kiedy zagadka zostanie rozwiązana, następuje zamiana ról. Zabawę powtarzamy kilka razy. Można zaproponować dziecku również, by wybrało z Alfabetu litery lub napisało literę, jeśli potrafi, którymi rozpoczynają się nazwy produktów z koszyczka. Dzieci losują literę, nie pokazując jej osobom uczestniczącym zabawę. Formułuje zagadkę, określając produkt z koszyczka wielkanocnego, którego nazwa rozpoczyna się na wylosowaną literą.

Wykonaj pracę z KP3.41b – odnajdywanie fragmentów ilustracji i zakreślenie ich pętlą, pisanie po śladzie wyrazów „pisanki”, „baba”.

  1. „Święta z jajkiem i zającem” – zabawa muzyczno-ruchowa

Skorzystaj z Youtubecom/wath?v=xAhMOdXuujg

Rodzic zachęca dziecko do swobodnej interpretacji ruchem treści piosenki. Podczas słuchania piosenki spróbuj naśladować ruchami ciała to, co dzieje się w utworze. Spróbuj również policzyć, ile razy w piosence pojawia się wyrażenie „święta wielkanocne”. Aby łatwiej zapamiętać, możesz pomóc sobie, licząc na palcach.

Skacze drogą zając, skacze pomalutku.
Przykucnął za płotem, hop i już w ogródku.
Kic, kic, kic cichutko, skrada się do domu.
Każdemu zostawia prezent po kryjomu.

REF.: Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem,
Słoneczne i pachnące Święta Wielkanocne.


Idą chłopcy drogą, idą pomalutku.
Przykucnęli cicho, hop i już w ogródku.
Naraz śmiech i wrzawa, śmigus – dyngus krzyczą
i dziewczynki łapią i wodą je chlapią.

REF.: 

Dodatkowo praca z Księgą Zabaw z Literami str. 61 – doskonalenie umiejętności samodzielnego wyszukiwania informacji w książce, rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat, czytania prostych zdań techniką sylabową, ćwiczenie sprawności dużej motoryki.

  1. „Legenda o białym baranku” – rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania legendy o białym baranku: Zastanów się, proszę, podczas słuchania, o co pokłóciły się zwierzęta w koszyku. Postaraj się zapamiętać co znalazło się w koszyku wielkanocnym.

„Legenda o białym baranku”- Urszula Pukała

Posłuchajcie tylko ile było krzyku, gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku. Malutkie kurczątko, bielutki baranek, Brązowy zajączek i kilka pisanek. Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami, jestem najpiękniejszy, żółty jak salami. Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki, falujące piórka tak jak u kaczuszki. Co ty opowiadasz – dziwi się baranek, jestem cały z cukru, mam cukrową mamę. Dzieci na mój widok bardzo się radują i z mojego grzbietu cukier oblizują. Brązowy zajączek śmieje się wesoło, jestem z czekolady – opowiada wkoło. Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci, już na sam mój widok dzieciom ślinka leci. Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka, dziwi się pisanka zielona jak łąka. Dziwią się pisanki żółte i czerwone, brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

Rodzic prosi dziecko, by opowiedziało, co zapamiętało z wiersza. Jeśli dziecko ma trudność ze znalezieniem odpowiedzi na pytania zadane przed przeczytaniem wiersza, rodzic może przeczytać wybrany fragment jeszcze raz i zaprasza dziecko do rozmowy: Kto gościł   w wielkanocnym koszyku? O co pokłóciły się zwierzątka? Spróbuj przypomnieć sobie, jaki kolor miały pisanki w koszyku. Zachęca dziecko, by próbowało sformułować porównania. np. Zielony jak łąka, żółty jak..., czekoladowy jak… itp. Jeśli dziecko ma trudność ze znalezieniem odpowiedzi na pytanie, rodzic  może przeczytać wybrany fragment jeszcze raz.

  1. Złodziej jajek” – zabawa ruchowo-słuchowa.

Potrzebne: piłeczki, przedmioty wydające dźwięki

Dziecko będzie pełniło w zabawie rolę zajączka wielkanocnego. Dziecko siedzi w środku koła, ma zasłonięte oczy i pilnuje „gniazda z pisankami” (rodzic układa wokół małe piłeczki, przedmioty wydające dźwięki). Rodzic lub pozostali członkowie rodziny ostrożnie przysuwają się do gniazda i próbują zabrać jedną „pisankę”. Jeżeli „zajączek wielkanocny” usłyszy jakiś głos, wskazuje ręką w tym kierunku. Jeśli wybierze właściwy kierunek, wtedy należy odłożyć przedmiot na miejsce. Zabawę można powtórzyć kilka razy.

„Koszyczek wielkanocny” – praca plastyczna – orgiami z wykorzystaniem filmiku instruktażowego na youtubecom/wath?v=1BbmdyDICIO

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 5, 7, 8, 14, 19, 21.


07.04.20 r. – „Wielkanocne tradycje”.

  1. „Kaszubskie nuty” – zabawa słuchowo-wzrokowa. Rodzic zaprasza dziecko do wspólnej zabawy, prosi go o otwarcie KP3.41a i nazwanie przedmiotów widocznych na ilustracjach. Za chwilę włącza piosenkę, która jest wyliczanką śpiewaną w języku kaszubskim. Kaszubi mieszkają na północy Polski, nad morzem. Posłuchaj słów i staraj się wskazywać palcem te ilustracje, o których – twoim zdaniem – jest właśnie mowa w piosence. Skorzystaj z piosenki na www.youtube.com/wath?v=CVNx9IRZ4, która pomoże dziecku zrozumieć tekst.

KASZËBSCZÉ NÓTË

 To je krótczé, to je dłudżé, to kaszëbskô stolëca to są basë,

to są skrzëpczi, to òznôczô Kaszëba.

 Òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca.

 To je ridel, to je ticz, to są chòjnë, widłë gnojné.

Chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba,

 basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca.

To je prosté, to je krzëwé, to je slédné kòło wòzné.

 Slédné kòło wòzné, prosté, krzëwé, chòjnë,

widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba,

basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca

To są hôczi, to są ptôczi, to są prësczé półtorôczi.

Hôk, ptôk, półtorôk, slédné kòło wòzné, prosté, krzëwé,

 chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba,

basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca.

 To je klëka, to je wół, to je całé, a to pół.

Całé, pół, klëka, wół, hôk, ptôk, półtorôk,

slédné kòło wòzné, prosté, krzëwé,

chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba,

basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca.

To je môłé, a to wiôldżé, to są jinstrumenta wszelczé.

Małé, wiôldżé, klëka, wół, całé, pół, hôk, ptôk,

półtrojôk, tylné kòło wòzné, prosté, krzëwé,

chojnë, widłë gnojné, ridel, tëcz, òznôczô Kaszëba,

 basë, skrzëpczi, krótczi, dłëdżi, to kaszëbskô stolëca.

Po wysłuchaniu piosenki rodzic prosi dziecko, by opowiedziało o tym, czy łatwo było mu rozpoznać znaczenie wszystkich słów. Dziecko powtarza treść wyliczanki, wskazując ilustracje. Rodzic włącza piosenkę raz jeszcze i zachęca dziecko do śpiewania.

Praca z KP3.41a – podczas słuchania piosenki Kaszubskie nuty dziecko pokazuje kolejne obrazki i próbuje powtarzać nazwy przedstawionych na nich przedmiotów w języku kaszubskim. Nakleja nalepki pod tymi obrazkami, które przedstawiają przedmioty nazwane podobnie w języku kaszubskim i polszczyźnie ogólnej.

  1. „Wielkanocna palma” – praca plastyczna.

Potrzebne: kolorowy papier, bibuła, krepina, wstążki, bazie, klej, nożyczki, kartki A4

Rodzic prezentuje dziecku ilustrację wielkanocnych palm lub palmy wielkanocne, które są w domu. Opowiada o tradycji palm wielkanocnych. Dziecko siada przy stoliku, na których są przygotowane przedmioty do wykonania wyklejanki z palmą wielkanocną.

  1. „Wielkanoc u Języczka” – zabawa rozwijająca aparat mowy.

W czasie, gdy rodzic czyta bajeczkę, dziecko wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (dziecko robi z języka „miskę” – przód i boki języka unoszą tak, by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwa język z buzi, a potem go chowa, przesuwając po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwiera szeroko buzie, kilkakrotnie uderzając czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obraca językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia – polewa czekoladą (przesuwa czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotyka językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole). Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwa język z buzi i szybko nim porusza w kierunku nosa i brody), dodaje majonez, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizuje wargi ruchem okrężnym). Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwa język po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane jajka i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdycha powietrze nosem, wydycha buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotyka językiem różnych miejsc na podniebieniu) i kółka (oblizuje wargi ruchem okrężnym). Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotyka językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiecha się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować.

  1. „Wielkanocna zabawa”.

Potrzebne: obrazki przedstawiające: zajączki, baranki, kurczaki, pisanki, dowolna piosenka wielkanocna dla dzieci z youtube.

Rodzic zaprasza dziecko do zabawy: Obejrzyj uważnie obrazki. Co one przedstawiają? (zajączki, baranki, kurczaczki, pisanki). Za chwilę włączę muzykę i poproszę cię, żebyś poruszał się do niej w określony sposób. Będzie on zależał od ilustracji, którą podniosę. Obrazki mają przypisane zachowania: zajączki - kicają, baranki – kłaniają się, kurczaczki – machają skrzydełkami (rękami ugiętymi w łokciach), a pisanki – obracają się. Rodzic włącza dowolną muzykę i prowadzi zabawę w opisany sposób. Zabawę można też poprowadzić   w języku angielskim (zajączek – bunny, baranek – lamb, kurczątko – chick, pisanki – easter eggs). Po zabawie rodzic prosi dziecko o krótkie wyjaśnienie, z czym związane są te obrazki, może pomóc dziecku pytaniami: Jakie święta związane z wiosną będziemy niedługo obchodzić? Jak w naszym domu wygląda przygotowanie do świąt? Jakie zwyczaje wielkanocne panują w naszym domu? Jak przygotowujemy się do świąt Wielkanocnych?  Z czym kojarzą się ci święta Wielkanocne?

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 5, 3, 7, 18, 19, 21, 23 


06.04.20 r. -  „Przygotowanie do świąt”.

  1. „Tyle samo, mniej, czy więcej wody” – zabawa badawcza.

Potrzebne: plastikowa butelka z nakrętką, kubek lub szklanka, słoik oraz lejek i dowolne naczynie do noszenia wody z kuchni, kartka i ołówek.

 Rodzic prezentuje dziecku każde naczynie, prosi o jego nazwanie oraz dokonanie analizy sylabowej (np. ku-bek) i głoskowej (np. l-e-j-e-k) słów. Porozmawiajcie z dzieckiem o tym, czy w naczyniach, które macie na stoliku mieści się tyle samo wody. Może w niektórych zmieści się jej mniej lub więcej. Poproście, aby dziecko napisało lub narysowało swoje spostrzeżenia, wy również je zróbcie. Następnie poproście dziecko  o sprawdzenie waszych pomysłów. Pamiętajcie, aby przelewać wodę do butelki za pomocą lejka. Po skończonej pracy zapiszcie wyniki waszych eksperymentów i sprawdźcie, czy dobrze oceniliście objętość naczyń. Podczas trwania zabawy rodzic pomaga dziecku formułować wnioski, zapisywać lub rysować hipotezy. Po zakończeniu eksperymentu  wspólnie omawiają jego wyniki. Sprawdzają sposób zapisu swoich spostrzeżeń  oraz wniosków.

  1. „Symbole Wielkiej Nocy” – zabawa językowa.

Rodzic daje dziecku ruchomy alfabet. Następnie podaje dziecku wyrazy, zadaniem dziecka jest wyszukanie liter odpowiadających pierwszym głoskom podanych słów i układnie ich                   w szeregu od lewej do prawej, następnie odczytują hasło.

Przykładowe wyrazy:

piłka, igła, stolik, aparat, noga, koło, ananas (hasło: pisanka)

banan, auto, rower, agrest, nuta, ekran, kula (hasło: baranek)

palec, akcja, lody, emalia, mama, kura, autobus (hasło: palemka).

Praca z KP3.40b – przeliczanie sylab w zdaniach, zapisywanie ich liczby, przeliczanie bazi, rysowanie „po tyle samo”.

Zabawy w przydomowym ogrodzie – zabawy ruchowe, bieżne i skoczne według pomysłu dziecka i rodzica. Pamiętajcie o zasadach bezpieczeństwa!

  1. „Bajeczka wielkanocna”Agnieszka Galica

Potrzebne: kartka, ołówek

Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania opowiadania. Podczas słuchania utworu postaraj się zapamiętać, kogo budziło słońce i w jakiej kolejności. Odpowiedź możesz narysować lub zapisać w dowolny sposób

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe kotki zaczęły wychylać się z pączków. − Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać? A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło: − Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty. Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno. − Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty kurczaczek. Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką. − Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc. Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.

− Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego zajączka? Popilnuj kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś. − Kogo? Kogo? – dopytywał się zajączek, kicając po łące. − Kogo? Kogo? – popiskiwało kurczątko, starając się nie zgubić w trawie. − Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe kotki. A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać. − Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś. A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka : dzeń-dzeń, dzeń-dzeń. Zajączek z kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe. Co to? Co to? – pytał zajączek. − Dlaczego tak dzwoni? – piszczał kurczaczek. I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego baranka ze złotym dzwonkiem na szyi. − To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę: W Wielkanocny poranek dzwoni dzwonkiem baranek, A kurczątko z zającem podskakują na łące. Wielkanocne kotki, robiąc miny słodkie, już wyjrzały z pączka, siedzą na gałązkach. kiedy będzie Wielkanoc wierzbę pytają.

Rodzic zachęca dziecko do rozmowy i pyta,: Kogo najpierw obudziło słońce? Kto był drugi? Kto – trzeci? Dlaczego słońce budziło bazie, kurczaczka, zajączka i baranka? Jakie święta zbliżają się do nas wielkimi krokami? Jak przygotowujemy się do Świąt Wielkanocnych? Jakie znacie tradycje Świąt Wielkanocnych?

Praca z KP3.40a – dorysowywanie brakujących części palmy i pisanki.

  1. Zestaw zabaw ruchowych.

- „Skaczące żabki”. Dziecko staje na wyznaczonej linii i na sygnał skacze np. do końca pokoju, przedpokoju, naśladując żabkę. Po drodze wykonuje obrót, przechodzi przez szarfę (związaną apaszkę) .

- „Zające na łące”. Dziecko robi przysiad, opiera ręce na podłodze i skacze jak zając do wyznaczonego miejsca. Po drodze wykonuje obrót, przechodzi przez szarfę i wita się noskiem z mamą.

 - „Jajko na łyżce”. Dziecko ma za zadanie dobiec do przedmiotu,  na drugim końcu pokoju i wrócić, trzymając w ręku łyżkę, a na niej piłeczkę. Jeśli piłeczka upadnie, należy po nią wrócić.

 - „Ćwicz, jak mówię”. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i mówi, np.: Rzuć, kucając. Dziecko wykonuje polecenie i mówi, w jaki sposób ma rzucić piłkę gracz, który ją złapał. Rodzic pomaga dziecku formułować polecenia zawierające dwie czynności.

- „Kaczuchy”. Rodzic włącza nagranie piosenki Kaczuchy z youtube, dzieci tańczą naśladując kaczuszki.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawa programowej: I:1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; II: 2, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:1, 2, 3, 4, 7, 19, 21;

Język angielski

Happy Easter!  - Wesołych Świąt Wielkanocnych!

Posłuchaj piosenki o zajączkach wielkanocnych:

https://www.youtube.com/watch?v=Tyyh8rhwKQ8

Spróbuj liczyć razem z zajączkiem.

O czym jest piosenka?

10 Easter Bunnies – 10 wielkanocnych zajączków

1 mały, 2 małe,

3 małe wielkanocne zajączki.

4 małe, 5 małych,

6 małych wielkanocnych zajączków.

7 małych, 8 małych,

9 małych wielkanocnych zajączków.

10 małych zajączków skaczących dookoła.

 Spróbuj tez wykonywać czynności z nowej rymowanki:

Hop- skacz

Stop- zatrzymaj się, stój

Run- biegnij

Walk- spaceruj

Skip- podskakuj

All around- dookoła

Możesz narysować na kartonie duże jajko wielkanocne (Easter egg) i ozdobić go wzorami, które Ci się podobają.


03.04.20 r. – „Skąd się bierze ser?”

  1. Przetwory z mleka – rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania tekstu: Dzisiaj będziemy rozmawiać o produktach, które otrzymujemy z mleka. Posłuchaj wiersza. Staraj się zapamiętać jak najwięcej nazw mlecznych produktów.

„Przetwory z mleka” -  Bożena Forma

Na zakupy wyruszamy, dużą torbę zabieramy.

Trzeba kupić serek biały i ser żółty w dziury cały.

Smaczny jogurt waniliowy, naturalny, truskawkowy.

I koniecznie też maślankę, ser topiony i śmietankę.

Różne są przetwory z mleka, zatem niechaj nikt nie zwleka.

Dnia każdego – to zasada coś z nabiału niechaj zjada.

Po przeczytaniu tekstu rodzic prosi dziecko, żeby powiedziało, jakie zwierzęta dają mleko, które wykorzystują ludzie. Jeśli jest taka konieczność, podpowiada, że nie tylko krowa, ale także np. owca, koza. Prosi dziecko, by na podstawie wysłuchanego wiersza i własnej wiedzy powiedziało, jakie produkty są zrobione z mleka. Dziecko podaje nazwy produktów, dzieli je na sylaby ( np. mle-ko, ser, ma-sło), podaje pierwszą i ostatnią głoskę (mleko - pierwsza m, ostatnia o). Rodzic po każdym przykładzie dopytuje dziecko, czy lubi dany produkt.

Wykonaj pracę z KP3.38a – opowiadanie, skąd się bierze mleko na podstawie historyjki obrazkowej, rysowanie ramek wokół obrazków.

  1. Wycieczka do sklepu czyli kuchni.

Potrzebne wystawione na kuchennym stole lub na półce w lodówce takie produkty jak: mleko, masło, jogurt, ser, kefir.

Rodzic daje dziecku 1zł oraz 2-3 zdjęcia lub obrazki produktów spożywczych wraz                             z podpisami: kefir, mleko, masło, jogurt, ser (różne rodzaje). Kiedy wejdziesz do kuchni poproszę cię o znalezienie tych produktów mlecznych, które masz na zdjęciach. Zwróć uwagę na to, w jaki sposób są przechowywane. Odczytaj ceny poszczególnych produktów. Pamiętaj, że  masz 1 zł. Ile osób musi się złożyć na wybrany przez was produkt z mleka? Jeśli będziesz potrzebować pomocy, możesz się zwrócić do sprzedawcy czyli mamy lub taty. Następnie rodzic prosi dziecko o przypomnienie zasad bezpiecznego poruszania się po ulicy idąc do sklepu oraz zasad właściwego zachowania się w sklepie.

Praca z Księgą Zabaw z Literami s. 59 – czytanie tekstu z poznanych liter.

  1. „Produkty z mleka” – polisensoryczne poznanie produktów mlecznych.

Potrzebne; produkty mleczne, np. kefir, jogurt, śmietana, ser żółty, twaróg, serek topiony, serek kanapkowy, ser typu feta, mozzarella, ser wędzony, masło, talerzyki, łyżeczka, kartki, ołówek

Rodzic prosi dziecko, by powiedziało, gdzie w sklepie stoją produkty mleczne, i dlaczego.  Następnie z pomocą rodzica otwiera produkty mleczne i przekłada ich zawartość na talerzyki, obok kładzie łyżki tak, by każdego nałożyć nieco produktu na swój talerzyk. Obok każdego produktu rodzic układa czystą kartkę. Daje dziecku talerzyk, łyżeczkę i ołówek. Dziecko kolejno podchodzi do produktów i nakłada sobie odrobinę na talerzyk. Degustuje produkty, opowiada, jaki mają smak, zapach, czy mu smakują. Rodzic  zwraca uwagę na to, ze jeden produkt może budzić u różnych osób różne emocje i należy wyrażać je kulturalnie.

Dziecko rysuje na kartce obok produktu buźkę: zadowoloną, gdy produkt mu smakuje lub smutną, gdy produkt mu nie smakuje. Na koniec dziecko z zawiązanymi oczami próbuje po jednym produkcie mlecznym i odgaduje, co to jest.

  • Praca z KP3.38b – łączenie par obrazków, których nazwy się rymują, odczytywanie sylab, łączenie ich z sylabą ser.
  1. „Krowa”.

Potrzebne: lateksowe rękawiczki, flamastry, sznurek.

Rodzic daje dziecku lateksową rękawiczkę. Dziecko stara się je nadmuchać. Nadmuchaną rękawiczkę rodzic związuje tak, by powstały z nich balony. Na okrągłej części rękawiczki dziecko flamastrami rysuje krowę tak, aby nadmuchane palce rękawiczki były wymionami krowy.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;  III:2, 4, 5, 8, 9;  IV:1, 2, 5, 6, 12, 13, 18, 19, 21.


02.04.20 r. – „Ale jaja”.

  1. Najpiękniejsze… – słuchanie opowiadania Grzegorz Kasdepke , rozmowa na temat jaj zwierząt.

„Jak wiadomo, każda mama pragnie, aby jej dziecko było naj, naj, najwspanialsze!… Prawda? Tak samo rzecz się miała z pewnymi dobrze mi znanymi kurami. Któregoś ranka wszystkie trzy zniosły jajka. Cóż to była za radość! Gdakały wniebogłosy ze szczęścia! Spoglądały z miłością na swe jajeczka. Otulały je delikatnie. Nasłuchiwały czy zza kruchej skorupki nie dobiegnie ich czasem jakiś dźwięk. Jednym słowem jak wszystkie mamy, robiły sporo zamieszania. – Z mojego jajeczka – gdakała pierwsza kura – wyrośnie najsilniejszy kogucik na całym podwórku! – A z mojego – gdakała druga – najpiękniejsza nioska w całej wsi! Zaś trzecia kura była tak szczęśliwa, że nie wiedziała nawet, czy wolałaby chłopca, czy dziewczynkę. Wszystkie jednak chciały, aby ich dzieci były najpiękniejsze. Postanowiły więc pomalować skorupki jajek najwspanialej, jak tylko potrafiły. – Mój kogucik – gdakała pierwsza kura – będzie czerwony w niebieskie paski. – A moja nioska – gdakała druga – będzie różowa w zielone groszki. Zaś trzecia kura nie mogła się zdecydować, czy pomalować jajo na pomarańczowo w brązowe kwadraciki, czy na brązowo w pomarańczowe trójkąciki. Wszystkie były przekonane, że z tak kolorowych jajek wyklują się najpiękniejsze kurczaki na świecie.

I rzeczywiście. Którejś nocy usłyszały jakieś ciche trzaski, jakieś popiskiwania… – zanim się obejrzały, z popękanych, kolorowych skorupek wyskoczyły ich dzieci. – Jaka śliczniutka!… – wygdakała pierwsza kura. – Mój ty kochany!… – rozczuliła się druga. – Chlip, chlip!… – płakała ze szczęścia trzecia kura. A małe kurczaczki, wszystkie żółciutkie, jak gdyby pomalowało je samo słońce, rozejrzały się dookoła i krzyknęły radośnie: – Mamo! Już jestem!

Pytania na temat tekstu: O jakich kurczakach marzyły kury? Co kury zrobiły z jajkami? Jakiego koloru były małe kurczaczki? Jakie zwierzęta wykluwają się z jaj?

Dzieci szukają odpowiedzi w dostępnych książkach i czasopismach, korzystają z własnej wiedzy. Podają przykłady zwierząt, które wykluwają się z jaj. Rodzic może pomóc nazwać kategorie tych zwierząt: owady, ryby, gady, płazy. Wśród ssaków zaledwie dwa gatunki – dziobak i kolczatka.

Materiały, które dziecko może wykorzystać: książki i czasopisma poświęcone zwierzętom.

  1. „Pasta jajeczna” – samodzielne przygotowanie kanapek z pasta jajeczną.

Potrzebne: fartuszki, ugotowane jajka, miseczka, łyżka, nóż plastikowy, widelec, szczypiorek, natka pietruszki, majonez, sól, pieprz.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat: co można zrobić z jajek?, do przygotowania jakich potraw wykorzystuje się jajka? Proponuje, żeby dziecko własnoręcznie wykonało kanapki              z pastą jajeczną. Zaprasza dziecko do łazienki, by umyło ręce. Następnie dziecko zakłada fartuszek i siada przy stoliku. Dziecko dostaje ugotowane jajko, miseczkę, widelec, nóż (tępy), łyżkę. Na stoliku stoi szczypiorek, natka pietruszki, majonez, sól, pieprz, pokrojone pieczywo, umyte nożyczki. Rodzic prosi dziecko o przypomnienie zasad bezpieczeństwa, naprowadza je, by wspomniało o tym, że należy się bardzo ostrożnie obchodzić z nożem                 i widelcem, wszystko, co upadnie na podłogę należy umyć, nie należy stosować dużej ilości soli i pieprzu. Dziecko przystępuje do pracy, obiera jajka, rozgniata je w miseczce, dodaje pocięty nożyczkami szczypiorek lub natkę pietruszki, odrobinę majonezu, szczyptę soli, ew. pieprzu, mieszają całość. Następnie nakłada pastę na kromki chleba i ozdabiają kawałkami dostępnych warzyw (pomidorów, ogórków, rzodkiewki, sałaty itp.). Na koniec dziecko degustuje wykonane przez siebie kanapki, częstuje pozostałych członków rodziny. Smacznego!

Dodatkowo zestaw zabaw ruchowych w warunkach domowych.

- „Krowa”. Dziecko staje z rękami wyciągniętymi na boki i rozstawionymi palcami dłoni. Rodzic lub inny członek rodziny chwyta je za palce i pyta: Jakie krowa daje mleko? „Krowa” odpowiada nazwami kolorów. Gdy powie: Białe, rodzic puszcza jej palce odwraca się. „Krowa” musi odwrócić go przodem do siebie. Jeśli ktoś puści palec „krowy”, kiedy powie ona, że daje mleko w innym kolorze niż biały, zamienia się z nią rolami.

- „W zagrodzie”. Na polecenia rodzica dziecko naśladuje ruchem i głosem zwierzątka: Piesek szczeka: Hau, hau, hau. Kotek miauczy: Miau, miau, miau. Kura gdacze: Kod, ko, dak. Kaczka kwacze: Kwa, kwa, kwa. Gąska gęga: Gę, gę, gę. Owca beczy: Be, be, be. Koza meczy: me, me, me. Indor gulgocze: Gul, gul, gul. Krowa ryczy: Mu, mu, mu. Konik parska: Prr, prr, prr. A pies warczy: Wrr, wrr, wrr. Zabawę można przeprowadzić z wykorzystaniem słownictwa w języku obcym, np. angielskim (koń – horse, krowa – cow, owca – sheep, kura – hen, świnia – pig).

- „Koci spacer”. Dziecko przechodzą po progu przy drzwiach lub rozłożonym szaliku stopa za stopą, ręce mają rozstawione na bok. Następnie wykonuje ćwiczenie z utrudnieniami: akcentowaniem palcami każdego kroku i uginaniem tylnej nogi, z przysiadami, z obrotami po wspięciu na palce.

- „Pełzające dżdżownice”. Dziecko kładzie się przodem na podłodze , przeciągają się na niej, naśladując ruch dżdżownicy.

  1. „Jajko” – zabawa badawcza.

Potrzebne: jajka surowe i ugotowane na twardo, lupa jeśli jest w domu.

Rodzic pokazuje dziecku jajka kurze małe, duże, w różnych odcieniach. Dziecko ogląda dokładnie jaja i porównuje. Rodzic pyta dziecko, czy potrafi rozpoznać, które jajo jest surowe, a które gotowane. Kręci na stole jajkiem surowym i ugotowanym, prosi dziecko, by zgadło, które jest które. Następnie oba jajka rozbija, dziecko podsumowuje, że surowe jajko kręci się wolno, a ugotowane szybko. Rodzic wyjaśnia, że gotowane jajko kręci się szybciej, bo ma zwartą konsystencję – konsystencja surowego jaja hamuje jego obrót. Następnie dziecko samo sprawdza czy jest surowe, czy ugotowane. Jeśli jest surowe, dziecko je odkłada  i sprawdza kolejne jajko. Dziecko delikatnie rozbija skorupki jajka i wylewa zawartość na talerzyk, ogląda je, także za pomocą lupy. Rodzic prosi dziecko, żeby opowiedziało, jak jest zbudowane jajko i jakie są funkcje poszczególnych elementów budowy jaja. Pomaga dziecku dojść do wniosku, że skorupka i błona chronią jajko przed uszkodzeniem. Pisklę rozwija się z płytki zarodkowej. Białko chroni rozwijające się pisklę przed urazami. Żółtko jest źródłem substancji odżywczych, dzięki którym pisklę może się rozwijać i rosnąć. Komora powietrzna zapewnia pisklęciu możliwość oddychania. Skrętki białkowe utrzymują jajo w jednym położeniu. Rodzic wyjaśnia dziecku, że z jaj kupowanych w sklepach nie wyklują się kurczęta.

  1. Omlet misia – zabawa matematyczna.

Potrzebne: 5 jaj lub piłeczek np. pingpongowych, miseczka, wiaderko, ilustracja zwierzątka wiejskiego, doniczka, narysowane ślady łap kurzych, ilustracja traktora.

 Rodzic rozkłada w kuchni ukryte ugotowane jajka: 1 w przykrytej misce, którą stawia przed sobą; 1 pod wiadrem; 1 za ilustracją przedstawiającą dowolne zwierzę z gospodarstwa wiejskiego 1 za doniczką, do której prowadzą ślady łap kury; 1 za ilustracją traktora. Zaprasza dziecko i zaczyna czytać opowiadanie, trzymając w ręce pluszowego misia: Posłuchaj uważnie opowiadania i pomóż głodnemu misiowi odnaleźć jaja na omlet.

Miś uwielbia gotowanie, ma to chyba po swej mamie. A że dziś zaprosił gości, więc omletem ich ugości. Omlet zrobić – prosta rzecz, lecz pięć jajek trzeba mieć. Sprawdzić jednak wpierw należy, ile jajek w misce leży. (Dziecko podnosi ręcznik i sprawdza, że w misce jest tylko 1 jajo.) Przyjaciele pomagają, razem z misiem jaj szukają . Trudno jest przechytrzyć kurę, chowa jajka w każdą dziurę. Podnieś wiadro, zobacz sam, czy się jajko kryje tam. (Dziecko szuka w kuchni wiadra. Znalezione jajo wkładają do miski i przelicza, ile ma już jaj.) Ptaszek wzniósł się aż pod chmury i wypatrzył kurę z góry. Chyba na podwórko zmierza, zwierzakom jajko dać zamierza. Kurczak gapa wpadł w kałużę, lecz miał przy tym szczęście duże Trzecie jajo pokazuje. Ilu jeszcze im brakuje? (Dziecko szuka ilustracji zwierząt w kuchni. Znalezione jajo wkładają do miski i przelicza, ile ma już jaj.) Coś do owiec szepce kura, potem w trawę daje nura. Cicho gdacze, kręci głową, ma na jajko skrytkę nową. Krecik po jej śladach sunie. Czy wypatrzeć czwarte umie? (Dziecko szuka śladów kury w kuchni. Znalezione jajo wkłada do miski i przelicza, ile ma już jaj.) Królik uwierzyć nie może, bo znalazł piąte w traktorze. (Dziecko szuka ilustracji traktora). Znalezione jajo wkłada do miski i przelicza ile ma już jaj.) Komplet jajek ma teraz, miś się może wziąć do dzieła. Trochę pracą się zmęczyli, z chęcią by coś przekąsili. Omlet gotów, więc smacznego, jest kawałek dla każdego.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9; IV:2, 5, 8, 12, 15, 19, 21.

Miłej zabawy!


Informacja dla rodziców!

Informujemy, że rodzic, który nie pobrał kart pracy dziecka z przedszkola może otrzymać skan karty drogą mailową. Adres mailowy podany jest na facebooku rodziców naszej grupy.

Z pozdrowieniami

Aleksandra Owczarek i Iwona Iwanicka

 

01.04.20 r. -  „Odgłosy wiejskiego podwórka”

  1. Stary Donald farmę miał – zabawa muzyczna do piosenki.

Wspólne śpiewanie piosenki, poruszanie się w wybrany sposób w jedną stronę (np. krokiem dostawnym, skacząc na jednej nodze, podnosząc wysoko kolana i klaszcząc pod nimi). Zabawę można poprowadzić w języku angielskim.

Stary Donald farmę miał sł. i muz. tradycyjna

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Na tej farmie pieska miał ija, ija, oł!

Słychać hau, hau tu, hau, hau tam,

Hau tu, hau tam, wszędzie hau, hau,

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Na tej farmie krowy miał ija, ija, oł!

Słychać mu, mu tu, mu, mu tam,

Mu tu, mu tam, wszędzie mu, mu,

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Na tej farmie kaczki miał ija, ija, oł!

Słychać kwa, kwa tu, kwa, kwa tam,

Kwa tu, kwa tam, wszędzie kwa, kwa,

Stary Donald farmę miał ija, ija oł!

Old MacDonald had a farm sł. i muz. tradycyjna

Old MacDonald had a farm, E-I-E-I-O.

And on that farm he had a dog, E-I-E-I-O.

With a woof-woof here and a woof-woof there

Here a woof, there a woof, everywhere a woof-woof.

Old MacDonald had a farm, E-I-E-I-O.

Old MacDonald had a farm, E-I-E-I-O.

And on that farm he had a cow, E-I-E-I-O.

With a moo here and a moo there

Here a moo, there a moo, everywhere a moo.

Old MacDonald had a farm, E-I-E-I-O.

Old MacDonald had a farm, E-I-E-I-O.

And on that farm he had a ducks, E-I-E-I-O.

With a quack-quack here and a quack-quack there

Here a quack-quack, there a quack-quack,

everywhere a quack-quack.

Old MacDonald had a farm, E-I-E-I-O.

Piosenkę znajdziecie na: youtube.com/wath?v=KITSIpt5Gza – wersja polska

youtube.co./wath?v=1J4HoBOdQ0 – wersja w jęz. Angielskim

Wykonaj pracę z KP3.37b – dorysowywanie brakujących części zwierząt, nalepianie nazw zwierząt.

  1. „Na wiejskim podwórku” – praca plastyczna.

Potrzebne: kartoniki,  plastelina, kartonowe lub plastikowe podstawki lub pokrywki plastikowych pojemników

Dzieci lepią z plasteliny makietę wiejskiego podwórka i zwierzęta gospodarskie. Na koniec przygotowują wystawę, podczas której opowiadają, co przedstawiają ich prace.

  1. „Zwierzęta w gospodarstwie”.

Rodzic odtwarza nagrania (youtube.com/wath?v=tj2ccM-9kFO) odgłosów zwierząt, które mogą zamieszkiwać wiejską zagrodę: psa, kota, kozy, owcy, krowy, świni, konia, kury, koguta, indyka, gęsi, kaczki. Zadaniem dziecka jest zapamiętanie jak największej liczby zwierząt, których odgłosy usłyszały. Rodzic prosi by dziecko wymieniło te zwierzęta. Następnie odtwarza wybierane losowo dźwięki,  a dziecko odpowiada, jakie zwierzę usłyszało. Następnie w książeczkach z domowego księgozbioru wyszukuje ilustracje tych zwierząt. Rodzic zadaje pytania: Widziałeś kiedyś to zwierzę? Opowiedz coś o nim.

  1. „Liczymy zwierzęta” – zabawa matematyczna.

Potrzebne: liczmany np. nakrętki, kredki, słomki itp

Rodzic podaje treść zadań, dzieci dokonują obliczeń za pomocą liczmanów. Przykładowe zadania (dodawanie w zakresie 10):

W gospodarstwie były 4 kury i 5 kaczek. Ile ptaków było w gospodarstwie?

Kura wysiadywała jajka. Najpierw wykluły się 2 pisklęta, chwilę później – 4 pisklęta, a po kolejnej chwili – jeszcze 1. Ile piskląt się wykluło?

Na łące pasły się 2 duże krowy i 1 mały cielak. Ile krów było na łące?

W stajni stały snopki siana: 1 pod drzwiami, 2 przy prawej ścianie, 4 przy lewej ścianie. Ile snopków siana stało w stajni?

Na wiosnę w gospodarstwie urodziło się jedno źrebię, dwoje cieląt, cztery kurczęta i dwa koty. Ile zwierząt urodziło się na wiosnę w gospodarstwie?

  • Praca z KP3.37a – przeliczanie zwierząt, zapisywanie i obliczanie działań.

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9; III:2, 4, 5, 8, 9;  IV:1, 2, 4, 5, 11, 12, 14, 15, 18, 19, 21.


Tematyka kompleksowa - Kwiecień

  1. Wielkanoc.
  2. Praca rolnika.
  3. Dbamy o naszą planetę.
  4. Tajemnice książek.

Piosenka – „Wielkanocna piosenka” muz. Jędrzej Rochecki, sł. Marcin Brykczyński

Zając bardzo jest zajęty,

Jak co roku o tej porze,

Co dzień chowa gdzieś prezenty,

Które każdy znaleźć może.

Ref.:  Patrzy kurka z zającem,

A tu babki pachnące

I cukrowy baranek

Na świąteczny poranek.

  1. Znosi kurka jajek sporo,

Głośno chwali się na grzędzie,

Wkrótce je do miski zbiorą

I pisanek mnóstwo będzie.

Ref.: Patrzy kurka z zającem…

  1. Już baranek wita święta,

Budzi wszystkich wcześnie rano,

Żeby każdy to pamiętał,

Kto przynosi nam Wielkanoc!

Wiersz – „Rozmowy zwierząt” -  Barbara Kosowska

Mu, Mu, Mu, tak krowa muczy

Kto Cię krowo tak nauczył?

Nikt nie uczył mnie muczenia

Mówię Mu od urodzenia,

A ponadto daję słowo

Jestem bardzo mleczną krową

Baran do owcy mówi: beee

Czego baran od niej chce?

Powiedz owco ma kochana

Ile mleka dałaś z rana?

Dałam dzisiaj dużo mleka

Teraz na mnie fryzjer czeka

Kukuryku, kukuryku

Co się dzieje w tym kurniku?

Kura jaja wysiaduje,

Kogut z dumą spaceruje,

Bo za chwilę już na świecie

Ma pojawić się ich dziecię.

Źrebię w stajni mamy szuka

Rży, kopytkiem w ziemię stuka

Gdzie ta mama się podziała?

Pewnie z tatą w świat pognała

Klacz i ogier wnet wrócili,

Na wyścigach konnych byli.

Tak zwierzęta rozmawiają

One też swój język mają.

To jest język zagrodowy

Kury, owcy czy też krowy.


31.03.20 r. – „Domy zwierząt”.

  1. Dzień dobry zwierzątka – zabawa rozwijająca aparat mowy.

Rodzic zaprasza dziecko do zabawy. Prosi, żeby podczas słuchania opowiadania naśladowało, ruchami narządów mowy i dźwiękami, zachowania zwierząt.

„Dzień dobry zwierzątka”

Bardzo wcześnie rano wszystkie zwierzęta jeszcze smacznie spały. Kogut i kury w kurniku na grzędzie (dziecko oblizuje czubkiem języka górne zęby po wewnętrznej stronie), krowa i koń w oborze (wysuwa język za górne zęby i cofa go do podniebienia miękkiego), a piesek w budzie (ustawia język w przedsionku jamy ustnej i oblizuje górne zęby). Pierwszy obudził się kogut, wyskoczył z kurnika (szeroko otwiera buzie i wysuwa język, nie dotykając o zęby), rozejrzał się po podwórku (mają szeroko otwarte usta i przesuwają język w kąciki ust), wyskoczył na płot (wysuwa język nad górną wargę) i głośno zapiał −kukuryku!! Głośne pianie koguta obudziło kury, które zawołały – ko – ko – ko!! Na śniadanie kurki zjadły ziarenka (dziecko chwyta ziarenka ryżu preparowanego lub płatki śniadaniowe wargami). Obudził się też piesek, zaszczekał – hau hau, hau!! Pobiegał w koło podwórka (otwiera szeroko usta i oblizuje wargi ruchem okrężnym). Zmęczył się bardzo tym bieganiem i dyszy (wysuwa język do brodę). Wyszedł także ze swej kryjówki kotek i zamiauczał – miau, miau!! Wypił mleczko z miseczki (wysuwa język nad dłońmi ułożonymi w kształcie miseczki). W chlewiku świnka zaczęła potrącać ryjkiem drzwi. Krowa zaryczała – muu, muu!! A koń zaparskał, że też już nie śpi (parska, kląska). A ty co mówisz wszystkim rano, gdy się obudzisz? (dziecko mówi: dzień dobry).

„Tyle kroków” – zabawa słuchowo-ruchowa. Rodzic wypowiada nazwy zwierząt: krowa, kot, kura, indyk, koń, owca, a dziecko dzieli je na głoski i wykonują tyle kroków do przodu, ile głosek jest w danym słowie np. o-w-c-a – 4 kroki.

  1. „Matematyka w zagrodzie”

Rodzic przygotowuje dla dziecka liczmany, np. nakrętki po napojach patyczki kosmetyczne, małe klocki itp.. Dziecko układa je zgodnie z treścią zadań i przelicza, np.:

  • W gospodarstwie pani Marysi są: 2 krowy, 3 kozy i 1 koń. Ile pani Marysia ma zwierząt?
  • Na słońcu wygrzewają się 2 koty i 3 pieski. Ile zwierząt wygrzewa się na słońcu?
  • Po podwórku chodzi 1 krowa, 2 konie, 4 pieski i 1 kot. Ile zwierząt jest na podwórku.

Wykonaj pracę z KP3.36b – rysowanie na planszy pionka zgodnie z liczbą wyrzuconych oczek.

  1. „Tajemnicze zwierzę” – zabawa plastyczna.

Rodzic razem z dzieckiem tworzy parę. Dziecko i rodzic bierze kartkę A4, którą składa         w pionie dwa razy na pół, następnie rozkłada i po liniach zgięcia układa ją w harmonikę                        z czterema polami. Na pierwszym polu dziecko i rodzic rysuje przód dowolnego zwierzęcia (głowę i przednie łapy). Należy odwrócić  harmonijkę na następne pole i zaznaczając miejsca,               w których na pierwszym polu zaczyna się i kończy tułów zwierzęcia. W takiej formie zamieńcie się pracami.

Dziecko ani rodzic nie widzi początku zwierzęcia, ale na podstawie zaznaczonych miejsc dorysowuje dalszy fragment – tułów. Odwraca harmonijkę na następne pole i zaznacza liniami miejsca, w których zaczyna się i kończy tułów. W takiej formie ponownie zamieńcie się pracami. Każdy z pary dorysowuje kolejny fragment zwierzęcia – jego tylne łapy i zad, i oznacza miejsce na ogon na kolejnym polu harmonijki. Po kolejnej wymianie dorysowujecie zwierzęciu ogon. Gdy praca jest skończona otwieracie harmonijkę i oglądacie powstałe zwierzęta. Nadajcie im nazwy, wymyślcie dla nich domy.

  1. „W domu najlepiej”

Rodzic prosi dziecko o uważne wysłuchanie wiersza „W domu najlepiej”  Agnieszki Frączek

Dorsz Dionizy, jak bociany, chciał mieć gniazdo pod chmurami,

lecz, gdy znalazł się na dachu, zaraz drapnął w dół ze strachu.

Ślimak Dyzio chciał się ukryć, hen, na drzewie, w dudka dziupli,

a ów dudek z marnym skutkiem wtykał czubek w kundla budkę…

Pies się do muszelki wciskał, ale zmieścił tam ćwierć pyska.

Dzik w pośpiechu siadł na grzędzie – spadał z niej dwa razy prędzej.

Pomyśleli… podumali… I do domów się udali.

Rodzicu porozmawiaj z dzieckiem na temat wiersza: Czy wiersz go rozbawił? Dlaczego? Które zwierzę was najbardziej rozbawiło? Posłuchajcie wiersza jeszcze raz i powtórzcie rymujące się słowa. O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu? Gdzie zwykle mieszkają te zwierzęta? Dlaczego właśnie tam? Gdzie chciało zamieszkać każde z tych zwierząt? Jak się skończyły ich próby zamieszkania w innych niż zwykle miejscach? Czy to były odpowiednie dla nich domy? Dlaczego? Co by było, gdyby człowiek chciał zamieszkać w tych miejscach, które wybrały zwierzęta? Po co zwierzęciu potrzebny jest dom? Jak się nazywają domy znanych nam zwierząt: kury, świni, konia, krowy?

Wykonaj pracę z KP3.36a – łączenie zwierząt z ich domami, pisanie po śladzie.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;  III: 2, 4, 5, 8, 9;  IV:2, 4, 5, 7, 8, 9, 12, 15, 18, 21.


30.03.20 r. -  „W gospodarstwie wiejskim”

  1. „Ł jak łapa” – prezentacja litery w wyrazie. Rodzic prezentuje dziecku literę ł, Ł, prosi dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym wyrazu: ła-pa. Dziecko wraz  z rodzicem liczy sylaby w wyrazie. Rodzic prosi dziecko o zaproponowanie innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi jednym palcem. Następnie prowadzi zabawę z analizą głoskową analogicznie, jak w przypadku analizy sylabowej (ł-a-p-a). Dziecko przelicza głoski.

„Chodzimy po ł” – rodzic układa z np. szalików, pasków papieru itp. kształt litery ł. Zadaniem dziecka jest przejść zgodnie z kształtem litery obok ułożonego wzoru. Podczas chodzenia dziecko wypowiada głoskę ł krótko, nie wydłużając jej brzmienia. Następnie dziecko układa np. ze skakanek, szalików jedną wielką literę Ł i jedną małą literę ł – chodzi po skakankach stopa za stopą.

 „Piszemy ł” – Rodzic prezentuje sposób pisania litery Ł ł na dużej kartce. Prosi dziecko, by napisało tę literę palcem na podłodze i w powietrzu, wypowiadając głoskę ł z różną intonacją. Rodzic zwraca uwagę dziecka na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze.

Praca z KP 3 str. 35b

  1. „Czego brakuje” – zabawa dydaktyczna.

Dziecko siedzi na dywanie. Na środku rodzic układa kilka dowolnych zabawek lub ilustracji zwierząt. Dziecko podaje ich nazwy. Następnie odwraca się, a rodzic  zabiera jedną zabawkę. Dziecko powtórnie się odwraca i próbuję odgadnąć, której zabawki brakuje. W kolejnych rundach rodzic zwiększa liczbę zabawek, które leżą na dywanie, a także tych, które zabiera.

  1. Na wiejskim podwórku – zabawa dydaktyczna.

Rodzicu napisz nazwy zwierząt: kura, koń, krowa, owca, kaczka lub skorzystaj z gotowych pomocy przekazywanych drogą mailową.

Rodzic  jest w zabawie gospodarzem i prowadzi zabawę w następujący sposób: Podaje dziecku napis np. kura  i zaprasza kurę na swoją prawą stronę (dziecko z wizytówką "kura", poruszając się jak kury, ustawia się po prawej stronie). Następnie koń, aby ustawiło się przed rodzicem. Z napisem krowa, aby stanęło po lewej stronie rodzica. Dziecko z napisem kaczka ma stanąć po lewej stronie rodzica, z napisem krowa  za rodzicem, z napisem owca lewym bokiem do okna, a z napisem kaczka tyłem do drzwi. Jeśli rodzic  zauważy, że dziecko ma problem z określeniem stron swojego ciała, może nakleić nalepkę na prawą rękę lub założyć frotkę. Na podstawie dowolnej ilustracji i własnej wiedzy dziecko odpowiada na pytanie rodzica: Co to jest gospodarstwo wiejskie? Jakie jeszcze zwierzęta można spotkać na wiejskim podwórku? Jak się nazywają samce, jak – samice, a jak – młode tych zwierząt? W jaki sposób należy się zachowywać wobec zwierząt? Rodzic zwraca uwagę na to, że nie wolno podchodzić do nieznajomych zwierząt, nie należy ich straszyć ani zaczepiać. Rodzic może wprowadzić w rozmowie słownictwo języka obcego, np. angielskiego (koń – horse, krowa – cow, owca – sheep, kura – hen, świnia – pig).

  1. „Nasze wyrazy” – zabawa językowa z wykorzystaniem alfabetu.

Potrzebne litery powycinane z gazet.

Dziecko układa z poznanych liter jak najwięcej wyrazów, które zawierają literę ł. Na koniec dziecko przelicza ułożone wyrazy i podpisuje swój zbiór odpowiednią liczbą (z wykorzystaniem cyfr). Dziecko wspólnie z rodzicem sprawdza poprawność wykonania zadania – czyta wyrazy, sprawdza, czy jest w nich litera ł, przelicza wyrazy.

Praca z KP3.35a – odczytywanie wyrazów, podkreślanie litery ł, łączenie wyrazów z właściwymi ilustracjami.

Miłej zabawy!

Realizacja podstawy programowej: I:1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;  III:2,4,5, 8, 9;  IV:1, 2, 4, 5, 7, 14, 18, 19, 21.

 

Język angielski

Posłuchaj piosenki:

Posłuchaj piosenki Head Shoulders Knees & Toes

https://www.youtube.com/watch?v=WX8HmogNyCY

Spróbuj się nauczyć jej na pamięć.

Wykonaj karty obrazkowe: na każdej karteczce narysuj po jednej części ciała z poznanej piosenki.

Baw się w pokazywanie i zgadywanie nazw danej części ciała. Możesz zaprosić Rodziców lub rodzeństwo do ćwiczenia.

 

Religia

Dzień Dobry. Bardzo proszę przekazać rodzicom dzieci z Przedszkola w grupie gdzie jest religia następującą informację. Codziennie na żywo na kanale You Tube  wpisując "Mocni w Duchu dzieciom" są bardzo fajne zajęcia dla dzieci na żywo w godz. 11.00-13.00. Można  też obejrzeć zajęcia z wcześniejszych dni.  W tym tygodniu proszę dziecku pomóc zrozumieć temat "Każdego dnia pamiętamy o Panu Bogu" oraz uzupełnić zadania w kartach pracy 
Marcin Rybak


27.03.20 r – „Wiosna, wiosna”

  1. Wiosna, wiosna – doskonalenie percepcji słuchowej, analiza i synteza sylabowa i głoskowa.

- Rodzic wypowiada słowa i prosi dziecko o powtórzenie. Następnie wypowiada je z podziałem na sylaby. Zadaniem dziecka jest scalić sylaby w wyraz:

- wio - sna (wiosna), bo - cian (bocian), ża - ba (żaba), kwia – tu - szek (kwiatuszek), sło –ne - czko (słoneczko).

 

- Wyodrębnianie głosek na początku wyrazu:

 -ptak – p, bocian – b, woda – w, głowa – g itp.

 

- Wyodrębnianie głosek na końcu wyrazu. Podajemy dziecku propozycje wyrazów,  w których ma podać ostatnią głoskę. Samogłoski na końcu wyrazu można wydłużać i w ten sposób ułatwić dziecku jej wyodrębnianie. Nie wydłużamy spółgłosek gdyż mają przygłos (słychać dodatkowo samogłoskę).

 -motyl – l, słońce – e, wiatr – r, bocian – n, wiosna – a itp.

 

- Wyodrębnianie głosek w wyrazie (dzieciom znane pod nazwą głoskowanie):

 -oko o-k-o, noga n-o-g-a, głowa  g-ł-o-w-a. nos  n-o-s itp.

Do głoskowania nie podajemy dzieciom wyrazów zawierające zmiękczenia (typu: ń, ś, ć) oraz dwuznaków (typu: sz, cz, rz, dz).

 

- Wyszukiwanie słów kojarzonych z wiosną zaczynających się na podaną głoskę np.:

Przylatuje wiosną - na głoskę b (bocian).

Świeci na niebie - na głoskę s (słońce).

Lata z kwiatka na kwiatek na głoskę m (motyl).

Wiosną pojawiają się na drzewach na głoskę p (pączki).

Wiosenny kwiatek na głoskę k (krokus).

 

Wykonaj zadania z karty pracy cz.3 str.33b i 34

  1. Zadanie dla całej rodziny!

Potrzebne: długa przezroczysta szklanka, malutka łyżeczka, olej, sól kuchenna i woda.

Co należy zrobić?

Napełnij szklankę do 2/3 wysokości wodą.

Dolej olej tak aby zakrył taflę wody, ale nie do pełna.

Za pomocą małej łyżeczki wsyp do szklanki odrobinę soli kuchennej.

Obserwuj:

Sól zakłóca równowagę pomiędzy olejem a wodą, tworząc ciekawy efekt wzburzenia  z pęcherzykami oleju wypełnionymi wodą! Pęcherzyki ciągnięte solą powinny schodzić  w dół, a gdy w końcu się od niej uwolnią wracają z powrotem do góry, dołączając do pozostałego oleju. Dosyp ponownie sól, a efekt wzburzenia powtórzy się na nowo. Możesz dodać odrobinę barwnika w kolorze czerwonym (np. sok z buraka). Dzięki temu efekt wzburzenia przypominać będzie gotujący się wulkan!

3. Utrwalamy literę C, c

Czytamy sylabami:

Ce – li – na,          o – wo – ce,           ce – bu – la

Czytamy sylaby:

ca    ac    co    ce    ec    cu    uc   cy 

Czytamy zdania:

  • Ada ma katar.
  • Mama robi domowy syrop – do cebuli doda cukru.

Policz zdania, pamiętasz po czym poznajemy zdanie? (tak, jak się uczyliśmy), policz wyrazy w zdaniu.

A teraz spróbuj przeczytać tekst, na pewno Ci się uda.

Tata kupi w aptece krople do nosa i owocowe tabletki.

Mama kupi cytryny i sok malinowy.

Ada lubi takie leki.

Brawo!

4. Określenie różnic między kołem a kulą.

Dziecko wycina odrysowane wcześniej koło i przynosi piłkę.

Dziecko bierze między dłonie kartonowe koło. Powinno dojść do wniosku, że koło jest płaskie, prawie go nie czuje między dłońmi, potem bierze piłkę. Tu odczucia są inne: piłka zajmuje już trochę miejsca (przestrzeni), nie jest płaska jak koło. Następnie dziecko rzuca kartonowe koło na podłogę. Ono upada i leży, natomiast gdy rzuci piłkę, ona odbija się i turla.

  KOLORY Z PIŁKĄ

Rodzic rzuca do dziecka piłkę i mówi jakiś kolor, dziecko musi ją złapać, a potem odrzucić mamie. Ale kiedy mama wypowie kolor „czarny”, dziecko piłki złapać nie powinno. Jeśli się zagapi i złapie – musi zrobić trzy przysiady, jeśli nie złapie, to jeden zero dla niego, przynosi piłkę i bawicie się dalej zamieniając się rolami.

Miłej zabawy!


26.03.20 r. „Wiosna w sztuce”

  1. Wykonaj wiosenny obrazek - „Bocian”

Potrzebne: waciki kosmetyczne, czerwone kawałki papieru, klej, czarny mazak.

Na kartonie ułóż 2 waciki, tak aby tworzyły głowę i tułów bociana, trzeci wacik przetnij na pół, końcówkę wacika pomaluj mazakiem na czarno – to będzie skrzydło. Doklej czerwony dziób i 2 czerwone nogi. Dorysuj kilka drzew.

Ułóż trzy zdania o twoim obrazku. Policz ile jest wyrazów w każdym zdaniu.

Ułóż z rozsypanki wyrazowej podpis do twojego obrazka.

Rodzicu rozsypankę wyrazową do wycięcia otrzymasz na maila.

  1. Orientacja w schemacie własnego ciała oraz separacja ruchów.

Zabawa ruchowa.

- Podnieś prawą rękę do góry. Lewą daj w bok.

- Lewą rękę połóż na prawym kolanie, a prawą złap się za lewe ucho.

- Usiądź na dywanie, prawą ręką głaszcz kolano, lewą delikatnie stukaj w podłogę. Następnie dokonaj zamiany ruchów.

- Zabawa dla całej rodziny – połóż prawą dłoń na stole, potem mama swoją prawą na twojej dłoni, tata dokłada swoją prawą dłoń – siostra, brat itd. Następnie w tej samej kolejności dokładacie na stosik lewe dłonie. Duży stos Wam powstał?

Wykonaj zadanie utrwalające kierunki z karty pracy cz. 3 str.33

  1. Wysłuchaj utworu muzycznego „Wiosna” A. Vivaldiego I część.


https://www.youtube.com/watch?v=8Tr-Q0allmM

Porozmawiaj na temat wysłuchanej muzyki - określ doznania, wrażenia i  spostrzeżenia.

  1. Narysuj sukienkę Pani Wiosny na formacie A4.

Spraw, aby była piękna, kolorowa i kwiecista - pokoloruj kredkami bądź farbami, możesz użyć też papieru kolorowego.

 

Na koniec policz ile kolorów jest na sukience i przegłoskuj wyraz sukienka (s-u-k-i-e-n-k-a).

Miłej zabawy!


25.03.20 r. – „Muzyka wokół nas” 

  1. Utrwalanie piosenki ,, Maszeruje Wiosna”

Dziecko rozwija wyobraźnię muzyczną i poczucie rytmu poprzez rytmiczne wybijanie  go wybranymi przedmiotami wydającymi dźwięk np. dwa klocki, dwie łyżki lub dwie kartki papieru…


Tam daleko gdzie wysoka sosna
maszeruje drogą mała wiosna.
Ma spódniczkę mini, sznurowane butki
i jeden warkoczyk krótki.

Ref.
Maszeruje wiosna
a ptaki wokoło
lecą i świergoczą
głośno i wesoło.
Maszeruje wiosna w ręku
trzyma kwiat gdy go
w górę wznosi
zielenieje świat!

Nosi wiosna dżinsową
kurteczkę, na ramieniu
pewnie żuje gumę i robi
balony a z nich każdy jest zielony.

Ref.
Maszeruje wiosna
a ptaki wokoło
lecą i świergoczą
głośno i wesoło.
Maszeruje wiosna w ręku
trzyma kwiat gdy go
w górę wznosi
zielenieje świat!

Wiosno, wiosno
nie zapomnij o nas
każda trawka chce
być już zielona.
Gdybyś zapomniała inną
drogą poszła
zima by została mroźna.

Ref.
Maszeruje wiosna
a ptaki wokoło
lecą i świergoczą
głośno i wesoło.
Maszeruje wiosna w ręku
trzyma kwiat gdy go
w górę wznosi
zielenieje świat!

Piosenkę można odsłuchać z dzieckiem na :

https://www.youtube.com/watch?v=yNLqW1kp9Pw

 

  1. M- jak muzyka , B jak bułka, O jak osa itp.

Rodzic wypowiada głoskę, a dziecko  wyrazy zaczynające się na określoną głoskę. Wyrazy dzieli na sylaby, każdą wyklaskując.

 

  1. Rozmowa na temat: Czym jest dźwięk?
    Rozwiązanie zagadki: „Może być przyjemny lub nieprzyjemny, wysoki lub niski, naturalny - czyli wydawany np. przez zwierzęta, zjawiska atmosferyczne lub sztuczny np. gra na instrumentach, radio itd.”. (dźwięk)

Dziecko dowiaduje się, że dźwięki to fale rozchodzące się w powietrzu, wodzie.

Czy można zobaczyć dźwięk?
Zaprezentowanie doświadczeń:

  • drganie drobnych elementów na membranie z balona, pod wpływem dźwięku,
  • granie na kieliszkach z wodą,
  • drgania folii przy głośniku magnetofonowym

Dziecko wypowiada się na temat własnych spostrzeżeń, zauważa związek ilości wody w kieliszku z wysokością dźwięku, doświadcza istnienia fali dźwiękowej.
Jakie dźwięki może wydawać człowiek?
Dzieci wydobywają różne dźwięki (klaszcząc, tupiąc, śpiewając, mrucząc, pstrykając palcami itd.).

Zadanie nr 2

  1. Ćwiczenie percepcji słuchowej oraz pomysłowości dziecka.

Obejrzyj filmik  o instrumentach muzycznych na youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

Spróbuj naśladować dźwięki instrumentów, pomyśl czy masz w domu przedmioty, którymi można naśladować dźwięki instrumentów, prześlij nam zdjęcia.

Ponadto zapraszamy do gry utrwalającej umiejętność liczenia i znajomość cyfr na stronie internetowej: połącz kropki.com/połącz-kropki-instrumenty-muzyczne.html. Pochwal się, do którego poziomu doszedłeś.


24.03.20 r. – „Z wizytą u bocianów i ich przyjaciół”

  1. Rodzicu przeczytaj bajkę.

„Bajka o brzydkiej gąsienicy” - Agnieszka Galica

Po wierzbowej gałązce maszerowała powoli – raz i dwa, raz i dwa – włochata gąsienica. Przyfrunęła na gałązkę biedronka: Ale potworny potwór! – zawołała przestraszona i odleciała. Gąsienicy zrobiło się troszeczkę przykro, ale maszerowała dalej po gałązce – raz i dwa, raz i dwa. Przyleciała pszczoła. Obejrzała gąsienicę od nosa aż do ogona. − No tak – bzyknęła – piękna to nie jesteś, ale potwór? Przesada. A gąsienica powolutku maszerowała, raz i dwa, raz i dwa, przesuwała się po gałązce. Po chwili na wierzbie wylądowała ważka podobna do małego helikoptera. „Och, co za dziwne stworzenie” – pomyślała i zapytała: − Jak się nazywasz, włochaty robaku? Gąsienica z przerażenia zatrzymała się i postanowiła udawać, że jest gałązką. Po chwili do przerażonej gąsienicy podszedł ślimak, wydawało mu się, że to kawałek dziwnej gałązki i o mało co jej nie zadeptał wielką nogą. − Co tu robisz? – spytał zdziwiony. − Czekam – szepnęła gąsienica. − Na co czekasz? – zaciekawił się ślimak. − Czekam, żeby pofrunąć daleko. − Pofrunąć! – ślimak zaczął się śmiać tak, że o mało nie zgubił muszelki. – Ty chcesz pofrunąć? W tym grubym futrze? Bez skrzydeł? Możesz najwyżej spaść na ziemię, a wtedy znajdzie cię wrona i zje! – i ślimak śmiejąc się, powędrował dalej. Zrobił się wieczór, gąsienica trzęsła się z zimna i ze strachu, przytulona do gałązki. Potem przyszła noc. A nad ranem… Czy wiesz, co biedronka, pszczoła, ważka i ślimak zobaczyli rano, gdy się obudzili? Po gąsienicy nie było śladu, a na gałązce wierzby trzepotał się piękny kolorowy motyl. Prostował skrzydełka i szykował się do lotu.

Po przeczytaniu bajki rodzic zadaje dziecku pytania: Co robiła gąsienica? Jak się czuła gąsienica, gdy słyszała komentarze pod swoim adresem? Co stało się z gąsienicą, kiedy nastał dzień? W co zamieniła się gąsienica? Jak się mogła czuć gąsienica, gdy zamieniła się w motyla? Następnie pokazuje dziecku zdjęcia przedstawiające gąsienice i motyle. Dzieci wspólnie omawiają i porównują ich wygląd.

Można wykorzystać historyjkę obrazkową wykorzystując link:

https://www.pinterest.com.au/pin/810155420441888130/

  1. Utrwalanie litery g,G.

Przeczytaj tekst. Narysuj to co ma Adam.

Co to?

To gitara Adama.

Gitara ma 6 strun.

Adam gra i stuka nogami w rytm.

Nabywaj umiejętność pisania po śladzie litery g, skorzystaj z kart do wydruku ze strony: bystredziecko.pl/g-nauka-pisania-dla-dzieci/

  1. Matematyczny wierszyk.
    Dzieci odzwierciedlają ruchem treść wierszyka.


Krok do przodu, w lewo, w prawo.
Krok do tyłu rusz się żwawo.
Teraz na przód aż trzy kroki...
i do góry dwa podskoki.

Proszę powtarzać, aż do opanowania tekstu i utrwalenia lewej i prawej strony.

 

  1. Wiersz z podziałem na role – „Bocian i żaba”.

Żaba:  Re, re, kum, kum re, re, kum, kum jestem sobie żaba wodna. Mam zieloną, gładką i wilgotną skórę.

Bocian:  Kle, kle, a ja bocian biały, jestem pokryty piórami.

Narrator:  Posprzeczała się żaba z bocianem.

Żaba: Kto z nas jest piękniejszy?

Bocian: Ja – powiedział bocian. Spójrz, jakie mam piękne nogi!

Żaba: Ale ja mam cztery i moje tylne kończyny są skoczne i pływne. Mogę sobie skakać na lądzie i pływać w wodzie. A ty masz tylko dwie nogi – sprzeciwiła się żaba.

Bocian: Tak ja mam tylko dwie, ale moje są dłuższe i czerwone. Mogę na nich chodzić po lądzie i brodzić w wodzie.

Żaba: A ja umiem kumkać, a ty nie.

Bocian: A ja fruwam, a ty tylko skaczesz.

Żaba: Fruwasz, ale nurkować nie możesz.

Bocian: A ja mam czerwony dziób.

Żaba: Też mi coś – dziób. Ja mam długi język, który wyciągam i zdobywam nim pożywienie. Na co ci ten dziób bocianie?

Bocian: Na to – rozzłościł się bocian i połknął żabę, chociaż ona nie jest jego ulubionym pożywieniem. Odtąd bociany połykają żaby, żeby się z nimi nie kłócić.

Rozmowa na temat tekstu.
- Jakie zwierzęta były bohaterami w tekście?
- Jak wygląda żaba?
- Jak wyglądał bocian?
- Co robiły zwierzęta?
- O co kłócił się bocian z żabą?
- Co to znaczy, że żaba umie nurkować?
- Kto ma więcej nóg i jakiego koloru?
- Ile nóg i jakiego koloru ma bocian?
- Jaki język ma żaba i do czego jej służy?
- Do czego służą skrzydła i dziób bocianowi?
- Dlaczego żaba jest zielona?
- Co by było gdyby żaba była kolorowa?

 

Wykonaj z kolorowych kółek lub trójkątów metodą origami żabę lub bociana.

Miłej zabawy!

Język angielski

Posłuchaj i powtórz liczby po angielsku

https://www.youtube.com/watch?v=UNbFcyVeYjc

 

Religia

Dzień Dobry. Przesyłam zaległe zajęcia dla dzieci: Proszę zobrazować scenę Zwiastowania Pańskiego na kartonie w formacie A4. Pracę zostaną sprawdzone po powrocie na zajęcia.

Praca bieżąca: Proszę obejrzeć zajęcia dla dzieci na kanale You Tube pt:"Mocni w duchu dzieciom" oraz od dziś codziennie śledzić zajęcia na żywo na tym samym kanale " Mocni w duchu dzieciom" w godz. 11.00-13.00


23.03.20 r. – „Wiosenne kwiaty”

  1.    Przeczytaj podane nazwy. Rodzicu pokaż dziecku obrazki wybranych kwiatów.

Spośród kilku wyrazów wybierz właściwy, określający nazwę kwiatów.

  1. . sasenki sosenki sasanki   susanki    sasynki
  2.  krakus krokus krakers   krokas   krokis
  3. . tylipany tralipany tolipany  tulipony  tulipany
  1. Rozwiąż zagadki o kwiatach chronionych.

Na górskiej polance zakwitam co roku,
Rosnę też w ogródku,
Nazywam się? (krokus)

Spadły w las białe gwiazdki,
Jest ich tyle, tyle…
Zgadnij jaki to kwiatek.
To przecież? (zawilec)

Chociaż jestem słabym kwiatkiem,
Tuż przed zimy końcem,
Przebijam śniegu czapkę,
By zobaczyć słońce. (przebiśnieg)

Nim się przystroją góry zielenią,
Liliową barwą góry się mienią.
Czary? Nie czary?
Na białym śniegu liliowe kwiaty stoją w szeregu. (krokusy)

Na skraju leśnej polanki,
Z mchu wyjrzał kwiatek kosmaty,
A za nim drugi i trzeci,
I już jest cały bukiecik.
Wiatr zimny szedł jeszcze światem,
I spostrzegł kwiatki puchate,
Cofnął się – dech wstrzymał – ucichł.
Odszedł. Nieprędko powróci. (sasanki)

Rodzicu pokaż dziecku kwiaty pod ochroną w Polsce. Skorzystaj ze strony internetowej: Szkiełkiem, okiem i sercem.                                                                                                      wiosennekwiatychronione:czarownyswiat.blogspot.com/2023/4/

  1. Pantomima przy muzyce „Wiosna” Vivaldiego. 

 Dziecko w przysiadzie ma zamknięte oczy i  wyobraża sobie, że jest maleńką cebulką, z której wyrośnie wiosenny kwiatek.

Wyobraża sobie, że jest bardzo zimno, że mróz ściska jeszcze ziemię, nie może  się nawet poruszyć. Jest ciemno i ciasno, nie może tego zobaczyć, ale czuje, że słońce zaczyna mocniej przygrzewać, topi się śnieg i woda wsiąka w ziemię. Jest już luźniej. Nic jeszcze nie widzi, ale powoli wypuszcza pierwsze kiełki. Coraz śmielej wyciąga ku górze  ramiona. Nadal jeszcze nic nie widzi, ale czuje, jak wiatr otula  delikatne łodyżki. Nagle rozkwita, rozgląda się dookoła, uśmiecha się do słońca i chmur i z radości  tańczy, ale przytrzymują go korzonki. Radośnie kołysze się na wietrze. Dziecku może towarzyszyć  mama, tata lub rodzeństwo i na przemian ,,rozkwitać” dopóki słychać muzykę.

  1. Określanie kierunków w przestrzeni względem innych przedmiotów.

Dziecko wykonuje kredkami na kartonie A4 wiosenny rysunek z wytycznymi:

- w lewym górnym rogu rysuje słonko,

- jedną chmurkę na środku, a drugą w prawym górnym  rogu,

- na dole z lewej strony rysuje dwa drzewa,

- na jednym drzewie siedzi  ptaszek,

- na dole  po prawej stronie kartki  rysuje dom,

- dół kartonu wypełnia zieloną trawą,

- między drzewami a domem w trawie rośnie 6 wiosennych kwiatków,

- nad kwiatami fruwają 3 kolorowe motyle.

 

Język angielski

Przypomnij sobie nazwy kolorów na podstawie wysłuchanej piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=SLZcWGQQsmg


20.03.20 r. – „Pożegnanie zimy – powitanie wiosny” 

  1. „Pożegnanie Zimy Marzanną” – ludowy zwyczaj.

Posłuchaj wiersza, czytanego przez rodzica:

 

Wiosna ostrożnie rozgląda się po świecie,
Czy też nie wrócą mrozy i zamiecie?
Czy już może wiosna w świat wyruszyć?
Trzeba złą zimę dzisiaj wyrzucić.
Marzanna to symbol zimy,
Która całą przyrodę, ziemię, rzeki i drzewa skuwa lodem…
Ludzie tęskniąc do ciepła, chcąc się słońcem cieszyć.
Przyjście wiosny, jak mogli, pragnęli przyśpieszyć.
Więc, gdy ziemia tajała, gdy spływały lody,
srogą Zimę - Marzannę wrzucali do wody.
Stąd się bierze początek panowie i panny,
piękny zwyczaj ludowy topienia Marzanny.
Za chwilę drogie dzieci ruszymy gromadą, wesołym pochodem,
poniesiemy Marzannę nad błękitną wodę.
Radować się będą drzewa, weselić się będą domy,
gdy poniesiemy Marzannę, chochola ze słomy.
Wrzucimy do wody niedobrą boginię, niech prędko do morza zła zima odpłynie.

Rodzicu opowiedz dziecku, jak żegnaliście zimę i witaliście wiosnę gdy byliście w jego wieku.

Pamiętajcie, że dziś już nie wolno topić, ani palić Marzanny! (zachowania ekologiczne).

  1. „Tęcza w domu”

Potrzebne: przezroczysta szklanka, latarka.

Należy zrobić:      

  - ustaw stół lub inną poziomą płaszczyznę naprzeciwko pustej ściany,                                            

  - wypełnij szklankę do połowy wodą,                                                                                         

  - postaw ją tak, aby jej spód nieznacznie wystawał zza krawędzi i skierowany był w twoją stronę,                                                                                                                                             

  - za pomocą lekko pochylonej latarki oświetl od spodu szklankę.

Obserwuj – na ścianie powinna pojawić się przepiękna tęcza.

  1. List od Pani Wiosny.

- Kochane dzieci!

Witam Was serdecznie. Na pewno wiecie już o tym , że nareszcie do Was przybyłam. Wiecie również, po czym można poznać, że z Wami jestem. Ponieważ jesteście tacy mądrzy to postanowiłam sprawić Wam niespodziankę i przysłać  Wam wiosenny list. Chciałabym, abyście postarali się wykonać zadania, które dla Was przygotowałam. Za każde wykonane zadanie będziecie zdobywać punkty. Postarajcie się zdobyć ich jak najwięcej. Życzę Wam wesołej zabawy – Pani Wiosna.

A oto moje zadania:

postarajcie się odpowiadać pełnymi zdaniami, za każdą prawidłową odpowiedź masz 1pkt.

 

- Jaka pora roku niedawno się skończyła?

- Jaka jest teraz pora roku?

- Jaka pora roku będzie po wiośnie?

- Ile jest pór roku, wymień je po kolei?

- Wymień 2 oznaki wiosny.

- Wymień 2 wiosenne kwiaty.

- Wymień 2 ptaki, które przylatują do nas na wiosnę.

- Wymień 2 zwierzęta, które budzą się z zimowego snu?

 

- Dźwięczy pod niebem jak srebrny dzwonek.

Tak śpiewa mały, szary. (Skowronek)

 

- Czarno-biały fartuszek, kalosze czerwone.

Uciekają żaby, gdy idzie w ich stronę? (Bocian)

 

-Tu cytrynek, tam paź królowej,

wszystkie piękne, kolorowe.

Lekko unoszą się nad łąką,

gdy tylko zaświeci słonko? (Motyl)

  1. Poćwicz i pomyśl.

Dziecko wygodnie siedzi na dywanie i wykonuje polecenia wydawane przez mamę lub tatę:

- Podnieś prawą rękę do góry.

- Połóż lewą rękę na głowie.

- Złap się prawą ręką za lewe ucho.

- Połóż lewą rękę na prawym kolanie

- Podnieś lewą rękę do góry i wysuń prawą nogę

 

Policz w pamięci:

- Po łące chodziło 7 bocianów. Dwa odleciały, ile zostało?

- W stawie pływało 8 żab. Po chwili wskoczyły jeszcze 2. Ile żab jest w stawie?

- Na liściu siedziały 4 biedronki, 1 odleciała, a 3 przyleciały i usiadły na liściu. Ile jest wszystkich biedronek?

- Nad łąką fruwały 4 motyle, po chwili przyleciało 6 motyli. Ile teraz ich jest?

 

Prawda czy fałsz?

-  Bociany przylatują do nas na wiosnę? Tak

- Gdy przyjdzie wiosna niedźwiedzie zasypiają? Nie

- Wiosną robimy zapasy na zimę? Nie

- Po wiośnie przyjdzie lato? Tak


19.03.20 r. – „Zdrowie na wiosnę”

  1. Dzieci słuchają, rodzice czytają.

Zachęćmy dzieci do jedzenia warzyw i owoców i przypomnijmy na co wpływają poszczególne witaminy i w jakich produktach możemy je znaleźć .

,,Witaminowe abecadło” -  Stanisław Kraszewski

Oczy, gardło, włosy, kości zdrowe są, gdy A w nich gości

 A – w marchewce, pomidorze, w maśle, mleku też być może.

 B – bądź bystry, zwinny, żwawy do nauki i zabawy. W drożdżach, ziarnach i orzeszkach, w serach, jajkach B też mieszka.

 Naturalne witaminy lubią chłopcy i dziewczyny, bo najlepsze witaminy to owoce i jarzyny.

 C – to coś na przeziębienie i na lepsze ran gojenie. C – porzeczka i cytryna, świeży owoc i jarzyna.

 Zęby, kości lepiej rosną, kiedy D dostaniesz wiosną. Zjesz ją z rybą, jajkiem, mlekiem. Na krzywicę D jest lekiem.

 Naturalne witaminy lubią chłopcy i dziewczyny. Mleko, mięso, jajka, sery, w słońcu marsze i spacery.

  1. Sałatka warzywna lub owocowa.

Przed pokrojeniem umytych warzyw lub owoców dziecko przelicza je robiąc zbiory i porównuje czego jest najwięcej, czego najmniej i o ile?

Wspólnie z dorosłą osobą po umyciu rąk kroi owoce lub ugotowane warzywa, na koniec wszystko mieszając. Dziecko samodzielnie układa na talerzykach kompozycję i zaprasza bliskich na degustację, w trakcie której określa jakie witaminy znalazły się na talerzu.

  1. „G jak garnek, g jak globus” - zapoznanie z literą G,g.

Potrzebna pomoc rodzica w prezentacji litery G,g, stare gazety.

Podziel na sylaby wyraz garnek (gar - nek). Przelicz sylaby.

Spróbuj przegłosować wyraz garnek (g -a –r- n -e -k). Przelicz głoski.

W ten sam sposób dokonaj analizy sylabowej i głoskowej wyrazów: globus, głowa, gil, grad.

Rodzicu pokaż dziecku, jak wygląda litera G, g, możesz wykorzystać litery ze starej gazety.

Dziecku dajemy starą gazetę z poleceniem; znajdź tekst z dużym drukiem i wyszukaj oraz otocz czerwoną pętlą wszystkie wielkie litery G, a niebieską pętlą wszystkie małe litery g.

  1. „Nasze zdrowie - owoce i warzywa” – zabawa polisensoryczna.

Potrzebne: dostępne w domu owoce i warzywa, chusta lub apaszka.

Dziecku zawiązujemy na oczach chustkę.

Następnie wręczamy dziecku owoc lub warzywo.

Dziecko za pomocą dotyku i węchu musi odgadnąć, co to za warzywo lub owoc – podać jego nazwę.

Jeśli dziecko ma problem z odgadnięciem, można zadać  pytania, ale tylko takie, na które można odpowiedzieć tak lub nie, np.: Czy to jest słodkie?, Czy to jest żółte?, Czy to rośnie na drzewie?.

Gdy dziecko odgadnie nazwę warzywa lub owocu, dzieli tą nazwę na sylaby, podając pierwszą i ostatnią głoskę nazwy.

Miłej zabawy!


18.03.20 r. – „Oznaki wiosny”

  1. Wiosenne zagadki matematyczne – zadania tekstowe, przeliczanie elementów i dodawanie ich do siebie.

Potrzebne: palce do przeliczania, patyczki kosmetyczne lub wykałaczki.

Wysoko na niebie fruwały 3 skowronki. Razem ze skowronkami wesoło śpiewały 4 słowiki. Ile ptaszków śpiewało na cześć wiosny?

U babci w ogrodzie  zakwitło 5 fioletowych krokusów i 5 różowych stokrotek. Ile kwiatów zakwitło?

 Na łąkę przyleciały 2 bociany, a potem jeszcze 4. Ile bocianów przyleciało na wiosenną łąkę?

Mama dostała od Jasia 3 gałązki bazi, a od Lenki aż 6 gałązek bazi. Ile gałązek mama dostała?

Przelicz na palcach, następnie ułóż każde zadanie wykorzystując patyczki, zapisz za pomocą cyfr i znaków + , =. Z patyczków wyjdą cyfry, które znajdziesz na elektronicznych zegarkach.

Rodzicu pomóż dziecku ułożyć znaki matematyczne w odpowiednich miejscach.

2 „Poszukiwanie wiosny” – gimnastyka narządów mowy.

 Rodzic opowiada dziecku o języczku, który wybrał się na poszukiwanie wiosny. Prosi, aby dziecko we wskazanym momencie wykonywało określone czynności.

Zbliżała się wiosna. Za oknem słychać było śpiew ptaków (dziecko naśladuje głosy ptaków). Języczek wybrał się do lasu na poszukiwanie oznak wiosny. Jechał na koniu (kląska, uderzając językiem o podniebienie). Na łące zobaczył bociany (mówi kle, kle). Zatrzymał się na leśnej polanie (mówi prr). Zsiadł z konia, rozejrzał się wokoło (oblizuje wargi ruchem okrężnym). Świeciło słońce, wiał delikatny wiatr (wykonuje krótki wdech nosem, chwilę zatrzymuje powietrze i długo wydycha je ustami). Było ciepło i przyjemnie (uśmiecha się). Na skraju polany zakwitły wiosenne kwiaty: zawilce i sasanki. Pachniało wiosną (oddycha głęboko, wdychając powietrze nosem, wydychając ustami). Języczek pochylił się i powąchał kwiaty (wdycha powietrze nosem) i kichnął (mówi apsik!). W tym momencie zauważył przeciskającego się przez zarośla zaspanego jeża (ziewa, przeciska język między złączonymi zębami). Zrobiło się późno. Języczek wsiadł na konia i pogalopował do domu (kląska, uderzając językiem o podniebienie).

  1. Wiosenny motyl.
  • Do zrobienia motylka z rolki po papierze toaletowym będziesz potrzebować:
  • tubkę po papierze toaletowym
  • kolorowy papier do owinięcia lub oklejenia tubki
  • kolorowy papier na skrzydła
  • pisaki lub kredki
  •  

 

  • Jak zrobić motylka  z rolki po papierze toaletowym:
  • zawijamy tubkę po papierze toaletowym w kolorowy papier, możemy także tubkę pomalować farbą,
  • wycinamy skrzydła motyla z kolorowej kartki lub kartonu i doklejamy je do tubki, ozdabiamy według uznania,
  • wycinamy czułki i doklejamy u góry od wewnętrznej strony rolki,
  • malujemy motylkowi buzię i oczka, oczy można także nakleić gotowe lub wycięte z białej kartki.

 

  1. Wiosenna piosenka – „Maszeruje wiosna”- rodzinne śpiewanie.

https://www.youtube.com/watch?v=yNLqW1kp9Pw

Rozmowa z dzieckiem na temat tekstu piosenki:

  • O czym jest ta piosenka?
  • Jak wyglądała wiosna?
  • Czy piosenka jest wesoła czy smutna?

Miłej zabawy!


17.03.20 r. – „Słoneczko i chmurki”

  1. Zabawa z wierszem

IDZIE PANI, WIETRZYK WIEJE

Idzie pani: tup, tup, tup,

[Dziecko zwrócone do nas plecami. Na przemian z wyczuciem stukamy w jego plecy opuszkami palców wskazujących]

dziadek z laską: stuk, stuk, stuk,

[delikatnie stukamy zgiętym palcem]

skacze dziecko: hop, hop, hop,

[naśladujemy dłonią skoki, na przemian opierając ją na przegubie i na palcach]

żaba robi długi skok.

[z wyczuciem klepiemy dwie odległe części ciała dziecka np. stopy i głowę]

Wieje wietrzyk: fiu, fiu, fiu,

[dmuchamy w jedno i w drugie ucho dziecka]

kropi deszczyk: puk, puk, puk,

[delikatnie stukamy w jego plecy wszystkimi palcami]

deszcz ze śniegiem: chlup, chlup, chlup,

[Klepiemy dziecko po plecach dłońmi złożonymi w „miseczki”]

a grad w szyby łup, łup, łup.

[lekko stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści]

Świeci słonko, [gładzimy wewnętrzną stroną dłoni ruchem kolistym]

wieje wietrzyk, [Dmuchamy we włosy dziecka]

pada deszczyk. [z wyczuciem stukamy opuszkami palców w jego plecy]

Czujesz dreszczyk? [leciutko szczypiemy w kark]

 

  1. „Którego obrazka brakuje?” – praca plastyczna, rozwijanie zdolności manualnych, ćwiczenie percepcji wzrokowej.
  • Dziecko farbami maluje elementy charakterystyczne dla pogody marcowej, na oddzielnych kartkach (słońce, deszcz, chmurki, wiatr i śnieg).
  • Rodzic rozkłada na stole kartki przedstawiające wybrane elementy marcowej pogody: Dziecko nazywa poszczególne elementy, zjawiska atmosferyczne i zamyka oczy, a rodzic chowa jedną kartkę. Zadaniem dziecka po otwarciu oczu jest odgadnięcie, którego wiosennego elementu brakuje.

 

  1. „Od wschodu do zachodu słońca” – eksperyment optyczny.

Potrzebne: przezroczysta szklanka, latarka, kilka kropel mleka.

Napełnij szklankę wodą i dodaj kilka kropel mleka ( nie za dużo!).

Przejdź do ciemnego pomieszczenia np. łazienki – nie zapalaj światła.

Oświetl szklankę z różnych pozycji latarką, patrząc na nią zawsze z przodu.

Obserwuj!

Oświetlając szklankę z góry woda nabierze barwy błękitnej niczym niebo obserwowane za dnia. Natomiast poprzez oświetlenie szklanki z boku woda przyjmie kolor czerwony niczym wschodzące lub zachodzące słońce.

  1. Zabawa plastyczna w tworzenie deszczowej chmury.

Do zabawy potrzebujesz:

Bibułę w kilku odcieniach niebieskiego, choć niekoniecznie jeden kolor też wystarczy. Spryskiwacz z wodą, dużą białą kartkę, watę oraz klej.

Na dużej kartce przyklejonej w pionie do okna przyklejamy w górnej części różne kawałki bibuły w odcieniach niebieskiego. Gdy powstanie chmura oklejamy ją watą. Teraz można zacząć wytwarzanie deszczu. Za pomocą spryskiwacza z wodą dziecko namacza chmurę obserwując już po chwili spływające smugi deszczu. Niebieska bibuła barwi wodę i sprawia, że z chmury spływają piękne strugi deszczu. Przebijające przez szybę światło dodatkowo wzmacnia efekty wizualne.

Taka zabawa to doskonałe ćwiczenie małej motoryki, przygotowujące ręce do nauki pisania. Tworzące się smugi deszczu oddziałują na dziecięcą wyobraźnię i pobudzają do twórczości. 

Miłej zabawy!


16.03.20 r. – „Marcowe niespodzianki”

  1. Utrwalamy literę C, c.

Razem z rodzicami lub starszym rodzeństwem poszukaj w domu przedmiotów, których nazwy zaczynają się na głoskę c. Podpowiedź – najwięcej znajdziesz ich w kuchni.

Jeśli umiesz zapisz ich nazwy lub poproś o to dorosłego. Zachowaj kartkę, jak się spotkamy zobaczymy, kto znalazł najwięcej.

  1. Pamiętacie powiedzenie „W marcu, jak w … (dokończ zdanie).

Zapraszam do dyktanda obrazkowego. Będzie potrzebny  karton i kredki.

- po środku kartonu narysuj garnek,

- z prawej strony garnka narysuj łyżkę.

- w lewym górnym rogu narysuj słoneczko,

- w prawym górnym rogu narysuj 2 chmurki,

- u góry, po środku narysuj chmurę i 3 błyskawice,

- w prawym dolnym rogu narysuj 6 krokusów,

- w  lewym dolnym rogu narysuj bałwana,

- na dole po środku narysuj kałużę,

- w wolnych miejscach narysuj krople deszczu, płatki śniegu, kulki gradowe.

  1. Zabawy ruchowe – Razem z mamą i tatą.

- „Pogoda”.

Dziecko siada na podłodze , dajemy mu gazety i woreczki foliowe. Dziecko ma reagować na hasła: pada deszczyk – cichutkim uderzaniem paluszkami o gazetę leżącą na podłodze; wieje wietrzyk – cichutkim pocieraniem woreczka; błyska się – zakryciem rączkami oczu; wielki grzmot – mocnym uderzeniem o gazetę; mokra jest ulica – uderzeniem całą płaszczyzną dłoni o woreczek.

- „Gradowe kulki”

Potrzebne piłeczki pingpongowe, które układamy na stole. Dziecko nabiera powietrze do płuc i zdmuchuje piłeczki. Wygrywa osoba, której piłeczka poleci najdalej.

 - „Tor pingpongowy”.

Układamy dwa tory ze skakanek. Zadaniem jest jak najszybsze pokonanie toru, przedmuchując piłeczkę pingpongową przed sobą.

- „Płynąca piłka”.

Potrzebna apaszka. Stajemy naprzeciwko dziecka i razem trzymamy apaszkę. Kładziemy na niej piłeczkę pingpongową i falujemy chustką na  zmianę. Pilnujemy, aby piłeczka nie spadła. Komu piłka spadnie, traci punkt.

  1. Do ćwiczenia pamięci.

„Pierwiosnek” -  Władysław Broniewski

 Jeszcze w polu tyle śniegu,

Jeszcze strumyk lodem ścięty,

 A pierwiosnek już na brzegu,

Wyrósł śliczny, uśmiechnięty.

Witaj, witaj kwiatku biały,

Główkę jasną zwróć do słonka,

Już bociany przyleciały,

W niebie słychać śpiew skowronka.

Stare wierzby nachyliły

Miękkie bazie ponad kwiatkiem:

„Gdzie jest wiosna? Powiedz, miły,

Czyś nie widział jej przypadkiem?”

Lecz on widać milczeć wolał.

O czym myślał – któż to zgadnie?

Spojrzał w niebo, spojrzał w pola,

Szepnął cicho: „Jak tu ładnie…”

Miłej zabawy.